Tik,tak; tik,tak; tik,tak; tik,tak…
Kolunuzdaki saati kulaklarınıza yaklaştırın, duvardaki saate kulak verin, bu sesi duyacaksınız. Ve her “tik, tak” ömrümüzden bir anı alıp götürecek bizden. İstesek de istemesek de zaman durmayacak. Kah su gibi akıp geçecek, kah şairin de dediği gibi :
“Şeb-i yeldâyı müneccim ve müvakkit ne bilir,
Müptelâyı gama sor, kim geceler kaç saat. “
geceler gözümüzde asır olacak ama yine de geçecek. Ağlayarak gözlerimizi açtığımız şu dünyadan ağlatarak –belki de ağlayacak kimsemiz de olmayacak – göç edeceğiz. Her gün üstüne bastığımız, yağmur yağdığında kokusunu içimize çektiğimiz toprağa döneceğiz. Çok uzak görünse de bu bize, betona basmaktan unutsak da toprağı, toprak dolduracak tüm uzuvlarımızı. Belki mermerden şaşalı bir mezar dikecekler üstümüze, üzerinde rengârenk çiçekler olacak, belki de başucumuzu gösteren bir tahta parçasından başka bir şey olmayacak. Asıl zaman işte ondan sonra başlayacak. Belki dışı çiçek bahçesi, kim bilir içi nasıl olacak?
Fotoğraf 2.Mahmut Türbesi'nin bahçesinde çekilmiştir. Mezarın kime ait olduğunu şuan hatırlamıyorum.
Nikon D5000 ve Sigma 70-300 lensle çekilmiştir.
Beğeni ve yorumlarınızı bekliyorum.
