Gitmek sadece bir eylem değildir. Derin anlamlar barındırır içinde. Bazen bir kalemin yazması, baş ucu sehpasına bir fotoğraf bırakılması, bazen bir mum ışığı ve biraz alkol gitmek anlamına gelebilir. Gitmek ağlamak bazen de ağlatmaktır. Bazen de ağlayamamaktır. Gitmek, yitmektir.
Bulunduğumuz coğrafyada bunun türlü örnekleri vardır. Kimilerimiz isteyerek gider, kalan üzülür, kimilerimiz istemeyerek gider falat kalanın mutluluğu içindir. Öyle kötü bir kelimeden bahsediyoruz ki bu eylem gerçekleştirildiğinde illa ki üzülen bir taraf olur.
Tamam basit tarafından bakalım. Bazen evin küçüğü bakkala “gitmek” için bile evden çıktığında üzülür zorla gittiği için.
Bahsettiğimiz o kadar buruk bir kelimedir ki kelime demeye bin şahit ister. Daha burukluğu baştan başlamıştır zaten. Çünkü gözyaşıyla beslenir. Askere giden bir evlat, terk edip giden bir sevgili, zorumuza giden olaylar ve daha niceleri. İnsanların zorları vardır ki bir de hiç dokunmamak lazım. Bazı hareketler çok zorumuza gider ama yapması kolaydır.
Belki de bu kelime başlı başına bir felsefedir. Mesafeleri hor gören, ışığı hedef almış masum geleceklere ithafen bu lanetli kelimeyi kullanmanız dileğiyle.
