Nu het atelier op de begane grond mooie werkplekken heeft, begon het bij Bart toch erg te kriebelen om met zijn tweede glas-in-lood (ahum... tiffany-style) ofwel vitraille te beginnen. Hij heeft een ontwerp gemaakt van een strelitzia, de paradijsvogelbloem, in dezelfde bijna ronde vorm als zijn eerste vitraille. Dus: malletjes maken van karton, glas snijden en vervolgens - zie foto - met de meuleuse de gesneden stukjes glad slijpen. Ondertussen sturen we foto's naar Régis die momenteel een weekje op familiebezoek is. Volgens mij is hij heel jaloers, hij wil ook heel graag starten. Wordt vervolgd!
Het g-i-l is niet het enige waar Bart mee bezig was. Hij is ook een hele studie aan het doen naar Galatea, een mysterieuze dame met een oorspring de Romeinse en Griekse tijd. Wie was deze dame? Lees het in de blog die Bart erover schreef!
Ondertussen maakt de oerdegelijke naaimachine van mijn moeder overuren. Voor de terrasstoelen en het stenen bankje heb ik nieuwe kussentjes gemaakt. En een mooi weetje: ik heb er NIETS voor gekocht, alles is hergebruikt. De vulling voor de zittingen zaten als verpakking in een verzenddoos en de stof is van de oude boxspring die ik ruim een jaar geleden heb ontmanteld. Wellicht dat sommige Fransen nu raar gaan opkijken van die stof, want dat is een typisch Franse stof voor matrassen en boxsprings: onverwoestbaar en nog steeds te koop.
Nadat ik de kussentjes klaar had, heb ik de gordijnen in de rozenkamer afgemaakt. Daar moesten nog steeds sierbanden op gestikt worden en dat heb ik eindelijk afgemaakt. Bij het weer ophangen zag ik dat er op de randjes van het gipsplafond toch wel een dikke laag stof lag. Die heb ik toen ook maar meteen even overal opgezogen. Het werd van donkergrijs ineens beige. Heel satisfying
Daarna ben ik met de donkergele gordijnen voor in de nieuwe logeer-slaapkamer begonnen. Ik had al twaalf meter thermisch isolerende stof liggen, dus die ben ik maar eens gaan uitrollen op de grond en de banen van 3,5 meter geknipt. Nu is het toch wel verdraaid fijn dat we van die grote kamers hebben, dat het geen enkel probleem is om al die meters stof 'even' uit te leggen, op maat te knippen en te spelden. Vervolgens meters achter elkaar stikken op de naaimasjien, dat is nog best zwaar, met al die meters stof die door je vingers gaan. Daardoor nu lekker even uitrusttijd om de blog te schrijven.
Bij onze boulangerie had ik al een paar keer een aanplakbiljet gezien voor een petitie: ze willen graag openblijven op 1 mei. 1 mei, dag van de arbeid, is hier in FR de grootste nationale feestdag na 14 juli en dan is werkelijk alles dicht en iedereen vrij. Nu is het vaak zo dat op deze feestdagen de bakker, de slager en bijvoorbeeld de bloemist in de ochtend gewoon open zijn. Want iedereen wil toch lekker eten op zo'n feestdag, nietwaar? Vaak wordt het samen gevierd, en dan moet je natuurlijk ook een bloemetje voor de gastvrouw meenemen, is de gedachten.
Ik vroeg aan de dame van de boulangerie wat deze petitie nou precies inhoud. Ze vertelde me dat op zich de winkels open mogen, alleen mag het personeel niet werken, de eigenaar wel. Afgelopen jaren zijn er boetes uitgedeeld aan bedrijven waar personeel aan het werk was, vandaar dat ze deze petitie zijn gestart. Ik vroeg aan haar wat zij zou willen, en ze vind een dag vrij ook wel heel lekker, maar als de patron vraagt om te werken, dan doet ze dat. Ik stelde haar de vraag dat deze petitie dus eigenlijk alleen voor de eigenaren goed is, en minder goed voor het personeel. Toen schoot ze een beetje besmuikt in de lach, en toen zei ze "tja, u heeft eigenlijk wel gelijk". Dus ik heb haar maar verteld dat ik deze petitie niet ga tekenen omdat ik haar ook een vrije feestdag gun. Het is een super lieve dame, vandaar. Ze lachte wat verlegen en zei 'merci'.
Ondertussen hebben we ook nog een tweedehands tafel op de kop getikt in buurdorp Pompignan. Hij kan nog bijna twee keer zo groot worden, er zitten nog van die uitschuifstukken bij. Toen we hem thuis hadden gebracht meteen maar weer even in de antihoutworm-troep gezet, en daarna met wat meubelhersteller de krasjes en plekjes weggewerkt. We sleepten in het huis wat tafels heen en weer, zodat er weer wat meer een definitievere plek heeft gekregen.
Komende week ga ik me maar eens buigen over de Franse 'impôts' (inkomsenbelasting) en ons Nederlandse emigratie-formulier. Veel droge en taaie koek, dus ook maar genoeg de tijd nemen om van de bloeiende acacias en vlierbloesem te genieten.
