Woensdag 30 september: overal in het nieuws, code rood voor ons département Gard en de Hérault. Een exceptionele épisode Mediterannée was verwacht met een enorme hoeveelheid regen, wel 300 mm in 24 uur. Dus alle maatregelen genomen, bij wijze van spreken zandzakken voor de deur, luiken dicht. Ons 'fort' was gesloten.
's-Ochtends al om kwart over zeven: BIEP BIEP BIEP, een FR-alert: blijf thuis, ga niet onderweg, scholen gesloten, neem maatregelen. En inderdaad: het regende kei en keihard. Voor de zekerheid nog dweilen bij de achterdeur gelegd, daar wil het water uit onze cour nog wel eens onder de voordeur doorlopen als het hard regent.
Vervolgens reden er omroepers door het dorp iets om te roepen, we verstonden er niets van. We dachten: dat zal wel voor de Cigalois zijn die geen mobiel hebben. Rond half tien klopte er iemand op de deur, ik was al aan het werk en zat in overleg (want wonderbaarlijk genoeg bleef de elektriciteit en internet de hele dag werken!). Bleek het buurvrouw Sandrine te zijn, om door te geven dat we onze bus van het grote parkeerterrein bij de Pradet moesten weghalen en op hoger gelegen terrein parkeren. Ondertussen werd ik gebeld door buurvrouw Eve met dezelfde mededeling: het zou kunnen dat de Vidourle zou gaan overstromen, het parkeerterrein op. Bart was zo stoer de regen te trotseren en heeft de bus verplaatst.
Midi
Rond het middaguur kon ik het niet laten, na nog twee BIEP BIEP BIEP FR-alert meldingen, ben ik toch even buiten gaan kijken. Teva's aan, regenjas, paraplu mee en eens kijken hoe de Vidourle erbij staat: nou, die stond hoog, echt hoog, zo hoog heb ik het nog niet gezien! Het wandelpad waar wij praktisch dagelijks lopen was al niet meer zichtbaar en zelfs het achtergelegen voetbalveld was al ondergelopen. Op bovenstaande foto sta ik bij het trappetje die naar de brug over de Vidourle gaat, van de brug is niets meer zichtbaar en het water stond tot ongeveer vijftig centimeter onder het plateau van het trapje.
Echt hoog dus en dat al om twaalf uur 's-middags. En het zou nog niet afgelopen zijn! En dat voor dat 'piezelstroompje' de Vidourle, soms valt hij zelfs droog. Moet je nu zien...
Ondertussen vliegen de appjes over en weer, velen checken even bij elkaar of alles ok is. We hebben een aantal vrienden die naast de Vidourle wonen, dus die hebben hier toch ook echt serieus mee te maken.
Mairie
Ondertussen blijft het voor ons wonderbaarlijk dat onze Mairie (gemeentehuis) voornamelijk via Facebook communiceert. We zagen op FB vele indrukwekkende filmpjes voorbij komen. Bijvoorbeeld in onze wijk Croixhaute, waar het water twintig centimeter hoog door de straten gutste. De supermarkt dicht, deels ondergelopen.
Sinds kort hebben we bij een bruggetje over de Vidourle aan de rand van het dorp een camera hangen. Onderstaand was de situatie dinsdag: een kabbelend beekje onder de brug door. Wij lopen hier heel vaak!
Woensdagochtend om 9 uur: zelfde camera geeft onderstaand beeld. Het blijkt dat de Vidourle in ons dorp in één uur tijd met drie meter is gestegen. DRIE meter! We waren zelfs op het landelijke nieuws, dat er in Sintipo 335 mm regen was gevallen in 24 uur tijd. Da's best een hoop!
Fin d'après midi
Eind van de middag was het zowaar droog geworden, dus gingen we even een wandelingetje maken om te kijken hoe alles erbij ligt. Daarbij werd de foto van mij bij het bovenstaande bruggetje gemaakt, ik stond alleen aan de andere kant dan de camera van hierboven.
Het wandelbruggetje vlak bij ons huis was weer zichtbaar, het water was dus eind van de middag een kleine meter gedaald. Je ziet dat er toch weer redelijk wat bomen en struiken werden meegesleept door het water, de plantsoenendienst van Sintipo heeft weer wat werk.
Dit is ander paadje waar we regelmatig wandelen (achter de supermarkt langs en richting het oude huis van Pieter en Jolanda) langs de Argentesse. De Argentesse staat meestal droog, zo'n 95% van het jaar. Deze rivier was nu toch ook echt flink gestegen, gezien alle zooi en zand op het wandelpad.
Na dit wandelpad kom je bij het natuurlijk afgesloten -route inondée- bruggetje, het is daar altijd druk met mensen die komen kijken hoe de Vidourle en de Argentesse op dat punt samen komen. Waar ik de foto heb genomen is ruim een meter boven de weg, en je ziet dat ook daar alles overstroomd is geweest.
Rechts op de foto zie je de weg die onder water staat, en daar stond ik met mijn voeten in het water.
Conclusie: het was een enerverende dag! Alles is dus goed met ons, huis staat er nog, wij hebben gewoon kunnen werken, maar hebben nog nooit zoveel filmpjes op de sociale media zitten kijken van alle overstromingen overal! Daarnaast hebben we nog nooit zoveel FR-alerts op één dag ontvangen. Waarschijnlijk ontvingen wij ze dubbel, omdat we twee telefoonnummers hebben, maar toch, vier alerts op één dag lijkt toch wel heel serieus.
Wij zijn dus ok, en vertrekken vandaag voor een paar dagen richting Lyon en Nantua (in de alpen, nabij Annecy), waar we Sylvie en Caroline gaan opzoeken -de vriendinnen van Bart uit zijn Montpellier studietijd-.