Ostatnio przeczytałem #74 - "Weryfikacja" - Kafir & Łukasz Maziewski

Nie pamiętam kiedy ostatni raz wyczekiwałem tak daty premiery jakiejś powieści. Z reguły nie śledzę kalendarza wydawniczych premier, ale w tym roku zrobiłem wyjątek dla dwóch powieści, których premierę zapowiedziano niemal w tym samym czasie. Jedną z nich była kontynuacja powieści "Hajlajf. Czysta prawda o brudnej służbie" Kafira & Łukasza Maziewskiego opowiadającej losy jednego z oficerów Wojskowych Służb Informacyjnych.

W związku z tym, że mieszkam za granicą, to pierwsze kroki kierują do księgarni internetowych oferujących elektroniczne wersje powieści. Jakież było moje zdziwienie, że wydawnictwo Bellona nie przygotowało na czas premiery takich wersji e-booka ani audiobooka. W połowie listopada jechałem do Polski, więc nie czekając na wydanie elektroniczne zdecydowałem się zamówić tradycyjne papierowe wydanie z autografami autorów i kolekcjonerską naszywką "HAJLAJF - WSI - WERYFIKACJA" w jednej z internetowych księgarni.

Nie wiele wiadomo o Kafirze, poza tym, że jest on byłym oficerem wojskowych służb WSI i SKW, oraz to, że swoją debiutancką powieścią "Kontakt. Polskie specsłużby w Afganistanie" sprowokował ministra Macierewicza do złożenia zawiadomienia do prokuratury o rzekome ujawnienie tajemnic państwowych. Sprawa wciąż jest w toku. O drugim z autorów wiemy zdecydowanie więcej. Obaj uzupełniają się doskonale.

Wojskowe Służby Informacyjne powstały w wyniku rozwiązania Wojskowej Służby Wewnętrznej, nie można stworzyć dobrego wywiadu i kontrwywiadu wojskowego od zera, dlatego też wielu oficerów WSW przeszło płynnie do WSI. W 2006 roku po objęciu władzy przez koalicję PiS-LPR-Samoobrona zapadła decyzja o likwidacji WSI i przeprowadzeniu gruntownej weryfikacji służących tam oficerów. Efektem tej weryfikacji był między innymi "Raport Macierewicza", to właśnie do tego procesu nawiązuje fabuła powieści "Weryfikacja". Doskonale znany z powieści "Hajlajf" podpułkownik Radosław Sztylc i inni oficerowie WSI poddani są weryfikacji, w tym samym czasie wezwano niemal wszystkich oficerów do stawiennictwa przed jednym z budynków jednostek "nadwiślańskich" MSWiA.

Sztylcowi przemknęło nawet przez głowę, że może specjalnie zrobiono to w tak eksponowanym miejscu i specjalnie nie wpuszczają zgromadzonych do budynku, by obcy mieli ich czas na swobodną obserwację. Odrzucił ją jednak jako paranoiczną i sam zbeształ się w duchu za uleganie czarnowidztwu.

Sam surrealistyczny proces weryfikacji oficerów wojskowego wywiadu i kontrwywiadu przypominał sceny znane z filmu "Psy". Dziesiątki jak nie setki z oficerów zostało zawieszonych w próżni, nowi szefowie, których Sztylc trafnie określa mianem harcerzyków nie mają najmniejszego pojęcia o wojskowych przepisach i regulaminach.

Z procesu dekonspiracji większości z oficerów polskiego wywiadu wojskowego cieszą się jedynie obce służby, które nie zawiesiły działalności na terytorium Polski w związku z procesem weryfikacji i zyskują zdecydowaną przewagę.

Bardzo dobra powieść sensacyjna, oczywiście jest to beletrystyka, ale bardzo mocno nawiązująca do historycznych wydarzeniach. Autorzy po wielokroć używają określenia, które było powtarzane po wielokroć przez prorządowe media i przebiło się do powszechnego użycia.

Siema, bandyci! - przywitał się kolejno Sztylc z kwaśnym uśmiechem.

Mimo utrudnienia działania ze strony kierownictwa nowej służby podpułkownik Sztylc nie przestaje wypełniać swoich podstawach obowiązków względem ojczyzny, a do takich należy ściganie rosyjskich szpiegów. Znany z pierwszej części "Czarny" działa jako nie legał w Gruzji, proces weryfikacji nie obejmuje takich oficerów, którzy z dnia na dzień zostali zostawieni samym sobie, żeby nie powiedzieć zdradzeni.

Życzyłbym sobie, żeby powieści Kafira i Maziewskiego doczekały się ekranizacji, to jest w zasadzie doskonały gotowy scenariusz filmu lub serialu.