Dziennik grubasa #58

Minął kolejny tydzień, po ostatnich zawirowaniach spowodowanych przeprowadzką, w tym tygodniu nasze życie powoli wróciło do normalności. Z utęsknieniem wyglądamy wiosny, żeby cieszyć się aktywnością na świeżym powietrzu. Dzisiaj Belgię nawiedziły "arktyczne mrozy", a po naszemu temperatura odczuwalna spadła poniżej 0 ^oC. Wybrałem się dziś na spacer do centrum miasta, to po drodze spotkałem kilka osób w długich futrach i takich samych czapkach, jedna dziewczyna przebiła wszystko. Miała na sobie ocieplane spodnie trekkingowe, taką samą kurtkę z kapturem naciągniętym na czapkę, rękawiczki i na twarzy bandanę zasłaniającą pół twarzy. Myślę, że taki ubiór sprawdziłby się Alpach lub niższych partiach Himalajów i tam by nikogo nie dziwił. U mnie natomiast spowodował szeroki uśmiech na twarzy.

Trochę się poszwendałem po okolicy, niejako robiąc swoisty rekonesans po części miasta w której teraz mieszkam, a nie miałem okazji, ani potrzeby bywać tu wcześniej. Generalnie chyba bez potrzeby nie będę wybierał się ponownie na spacery w te okolice, nic ciekawego. Następnym razem będę się kierował w przeciwną stronę, gdzie niedaleko jest las, który znam dobrze z poprzednich lat, kiedy to spacerowałem i biegałem po nim.

W zeszłym roku spotkała mnie tam ciekawa przygoda, wyznaczyłem sobie marszrutę wcześniej na mapie i poruszałem się zgodnie z planem, w pewnym momencie zobaczyłem tabliczki informujące, że dalej jest teren prywatny, ale że nie było jakichś zasieków, to sobie nic z tego nie robiłem i dalej poruszałem się wzdłuż brzegu jeziora w nadziei, że droga przez przesmyk między dwom jeziorami będzie otwarta. Jak doszedłem do tego przesmyku ukazały mi się ogrodzenia gospodarcze i jakieś płoty, a na dodatek z jednej bramy wyszedł pewien starszy jegomość. Z racji, że nie było sensu uciekać, grzecznie się przywitałem i zapytałem łamaną francuszczyzną "czy mogę przejść na drugą stronę?". Pokręcił przecząco głową i zaczął coś mówić, większości nie rozumiałem, więc zgodnie z prawdą odpowiedziałem zdaniem, które mam opanowane do perfekcji, nawet akcenty stawiam odpowiednio :))) "Je ne comprends pas en français", wtedy nastąpił cud, starszy pan przełączył się na angielski, okazało się, że to emerytowany żandarm i pracował wcześniej w bazie NATO-wskiej. Przedstawiłem się, wyjaśniłem, że jestem Polakiem itp., na co on, że bardzo ceni Polaków, szczególnie za pracowitość, że znał wielu naszych rodaków, którzy przybyli do Belgii w okresie międzywojennym do pracy w kopalniach, teraz żyją tu ich dzieci, niestety niewielu z nich mówi po polsku.

Wracając do mojej marszruty to nie pozwolił mi przejść przez przesmyk, bo jak stwierdził nie ma tam przejścia, ale pozwolił i polecił mi wrócić "promenadą" wzdłuż jego jeziora. Ta promenada to była wąska ścieżka wśród drzew nad samym brzegiem jeziora. Łączyła kolejne kładki dla wędkarzy. I takie widoki też tam spotkałem w marcu.

Podsumowanie sportowe tego tygodnia nie wygląda jeszcze imponująco:

marsz / chodzenie - 3 razy - w sumie 17,47 km
jazda rowerem - 1 raz - 35,38 km
maszyna ekliptyczna (orbitrek) - 1 raz - 8,70 km
Jutro zrobię drugie podejście do pływania :)