မိုးညတစ္ည ( အပိုင္း ၁ )

မိုးေတြသည္းသည္းမည္းမည္းရြာတဲ့တစ္ည အိမ္ေရွ႕တံခါးကို လာပုတ္တဲ့အသံမ်ိဳးကိုၾကားလိုက္ရတဲ့တစ္ခဏမွာ စိတ္ထဲမွာနည္းနည္းေတာ့ လန္႔သြားခဲ့မိတယ္။အိမ္ေျပာင္းလာတာမၾကာေသးတာမို႔ ပတ္ဝန္းက်င္မွာ ဘယ္လိုလူေတြရွိေနလဲဆိုတာ မသိေသးတာေၾကာင့္ စိတ္ထဲမွာေၾကာက္လန္႔သြားခဲ့မိတယ္။

ဒါေပမယ့္လည္း အိမ္ေရွ႕တံခါးကတစ္ျခစ္ျခစ္ကုတ္သံက ရပ္မသြားတာမို႔ ေၾကာက္ေၾကာက္နဲ႔ပဲအိမ္ေရွ႕ကိုထြက္လာပီး အသံကိုနားစြင့္ခဲ့တယ္။လူသာဆိုရင္လည္း ေခၚသံေတာ့ၾကားရမွာပဲေလ ခုဟာကအသံမေပးဘာမေပးနဲ႔ တစ္ဘုန္းဘုန္းပုတ္လိုက္ တစ္ျခစ္ျခစ္ကုတ္လိုက္နဲ႔ ဘယ္လိုပါလိမ့္ဆိုပီးေတြးမိခဲ့တယ္။ေနာက္ဆံုးေတာ့ ျဖစ္ခ်င္ရာျဖစ္ဆိုပီး အိမ္ေရွ႕တံခါးကိုဆြဲဖြင့္လိုက္တဲ့အခ်ိန္မွာ ကိုယ့္မ်က္စိေရွ႕မွာေပၚလာတာကေတာ့ မိုးေရေတြတစ္ကိုယ္လံုးစိုရႊဲေနတဲ့ ေခြးကေလးတစ္ေကာင္ပါပဲ။

ေခြးကေလးကိုေတြ႔လိုက္ရတဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ရယ္ခ်င္သြားမိပီး ေၾကာက္တဲ့စိတ္လည္းေလ်ာ့သြားခဲ့မိတယ္။ဒီလိုအခ်ိန္မွာ အေဖာ္ဆိုတာကိုလိုခ်င္ေနသူမို႔ ေခြးကေလးကိုအိမ္ထဲကိုသြင္းပီး တံခါးကိုျပန္ပိတ္ခဲ့တယ္။အိမ္ထဲေရာက္တဲ့အခ်ိန္မွာ မိုးေရေတြစိုေနတဲ့ ေခြးကေလးရဲ႕အေမႊးေတြကို dryer နဲ႔ေသခ်ာေျခာက္ေအာင္လုပ္ေပးပီး ေစာင္အေဟာင္းတစ္ထည္နဲ႔ ေထြးေပြ႔ထားမိတယ္။အံမယ္ငတိကလည္း ကိုယ္နဲ႔သူကႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ သိလာခဲ့ၾကတဲ့သူေတြလိုပဲ ကိုယ့္ရင္ခြင္ထဲမွာ ၿငိမ္ပီးေတာ့ေနေလရဲ႕။

ဘာရယ္မဟုတ္ဘဲ ဒီတစ္ညေတာ့ မဖိတ္ေခၚပဲေရာက္လာတဲ့ ေခြးကေလးေၾကာင့္ ကိုယ့္ရင္ထဲမွာ အထီးက်န္သလိုမခံစားရေတာ့ဘူးေလ။မိုးလင္းရင္ေတာ့ သူ႔ပိုင္ရွင္ေတြလာျပန္ေခၚၾကမွာပဲလို႔ ေတြးမိေတာ့ ရင္ထဲမွာမေကာင္းျဖစ္သြားတယ္။ကိုယ့္ဘဝကို ေခြးေလးတစ္ေကာင္ေလာက္ေတာင္ ေႏြးေထြးမႈမေပးႏိုင္တဲ့သူေတြ တစ္ေယာက္မွမရွိတာလည္းေကာင္းပါတယ္လို႔ နာနာက်ည္းက်ည္းေတြးမိေတာ့ ေယာင္ယမ္းပီး အသက္ေတာင္ေအာင့္ခဲ့မိတယ္။

ဟိုေတြးဒီေတြးနဲ႔ အိပ္မေပ်ာ္ခဲ့ရတဲ့ညေတြမ်ားခဲ့ရပီးပီမို႔ ဒီတစ္ေတာ့ မဖိတ္ပဲေရာက္လာတဲ့ ဧည့္သည္ေလးကိုေထြးပိုက္ရင္း မ်က္စိကိုမွိတ္ထားလိုက္မိတယ္။အိပ္ပ်က္ညေတြမ်ားလို႔လား ဧည့္သည္ေလးရွိတယ္ဆိုတဲ့အေတြးနဲ႔လားမခြဲျခားနိုင္ခင္မွာ ကိုယ့္မ်က္လံုးေတြေမွးစင္းလာခဲ့တယ္။စိတ္ထဲကလည္း ဒီတစ္ညေတာ့ ႏွစ္ႏွစ္ၿခိဳက္ၿခိဳက္အ်ပ္ေပ်ာ္နိုင္ပါေစလို႔ ဆုေတာင္းခဲ့မိတယ္။

ကိုယ္ဘယ္ေလာက္ ႏွစ္ႏွစ္ၿခိဳက္ၿခိဳက္အိပ္ေပ်ာ္သြားခဲ့လည္းမသိပါဘူး ကိုယ္မ်က္ႏွာေပၚက်ေရာက္လာတဲ့ အလင္းေရာင္ေၾကာင့္အိပ္ယာကနိုးလာခဲ့တဲ့အခ်ိန္မွာ ဧည့္သည္ေလးကလည္း ကိုယ့္ေဘးမွာႏွစ္ႏွစ္ၿခိဳက္ၿခိဳက္အိပ္လို႔ေပါ့။ကိုယ္အိပ္ယာေပၚကဆင္းလာခဲ့ခ်ိန္မွာေတာ့ ဧည့္သည္ေလးကေတာ့ ေျခပစ္လက္ပစ္နဲ႔ ေလာကစည္းစိမ္ကိုခံစားေနတုန္းေပါ့။

မ်က္နွာသစ္ ကိုယ္လက္သန္႔စင္ပီးတဲ့အခ်ိန္မွာ ေဘးအိမ္က အမေတာင္ေစ်းကျပန္လာပီမို႔ ကိုယ္လည္းမနက္စာစားဖို႔ သတိရပီးရပ္ကြက္ထဲက မုန္႔ဟင္းခါးဆိုင္ကိုထြက္လာခဲ့တယ္။ဒီအခ်ိန္ဆို ေစ်းျပန္မိန္းမေတြနဲ႔ မုန္႔ဟင္းခါးဆိုင္မွာ သတင္းစံုတတ္တာမို႔ ကိုယ့္အိမ္ကိုေရာက္လာတဲ့ ဧည့္သည္ေလးအေၾကာင္းလည္း စံုစမ္းလို႔ရနိုင္တယ္လို႔ေတြးရင္း မုန္႔ဟင္းခါးတစ္ပြဲကို မွာပီးတဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့ ရပ္ကြက္ေမာင္းလို႔ တင္စားေခၚေဝၚၾကတဲ့ ေဒၚတုတ္တစ္ေယာက္ ေရာက္လာခဲ့တယ္။

ေဒၚတုတ္ကမုန္႔ဟင္းခါးတစ္ပြဲ အိုးဘဲဥနဲ႔လို႔မွာပီးတဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့ "ညကဟယ္ ၿမိဳ႕ကေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ ဒီနားကအျဖတ္မွာ သူ႔ေခြးေလးကို အေပါ့အပါးတည္ေနတုန္း မိုးက႐ုတ္တရက္ရြာခ်လိုက္ေတာ့ ေခြးကေလးကလန္႔ပီး ေျပးမိေျပးရာေျပးလိုက္တာ လိုက္ရွာလို႔႔မေတြ႔လို႔ တငိုငိုတရယ္ရယ္နဲ႔ သနားစရာပါေအလို႔" ေျပာတဲ့အသံကိုၾကားရတဲ့အခိုက္မွာေတာ့ ေခြးေခးေပ်ာက္သြားတဲ့ ေကာင္မေလးအတြက္ စိတ္မေကာင္းျဖစ္ရေပမယ့္ ကိုယ့္အတြက္ေတာ့ ကိုယ့္အေဖာ္ေလး ကိုယ့္နားမွာ႐ွိတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ စိတ္ထဲမွာေပ်ာ္သြားခဲ့မိတယ္။

@leeshang
MSC -230