ရင္နင့္ေႂကြ (1)အားဖတ္႐ူ႕ပါရန္ link✅
ရင့္နင့္ေႂကြ (2)အားဖတ္႐ူ႕ပါရန္ link✅
ရင္နင့္ေႂကြ(3)အား ဖတ္႐ူပါရန္ Link✅
ရင္နင့္ေႂကြ(4)အား ဖတ္႐ူပါရန္ Link✅
ရင္နင့္ေႂကြ(5)အား ဖတ္႐ူပါရန္ Link✅
ရင္နင့္ေႂကြ(6)အား ဖတ္႐ူပါရန္ Link✅
အပိုင္း(7)
ေဒၚမိုးမိုး တစ္ေယာက္ မနက္ခင္းေရာက္တာနဲ႔ ဘာလုပ္လို႔ ဘာကိုင္ရမည္မသိ ျဖစ္ေနေတာ့ တဘတ္ေလး ေခါင္းေပၚတင္ၿပီး ရြာထဲက နတ္ကေတာ္ထံ ထြက္လာ ခဲ့ေလေတာ့သည္။ နတ္ကေတာ္ထံ အက်ိဳးအေၾကာင္း ေျပာျပ ေမးျမန္းၾကည့္ရေလသည္။ နတ္ကေတာ္မွ ေခတၱအာရံုခံၿပီးေနာက္..
"သမီးေတာ္ႀကီး နင့္သမီးက ေယာက်္ားေလး တစ္ေယာက္နဲ႔မက ထြက္သြားတာပဲ အဲ႔ ဒီေယာက်္ားေလးက သူ႔အေပၚ ေမတၱာ မစစ္ဘူးဟဲ႔ ျပန္လာပါလိမ့္မယ္ စိတ္မပူနဲ႔ ဟုတ္ပီလား သူ႔ေမြးလ မေက်ာ္မခ်င္း ဘယ္မွ ခရီး မသြားရဘူး ေျပာထားတာ နားမေထာင္ပါ့ဘဲ သမီးေတာ္ႀကီး... ေသာကေတြ မ်ားေနရတယ္ ကံတရား လို႔သာမွတ္ သမီးေတာ္ႀကီး ....”
"သမီးေလး ျပန္လာမွာပါေနာ္..အေမႀကီး...”
ေတာ္ပါေသးတယ္ ဟု
ေဒၚမိုးမိုး အနည္းငယ္ စိတ္သက္သာရာရၿပီးေနာက္ အနည္းငယ္ စကားေျပာဆိုၿပီး အိမ္ျပန္လာခဲ့ေလေတာ့သည္။
ပထမတစ္ခါ သြားတံုးက ေဌးေဌးဦးပါ ပါသျဖင့္ ေမးျမန္းဖူးသည္။ ထိုအခါတံုးက ေဌးေဌးဦးအား ေမြးလမေက်ာ္မခ်င္း ဘယ္မွ မသြားရန္ႏွင့္ ကံညံ့ေနေၾကာင္း ေျပာခဲ့ဖူးသည္။ ယခု သမီးသည္ ဘယ္သို႔ထြက္သြားသည္မသိ။ မိမိဆူေျပာသည္ကလည္း အိမ္က ထြက္သြားရေလာက္ေအာင္ ရင့္ရင့္သည္းသည္း မေျပာခဲ႔ေပ။ ေဒၚမိုးမိုးတစ္ေယာက္ သမီးအား စိတ္ပူလိုက္၊ ေဒါသေတြျဖစ္လိုက္ႏွင့္သာ တစ္ေန႔လံုး ထမင္းလည္း မစားႏိုင္ခဲ႔ေပ။
သမီးဖုန္းအား မၾကာခဏ ေခၚၾကည့္ရင္းသာ အခ်ိန္ကုန္ေလသည္။ ေခၚၾကည့္တိုင္းလဲ ဖုန္းေလးက စက္ပိတ္ထားပါတယ္ ဟုသာ ေျဖေလေတာ့သည္။ သမီးကို နတ္ကေတာ္ကလဲ ျပန္လာမွာပါဟုေျပာသျဖင့္ ဘယ္ခ်ိန္ မိမိအား ဖုန္းဆက္မလဲ ေမ်ွာ္ရင္း ဖုန္းေလးအား မိမိအနားသာ သြားေလရာ ယူသြားမိေလသည္။
ေနာက္တစ္ရက္ တနလၤာ ေန႔မလို႔ အလုပ္သြားရမည္ျဖစ္သည္။ ညဆင္းမလို႕ ေနခင္း၂ခြဲမွ အလုပ္ဝင္ရမည္။ မနက္ခင္းဖက္တြင္လည္း ေနမထိ ထိုင္မသာ ျဖစ္ေနရသျဖင့္ တဘက္ေလး ေခါင္းေပၚတင္လ်ွက္ နတ္ကေတာ္ထံ ထြက္ခဲ့ရျပန္သည္။
နတ္ကေတာ္ကလည္း သူ႔ကို ျမင္ျမင္ခ်င္း ေျပာေလသည္။
"မိုးမိုးရယ္ ငါမေန႔ညက ေဌးေဌးဦးကို စိတ္ပူလို႔ အာရံုခံၾကည့္ေတာ့ ေဌးေဌးဦးကို ျမစ္တစ္ဖက္ကမ္းတြင္ တစ္ဝဲလည္လည္ျဖစ္ေနတယ္ေအ႔ ငါအဲ႔လိုျမင္ရတာ သူ႔အတြက္ နမိတ္မေကာင္းဘူး ”
ဟု ေျပာသျဖင့္ ေဒၚမိုးမိုး ေနရာတြင္ ခ်ံဳးပြဲခ် ငိုမိျပန္သည္။ နတ္ကေတာ္မွ ဆက္၍
"မိုးမိုးရယ္ မငိုပါနဲ႔ ငါ အႏၱရာယ္ ကင္းေအာင္ ဆုေတာင္းေပးခဲ႔ပါတယ္ေအ ညည္းအရမ္း စိတ္မပူပါနဲ႔ ျပန္လာမွာပါေအ့...”
ေဒၚမိုးမိုးတစ္ေယာက္ သမီးအား သူမႏွစ္သက္ေသာ ေယာက်္ားေကာင္းေလးႏွင့္သာ ေတြ႔ဆံု အိမိေထာင္က်ေစခ်င္ခဲ့သည္။ ယခု မိမိသမီး လုပ္ပံုက သူ႔ရည္းစားက မည္သူဟုပင္ မိမိ မသိရေပ။ က်န္ သမီးႏွင့္ အလုပ္အတူလုပ္ေနသူမ်ားလည္း မသိၾကေပ။ မိမိသမီး မည္သည့္အတြက္ေၾကာင့္ ျမစ္တစ္ဘက္ကမ္းသို႕ ေရာက္ေနရပါသလဲ စဥ္းစားမရေပ။ မိမိသမီးအား ထိုေခၚသြားသူမ်ားက ေရာင္းစားၾကလ်ွင္ .....မိမိ တစ္ကိုယ္တည္း စဥ္းစားရင္း သမီးအတြက္ ေသာကေပြလ်ွက္ ငိုေႂကြးခ်င္းသာ အေဖာ္ျဖစ္ေနရေလေတာ့သည္။ သမီးေပ်ာက္သြားေၾကာင္းလည္း မည္သူ႔မွ မေျပာျဖစ္ေပ။ သမီးေရ..အေမစိတ္ပူေနရတယ္ ဘာပဲ ျဖစ္ေနေန အေမ့ဆီသာ ျပန္လာပါေတာ့ဟုသာ ေအာ္ဟစ္ ပစ္လိုက္ခ်င္ေတာ့သည္။
ဆက္ရန္......
(ျဖစ္ရပ္မွန္ အျဖစ္အပ်က္အား ဇတ္လမ္းသဖြယ္ ေရးတတ္သေလာက္ ေရးဖြဲ႔ ထားပါသည္။)
Author 
Msc 050