ရင္နင့္ေႂကြ (1)အားဖတ္႐ူ႕ပါရန္ link✅
ရင့္နင့္ေႂကြ (2)အားဖတ္႐ူ႕ပါရန္ link✅
ရင္နင့္ေႂကြ(3)အား ဖတ္႐ူပါရန္ Link✅
ရင္နင့္ေႂကြ(4)အား ဖတ္႐ူပါရန္ Link✅
အပို္င္း(၅)
တစ္ေန႔က ေဒၚမိုးမိုး ရြာထဲက ေဈးဆိုင္တြင္ ေဈးဝယ္ျပန္အလာ လမ္း၌
"မမိုးမိုး”
"ေဟ” ဟု အသံျပဳၿပီး ၾကည့္မိေတာ့ အိမ္နားက ေဒၚခ်ဳိေလးကို ေတြ႔ေလသည္။
"မခ်ိဳ ေျပာေလ..”
"မမိုးမိုး က်ဳပ္က အခ်င္းခ်င္းမလို႔ ေတာ့္ကို ေျပာမလို႔ ဘယ္လိုမွ မထင္ေစခ်င္ဘူးေတာ္”
"ေအး မခ်ိဳ ေျပာပါေအ ဘာပါလိမ့္ေအ မထိတ္သာ မလန္႔သာ ႐ွိတာေအ”
"ဒီလိုေတာ့ က်ဳပ္သမီးက ျပန္ေျပာျပလို႔ ေဌးေဌးဦး ရည္းစားထားေနတယ္တဲ့.. ဖုန္းထဲက ေကာင္ေတြလို႔ ေျပာတာပဲ ၿပီး တစ္ေယာက္မကဘူးတဲ့... က်ဳပ္ ခုလိုေျပာျပတာ ေဌးေဌးဦး မုန္းလို႔ မဟုတ္ပါဘူး.. ေတာ္သိေတာ့ ဆံုးမလို႔ရတာေပါ့..မဟုတ္ဘူးလား..ေနာက္ၿပီး
ဟိုမွာ ဒီမွာ ေတြ႔ဖို႔ ခ်ိန္းေနသံလဲ ၾကားတယ္တဲ႔”
ေဒၚမိုးမိုး တစ္ေယာက္ ဘယ္ကဲ့သို့ လမ္းေလ်ာက္ၿပီး အိမ္ျပန္ေရာက္လာတယ္ မသိေတာ့ ေပ။
အိမ္ေရာက္ေတာ့ သမီးကို အဆင္သင့္ပင္ ေတြ႔ရေလသည္။
စိတ္ကတိုလာသျဖင့္ သမီးျဖစ္သူ ေက်ာအား ဘုန္းကနဲေနေအာင္ ႐ိုက္လိုက္ေလသည္။
"အား အေမ့ ဘာတံုးေတာ့”
"သမီးရယ္ ညည္းအစား ငါ႐ွက္လိုက္တာေအ ဖုန္းထဲကေကာင္ေတနဲ႔ ညည္း ရည္းစားထားေနတာဆို”
"အာ..အေမရာ မဟုတ္ပါဘူး”
"ဟဲ႔ ညည္းႏွယ္ေအ ငါ့ကို လာလိမ္ေနတာ ဟုတ္လို႔ပဲ ညည္း နာမည္ထြက္တာေပါ့ေအ ငါေဒါသထြက္တယ္ေနာ္ ကိုယ့္ေယာက်္ားက် တည့္ေအာင္မေပါင္း ေနာက္လင္ လိုခ်င္ေနသလားဟင္ ညည္းေတာ့ လာခဲ႕”
ေျပာလဲေျပာ ငိုလဲငိုႏွင့္ သမီးျဖစ္သူအား လက္ပါ ပါၿပီး ႐ိုက္မိေတာ့သည္။
ေဒၚမိုးမိုးအား ခင္ပြန္းဖစ္သူက ဝင္ဆြဲေလသည္။
"မိုးမိုး ေတာ္ပါဟာ သူမ်ားၾကား ႐ွက္စရာ”
"ေတာ္က ႐ွက္ေန သူနဲ႔အတူ အလုပ္သြားတဲ့ သက္မာရဲ႕ အေမက က်ဳပ္ကိုလာတိုင္တာ က်ဳပ္က ပို႐ွက္တယ္ ကိုေမာင္ဦးရဲ႔..”
ေအာ္ရင္း ဟစ္ရင္း ခ်ံဳးပြဲခ် ငိုမိေလေတာ့သည္။
ေဒၚမိုးမိုး ႐ိုက္လိုက္ေသာေၾကာင့္ ေဌးေဌးဦး အိမ္က ထြက္သြားေလေတာ့သည္။
ျပန္မလာ ျပန္မလာ ႏွင့္ တေစာင့္ေစာင့္... ဖုန္းဆက္ၾကည့္ေတာ့ ကိုင္ေလသည္။
ဟဲလို ေဌးေဌးဦး သမီး ညည္း ဘယ္မွာတံုး ခုထိ ျပန္မလာဘဲနဲ႔”
"မလာေတာ့ဘူး အေမ က်ဳပ္ ေညာင္ပင္ႀကီး မွာ သူငယ္ခ်င္းနဲ႔ပဲ ေနေတာ့မယ္”
"ေအာ္..ဒုကၡပါပဲ ဒီသမီးႏွယ္... ”
အိမ္ေနရာ ေမးၿပီး ခင္ပြန္းသည္ကို ေခၚကာ လိုက္ရျပန္ေလသည္။
ဟိုေရာက္ေတာ့ ဒင္းက ငိုေနေလသည္။
"
ကဲပါ သမီးရယ္ ငိုမေနနဲ႔ ထ ထ အိမ္ျပန္ရေအာင္”
"မလိုက္ခ်င္ပါဘူးဆို”
"ေဟာဗ်ာ ငါ့သမီးရာ အေဖကိုယ္တိုင္လာေခၚတာကို ထ ပါဟ ညည္းမေအက ခ်စ္လို႔ ဆံုးမတာပါ ငါ့သမီး သိတတ္မွေပါ့ ထထ” ဟု ဆိုရင္း ျပန္ပါလာေလေတာ့သည္။
မိမိတို႔မွ မဆံုးမလ်ွင္ မည္သူမွ ဆံုးမမည္နည္း..။ ေဒၚမိုးမိုးတစ္ေယာက္ စိတ္ညစ္၍သာေနေတာ့သည္။ ေနာက္ေနာင္ သမီးအား ပါးစပ္ႏွင့္သာေျပာေတာ့မည္။ လက္မပါေတာ့ဟု ဆံုးျဖတ္ထားလိုက္ေတာ့သည္။
သမီးႀကီးေတာ့ ထီးလိုသမီးမ်ိဳး ျဖစ္ေစခ်င္မိသည္။
တစ္ပတ္ ဆယ္ရက္ၾကာေတာ့ မိသားစုဟာ မိသားစုပဲ ျဖစ္ၿပီး အရင္တိုင္း ရယ္ရယ္ေမာေမာ ျပန္ျဖစ္ေလေတာ့သည္။
ဆက္ရန္......
(ျဖစ္ရပ္မွန္ အျဖစ္အပ်က္အား ဇတ္လမ္းသဖြယ္ ေရးတတ္သေလာက္ ေရးဖြဲ႔ ထားပါသည္။)
Author 
Msc 050
