ဘဝမွာ လူတိုင္း လူတိုင္း ေပ်ာ္ရႊင္စြာ ေနထိုင္ခ်င္ျကပါတယ္။ လိုတိုင္းတ ရႏိုင္ဖို႔အတြက္ေပါ့။ ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္း ဆိုတာမွာ ေငြ႐ွိမွ ေပ်ာ္မွာလား ၊ အာဏာ႐ွိမွ စိတ္ခ်မ္းသာမလား ၊ စသျဖင့္ စသျဖင့္ေပါ့ေလ မိမိလိုခ်င္တဲ့ goal ကသာ ေပ်ာ္ရႊင္စရာ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ လူေတြကို ကူညီေပးလို႔ ရလာတဲ့ ေပ်ာ္ရႊင္မူ႔ ကေတာ့ အေကာင္းဆံုး ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ သင္ မည္သည့္အရာကိုကူညီႏိုင္သနည္း..။ စာအုပ္လိုအပ္ေနသူတြက္ စာအုပ္၊ ဆာေလာင္ေနသူတြက္ မုန္႔တစ္ဖဲ႕၊ ပစၥည္းမႏိုင္မနင္း သယ္လာေသာ သက္ႀကီးရြယ္အို ေတြအတြက္ လက္တစ္ဖက္၊ ကေလးငယ္ေတြတြက္ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာ ၊ ဘဝမွာ ေနထိုင္ရင္း ေန႔စဥ္ ျဖတ္သန္း မူ႕ေတြထဲက ႀကီးက်ယ္ စြာ အားမထုတ္ရပါပဲ မိမိတို႔ လမ္းၾကံဳ ကူညီေပးႏိုင္ၾကသည္ပဲ မဟုတ္ပါလား..။
Bus Car ေပၚမွာ သာသနာ့ဂုဏ္ေဆာင္ ပုဂၢိဳလ္ (သို႔) ကိုယ္ဝန္ေဆာင္ မ်ား၊ သက္ႀကီးရြယ္အိုမ်ားအား မျမင္ခ်င္ေယာင္ေဆာင္ ၿပီး ဘယ္သူေနရာမရရ ငါရရင္ၿပီးေရာ ဆိုသူမ်ားလဲ ဒုနဲ႔ေဒး..။ ထိုျမင္ကြင္းကို ျမင္ရရင္ျဖင့္ စိတ္ညစ္ညဴးၿပီး ေနခ်င္ဖြယ္ရာမ႐ွိ..။ ကူညီေဖးမသူမ်ား ျမင္ရရင္ျဖင့္ ေအာ္ ေနေပ်ာ္ဖြယ္ေကာင္းပါေသးလားဟု ေအာက္ေမ့မိသည္။ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာ ၊ ကိုယ္ခ်င္းစာတရား အလြန္နည္းလာေသာ ကမၻာႀကီးတြင္ သင္ေရာ ကြၽႏုပ္ေရာ မည္သည့္ဖက္တြင္ ေနမည္နည္း..။
စကား စကား ေျပာပါမ်ား စကားထဲကဇာတိျပ...။ ခ်ိဳခ်ိဳေျပာလဲ ဒီစကား ရင့္ရင့္သီးသီးေျပာလဲ ဒီစကား ပဲ မဟုတ္ပါလား..။ ထိုသိုဆိုမွျဖင့္ စကားကို ခ်ိဳသာစြာ ေျပာသင့္ေပသည္။ စကားေျပာျခင္းႏွင့္ ပတ္သတ္၍ ဖတ္ဖူးေသာ စာတပုဒ္ ႐ွိေလသည္။ ထိုစာအား အႏွစ္ခ်ဳပ္ရေသာ္ စိတ္အလြန္တိုတတ္ေသာ သားအား ဖခင္ျဖစ္သူက သားစိတ္ဆိုးတိုင္း ႐ိုက္ရန္ တူတစ္ေခ်ာင္းႏွင့္ သံတစ္ထုပ္အားေပးထားၿပီး စိတ္အလိုမက်မူ႔႐ွိတိုင္း အိမ္ဝင္းနံရံသစ္သားအား ႐ိုက္ေစသည္။ ဒီလိုႏွင့္ စိတ္ဆိုးလိုက္ ေျပး႐ိုက္လိုက္ႏွင့္ သံအေတာ္ကုန္လာေလသည္။ တေျဖးေျဖး ႏွင့္ သူ စဥ္းစာမိလာသည္က စိတ္ဆိုးသည္အခါ နံရံဆီ မသြားခ်င္ေတာ့ပဲေဒါသကို ေျဖေလ်ာ့တတ္လာသည္။ ယခင္က တရက္ ၁၀ေခ်ာင္း ေက်ာ္ ႐ိုက္ရာမွ ယခုအခါ ၄၊၅၊၆ေခ်ာင္းသာ ႐ိုက္ေတာ့သည္။ ထိုမွတဆင့္ လံုးလံုး သြားမ႐ိုက္ေတာ့သည္ထိ ေဒါသကို ထိန္းလာႏိုင္သည္။
ထိုအခါ သားျဖစ္သူက ဖခင္ျဖစ္သူကို မိမိ ေဒါသ မထြက္ေတာ့ေၾကာင္း စိတ္ထိန္းႏိုင္ၿပီျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာဆိုရာ ဖခင္မွ ဒီလိုဆိုရင္ျဖင့္ စိတ္ထိန္းႏိုင္တဲ့ရက္တိုင္း မိမိ႐ိုက္ထားသား သံမိႈမ်ားအား ျပန္ႏႈတ္ရန္ ခိုင္းေလေတာ့သည္။ ဒီလိုျဖင့္ တစ္ရက္ တစ္ရက္ ႏွင့္ သံမိႈအားလံုးလည္း ႏႈတ္ၿပီးေလသည္။ ထို႔အခါ ဖခင္ျဖစ္သူအား ႏႈတ္စရာ သံမိႈမ်ားကုန္ၿပီျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာသျဖင့္ သားႏွင့္အတူ ဝင္းနံရံသို႔ အတူထြက္ၾကည့္ၾကေလသည္။ ဖခင္ျဖစ္သူမွ သားအား ေျပာသည္မွာ "သားေရ..ၾကည့္ပါအံုကြာ သား႐ိုက္ထားတဲ့ နံရံမွာ အေပါက္ရာေတြနဲ႔ မေခ်ာေမြ႔ေတာ့ဘူးမလား..အဲ့ဒီလိုပါပဲသားရယ္ သားေဒါသျဖစ္လို႔ တစ္ဖက္လူကို ေျပာလိုက္တဲ့ ေဒါသစကားသံေတြဟာ တစ္ဖက္လူရဲ႔ ဝင္းနံရံမွာ ခုလို အမာရြတ္ ေတြ က်န္ေနပါလိမ့္မယ္.. စကားနဲ႔ပဲဆိုဆို၊ ဓားနဲ႔ပဲ ထိုးထိုး ဒဏ္ရာ အမာရြတ္ ကေတာ့ က်န္ေနစျမဲပဲ မဟုတ္လား.. ကိုယ့္ပတ္ဝန္းက်င္က မိတ္ေဆြဆိုတာကလည္း အဖိုးျဖတ္မရ ရတနာေတြ ပါပဲ။ မိမိ တြက္ ေပ်ာ္ရႊင္စရာ ၊ စိတ္ညစ္စရာမ်ားကို လက္ခံေပးသူမ်ားမလား သားေရ ကိုယ့္ေၾကာင့္ တစ္ဖက္သားမွာ အမာရြတ္ ထင္က်န္ေစမဲ့ စကားမ်ား မေျပာဆိုမိၾကဖို႔ ထိန္းႏိုင္ၾကဖို႔ ႀကိဳးစားၾကရမယ္ မဟုတ္ပါလား သားေရ..”ဟု ေျပာလိုက္ေလသည္။
ထို ဝတၱဳတိုေလး ဖတ္ၿပီးလူတိုင္း စိတ္ခ်မ္းသာေပ်ာ္ရႊင္ၾကဖို႔ အေကာင္းျမင္စိတ္ဟာလဲ အေရးႀကီးပါတယ္လို႔ ခံစားမိပါတယ္..။ လူတိုင္း အေပၚ အေကာင္းျမင္စိတ္ေလးနဲ႔ လူတိုင္း လူတိုင္း ေပ်ာ္ရႊင္ေနၾကေစလိုပါသည္။ ေအာ္..ဒါနဲ႕ စကားမစပ္ မယ္ၾကည္ေျကာင္႕သင္တို႔ဝင္းနံရံမွာ သံႏႈတ္ရာေတြ က်န္ရစ္ေစခဲ့တာမ်ား႐ွိရင္ ဒီစာနဲ႔အတူ အႏူးအၫြတ္ ေတာင္းပန္ပါတယ္ဟု ေျပာၾကားရင္း နိဂံုး ခ်ဳပ္လိုက္ရပါတယ္႐ွင့္..။
Author 
MSC 050