နေရာတကာ ငါလုပ်မှ ငါရှိမှ အတ္တကြီးတာ မဟုတ်ဘူးနော်။စိတ်မချခြင်းတွေနဲ့ ကိုယ်ကိုယ်ကို အပင်ပန်းခံနေမိတာ ပြီးတော့ အကောင်းလဲ အမြင်မခံရဘူးလေ နေရာတကာ ဆရာလုပ်ချင်တယ်ဆိုတဲ့ စကားသံတွေ သဲ့သဲ့လေး ပြန်ကြားရတော့ ခံစားရတယ်။
အဆင်မပြေလို့ပါဆိုတဲ့ လူတွေကို ကူရင်း ကိုယ်တကယ်အဆင်မပြေတော့တဲ့အခါ ကိုယ့်အနား ဘယ်သူမှ ရှိမနေခဲ့တော့ဘူးလေ။
ကိုယ်ဖြစ်ရင် ကိုယ်ပဲခံရတာ ကိုယ်တွေးသလို ဘယ်သူမှ တွေးမပေးတတ်ကြသလို ဘယ်သူမှလဲ ပြန်ငဲ့မကြည်ခဲ့ဘူး ။