Merhaba. Bu yazımda son dönemde çok fazla rahatsız olduğum hatta bunaldığım bir durumdan söz edeceğim. Başlıktaki iki kavramı açıklayarak başlayayım. Aslında sözü çokta fazla uzatmayacağım.
Takiyye; sözlük anlamı olarak sakınma ve saklama anlamlarına gelir. Terim veya ıstılahi anlam olarak ise, bireyin dini, siyasi veya başka bir konudaki görüşlerini, bir şeylerden çekindiği için saklaması, açıklamaması/açıklayamaması anlamına gelir. (Bunun elbette masum olduğu zaman ve zeminler olabilir. Sözü uzatmamak için girmeyeceğim.)
Riya ise, sözlükte gösterme, gösteriş yapma anlamlarına gelir. Terim olarak ise, bir biçimde çıkar sağlamak için olduğundan farklı görünme/davranma anlamına gelir.
Son yıllarda ülkemizde hayat şartları çok değişti. Sosyal medya, akıllı cihazlar bu konuda önayak oldu. İnsanlar bazı şeyleri yaparken sadece sosyal medyada paylaşmak için yapar hale geldi. Yani yaşamayı, mutlu olmayı bıraktık, mutlu imiş gibi göstermeyi seçtik. Çalışmayı bıraktık çalışıyormuş gibi görünmeyi seçtik...
Benim rahatsızlığım ise son dönemde katıldığım toplantı, seminer, kurs ve konferanslarda yaşadıklarım ve gördüklerimden kaynaklanıyor. Bu tür ortamlarda daha sonra sosyal medyada paylaşmak üzere fotoğraf çekmek her şeyin önüne geçiyor. Beni o ortamda bulunduğuma pişman ediyor. Toplantının veya konferansın amacı, konuşmacının verdiği mesaj vb. hiçbir şey fotoğraf çekmek kadar önemsenmiyor.
Kısacası artık her şeyi yapmış olmak için yapıyoruz. Amaçlar unutuluyor. Araçlar, amaçların yerini alıyor...
(Bahsettiğim şeyler ile ilgili istisnalar elbette vardır.)
