A letter away from somewhere ( @aggamun)

သို႕

ေမေမတို႕ ေနေကာင္းၾကရဲ႕လား။ သား အားလံုးကို အရမ္း အရမ္း လြမ္းတယ္သိလား။ ေမေမကိုလည္း သတိရတယ္။ ေဖၾကီးကိုလည္း သတိရတယ္။ ညီမေလးကိုလည္း လြမ္းတယ္။ အထူးသျဖင့္ ညညဆို အဲ႕ဒီကိုအေရာက္ ေျပးလာခ်င္မိတယ္။ ကိုႀကီးေရာ အလုပ္အကိုင္ အဆင္ေျပရဲ႕လား မသိဘူး။ အရင္ လို ညစ္လံုး လံုးျပီး အရက္ေတြ ခ်ည္း လွိမ့္ေသာက္ေနမယ္ ထင္ပါရဲ႕။

အရမ္း လြမ္းေနေပမဲ့လည္း ေရာက္ေရာက္ခ်င္းေတာ့ အထိုင္မက်ေသးလို႔ အဆင္မေျပဘူးဗ်ာ။ ေတာ္ေတာ္ေတာ့ ဒုကၡေရာက္တယ္။ ကြွ်န္ေတာ္ ဟုိးအရင္က ထင္ထားသလို မျဖစ္ခဲ႕ဘူး။ ခုေတာင္အိပ္မေပ်ာ္တဲ႔ညေတြမွာ ဒီစာကိုေရးရင္းနဲ႕ သတိရစိတ္ေတြ ေျဖေဖ်ာက္ခဲ႔ရတယ္။

ညီမေလးက သည္နွစ္ ဆယ္တန္းေရာက္ျပီေနာ္။ အခုဆို အပ်ိဳႀကီးဖားဖား ျဖစ္ေနျပီေပါ့။ ရည္းစားေတြ ဘာေတြရေနျပီလား ဟား ဟား။ ကြ်န္ေတာ္သိတယ္ သူ ႏႈတ္ခမ္းစူေနျပီမလား။ ဟား ဟား ေနာက္တာပါ ဟ။ စာကို ႀကိဳးစားကြ ညီမေလးေရ။ ကိုေလးေတာ့ စာမလုပ္ဘဲ အေလလိုက္မိတာ အခ်ိန္ျဖဳန္းမိတာ မေကာင္းဘူးဆိုတာ ေတာ္ေတာ္ သေဘာေပါက္ေနျပီ ဟ။ ကိုေလး ျပန္လာရင္ အေသးစိတ္ေျပာျပမယ္ေနာ္ ညီမေလး။ ေအး ေအး ငါ့ညီမေလးက လိမၼာပါတယ္ကြာ။

အစ္ကိုၾကီးေကာ အနားမွာရွိေနလားမသိဘူး။ က်ြန္ေတာ္တို႔ အတူတူမထြက္ျဖစ္တာ ကိုၾကီးကံေကာင္းတယ္လို႔လည္း ေျပာလို႔ရတယ္၊ ကံဆိုးတယ္လို႔လည္း ေျပာလို႔ရတယ္ ကိုၾကီးေရ။ ကံဆိုးတာကေတာ့ က်ြန္ေတာ္ေပါ့ဗ်ာ။ ဒီမွာတစ္ေယာက္တည္း ျဖစ္ေနတယ္ေလ။ တိုင္ပင္ေဖာ္ တိုင္ပင္ဖက္မရွိဘူးေပါ့။ အဲ႕ဒီလိုအခ်ိန္ဆို ကိုၾကီးကို သတိရဆံုးပါပဲ။ ကံေကာင္းတာကေတာ့ ဒီကဒုကၡေတြကို ကိုၾကီးမခံစားရေတာ့ဘူးေပါ့။ ကိုႀကီးလည္း အဲ့ မွာ အဆင္မေျပဘူး ဆိုေပမဲ့ အဆင္မေျပတာခ်င္းအတူတူ ဒုကၡေရာက္တာခ်င္းအတူတူ အနည္းဆံုးေတာ့ မိသားစုကို လြမ္းစရာမလိုဘူးေပါ့ေလ။ အစ္ကိုၾကီးက အိမ္ကြင္းမွာေလ။ က်ြန္ေတာ္ကေတာ့ အေဝးကြင္းဆိုေတာ့ ကိုယ္ေတြ႔ခ်င္တဲ႔မိသားစုကို အလြယ္တကူ မေတြ႔နိုင္ဘူး။ ဘာျဖစ္ျဖစ္ တစ္ေယာက္တည္းပဲ ၾကိတ္ခံငုံ႔ခံေနရတယ္။ တစ္ခါတစ္ေလ ေပါက္ကြဲခ်င္ေပမယ့္ သူမ်ားနိုင္ငံမွာဆိုေတာ့ အရိပ္အကဲပဲ ၾကည့္ေနရတယ္ေလ။

ေမေမနဲ႔ေဖေဖလည္း က်န္းမာေရးကိုဂရုစိုက္ပါ။ ေဖေဖကိုလည္း ေျပာလိုက္ပါ။ က်န္းမာေရးကို လိုက္စားပါလို႕ ေဖေဖ က်န္းမာေနမွ သားျပန္လာရင္ ဆူနိုင္ ဆဲနိုင္မွာ ေလ။ ဟား ဟား ေဖေဖ သားကို ဆဲေနျပီ မလား ေမေမ။ ေမေမလည္း အေအးမမိ ေစနဲ႕ေနာ္။ မီးယပ္ခ်မ္း ထေနမွာစိုးလို႔ပါ။ ေမေမက ျဖစ္တတ္တယ္ေလ။ ဂ႐ုစိုက္ပါေမေမ။ ဒီလကုန္ရင္ေတာ့ သားပိုက္ဆံပို႔ေပးနိုင္ပါျပီ။ အဲ႕ဒီပိုက္ဆံေတြနဲ႕ အေၾကြးေတြ အရင္ဆပ္လိုက္ပါေမေမ။ အေၾကြးေတြ ဆပ္လိုက္ရင္ ေတာ့ ေငြက ပို ပါ့မလား မသိဘူး။ ဒါေပမဲ့ အေႀကြးကို အရင္ဆံုး ေက်ေအာင္ ဆပ္လိုက္ပါ ေမေမ။ အေႀကြးကင္းေတာ့ မပူပင္ရဘူးေပါ့။ ေနာက္လေတြမွာေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ပို႔လိုက္တဲ့ ေငြကို စိတ္ႀကိဳက္ သံုးနိုင္ျပီေလ။ ေျပာသာေျပာ ရပါတယ္ ေမေမတို႔ သံုးမွာ မဟုတ္ဘူးမလား။ အလွဴ အတန္းပဲ လုပ္မယ္။ ေခြ်ေခြ် တာတာ သံုးတာက အက်င့္ ျဖစ္ေနျပီမလား ေမေမရ။ ကြ်န္ေတာ္က လစဥ္ လတိုင္း ပို႕ နိုင္ေတာ့မွာပါဗ်။

ေရာက္စ ေတာ့ မ်က္စိ သူငယ္ နားသူငယ္ ေပါ့ ေမေမရာ။ ကိုယ့္နိုင္ငံက ေဒါင္းတင္ ေမာင္းတင္လာခဲ့ သမွ်၊ ေလထဲ တိုက္အိမ္ ေဆာက္ခဲ့ သမွ် ၾကက္ေပ်ာက္ ငွက္ေပ်ာက္ ေပ်ာက္ ကုန္ေရာ။ ထြက္ေတာင္ေျပးခ်င္တယ္။ နီးနီး နားနား မဟုတ္လို႕။ ဘာလုပ္လုပ္ အလုပ္ရွင္မ်က္နွာ သူတို႕ နိုင္ငံသား မ်က္နွာ ၾကည့္ေနရတာ။ ဒီေကာင္ေတြက အားနာ တတ္တာမဟုတ္ဘူးဗ်။ မထင္ ရင္ မထင္ သလို ဟိန္းလား ေဟာက္လားနဲ႕။ ကြ်န္ေတာ္တို႕လို ေအာက္လမ္းက ဝင္လာခဲ႔သူေတြဆို အနွိမ္ပါခံေနရတယ္။ အေပၚလမ္းက လာတဲ့ ပညာတတ္ေတြ က်ေတာ့ ဒင္းတို႕ ဒီေလာက္ မလုပ္ဝံ႔ဘူးေလ။ အဲလိုမွန္းသာ ႀကိဳသိရင္ ငယ္ငယ္က စာႀကိဳးစားမွာေပါ့ ေမေမရာ။ ခုေတာ့ ေနာင္တ ရေနပါျပီ။ ရတဲ့ အခ်ိန္ မျဖဳန္းဘဲ ရသေလာက္ စာအုပ္ေတြ ဖတ္ရင္း ဝမ္းစာ ျဖည့္ေနရတယ္။ အားေတာင္ မရဘူး။ ဒီလို ေလ့လာျဖစ္တာလည္း အေၾကာင္းရွိပါတယ္။

သား ကံေကာင္းတယ္ ေမေမ။ ဒီမွာက ဒုကၡေရာက္သူ အခ်င္းခ်င္းဆိုေတာ့ ညီညြတ္ ႀကတယ္။ ကိုယ့္ နိုင္ငံသားေတြ ခ်ည္း မဟုတ္ေပမဲ့ အမ်ားစုက ကိုယ့္နိုင္ငံက ဘဝတူ ေတြခ်ည္းရယ္။ ေဆြမ်ိဳး နီးစပ္ ညီအစ္ကို သားခ်င္းေတြ လိုပဲ။ သူတို႕ ေႀကာင့္ပဲ ေနေပ်ာ္လာတာ။ သူ႕ ဒုကၡ ကိုယ့္ ဒုကၡ မွ်ေဝ ခံစား ရင္းနဲ႕ေပါ့။ တစ္ခါတစ္ခါ မေတြးေကာင္း ေတြးေကာင္း ေတြးမိေသးတယ္။ သားတို႕ နိုင္ငံ မညီညြတ္ေသးတာ တကယ္ ဒုကၡ မေရာက္ၾက ေသးလို႕မ်ားလားေပါ့။ အားလံုး ဒုကၡ တကယ္မေရာက္ေသးေတာ့ သူ႕ဒုကၡ ကိုယ္ နားမလည္ ကိုယ့္ဒုကၡ သူနားမလည္နဲ႕ မညီညြတ္ နိုင္ၾကေသးတာပဲ လို႕ ထင္ေနမိတယ္။ သား ေတြးတာ ရီစရာ ေကာင္းေနမလား ေမေမ။

ကံေကာင္းဆံုးကေတာ့ သားတို႕ အလုပ္သမား အဖြဲ႕ အတြက္ ေခါင္းေဆာင္ေကာင္း ရထားတာပဲ ေမေမေရ။ သူက ေတာ္ေတာ္ သေဘာထားျပည့္ဝတဲ့ ေခါင္းေဆာင္ေကာင္းပါ။ သူတို႕နိုင္ငံသားေပမဲ့ တျခား သူေတြနဲ႕ လံုးဝမတူဘူး။ သူ႕ရဲ႕ အထူးျခားဆံုး စြမ္းေဆာင္ရည္ကေတာ့ ဘာျပႆနာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ နွစ္ဦး နွစ္ဘက္ ေျပလည္ေအာင္ ဆိုတာထက္ ေက်နပ္ေအာင္ လုပ္ေပးနိုင္တာပဲ။ အဲဒါကို သား သေဘာ အရမ္းက်တယ္ ေမေမ။ သူ႕ေၾကာင့္ပဲ သားတို႕ အေနအစား ေခ်ာင္လာတယ္။ သား စာဖတ္ျဖစ္တယ္ဆိုတာလည္း သူ႕ေႀကာင့္ပဲ။ သူ႔ စာအုပ္ေတြကို ငွားေပးတယ္ေလ။ သူ႔မွာ အဖိုးတန္ စာအုပ္ေတြ အမ်ားႀကီးပဲ။ ဘာသာစကား အတြက္ စိတ္မပူပါနဲ႕။ သား အခု အဂၤလိပ္လို ဖတ္တတ္ေနျပီေလ။ သားတို႕ အလုပ္သမား အဖြဲ႕ထဲက ညီေလး တစ္ေယာက္ဆီက သင္ထားတာ။ က်န္တာက သားဘာသာ ေလ့လာလိုက္တာ။ ေမေမ့သား လိမၼာေနပါျပီ ေမေမရ။ ဘာစာ ျဖစ္ျဖစ္ စိတ္ဝင္တစား ေလ့လာရင္ မခက္ပါဘူး။ ဆရာ ညီေလးရဲ႕ ေက်းဇူး လည္း မကင္းဘူးေပါ့။

သား စကားေတြ ဘယ္ေရာက္ သြားျပီလဲ မသိဘူး။ ေအာ္ သားတို႕ ေခါင္းေဆာင္ အေၾကာင္း ဆက္ေျပာျပမယ္။ အစ ကေတာ့ သူ႕ကို ပံုမွန္ပဲ ဆက္ဆံ ၾကေတာ့ေပါ့ ေမေမရာ။ သူကေျပာတယ္ ငါ့ကို ယံုၾကည္ေပးပါ က်န္တာ အေကာင္းဆံုးျဖစ္ေအာင္ သူ လုပ္ေပးပါမယ္တဲ့။ ဘယ္ယံု မလဲ ရႊီးတယ္လို႕ ပဲ၊ ခိုင္းေကာင္းေအာင္ ေျပာတယ္ေပါ့။ ဒါေပမဲ့ ဟုတ္တယ္ ေမေမ သူလုပ္ပံု ကိုင္ပံုေတြက ႏွစ္ဦး နွစ္ဖက္ မိတ္မပ်က္ေစဘူး။ ေရတိုမွာ နစ္နာ စရာ ရွိေပမဲ့ ေ႐ရွည္ေတာ့ ေျဖသိမ့္လို႕ ရတယ္။ သူ တကယ္ေတာ္ပါတယ္။ အခုဆို သူ ေသဆို ေသ၊ ရွင္ဆို ရွင္ပဲ အထိေအာင္ သားတို႔ အဖြဲ႕က ယံုၾကည္ေနမိျပီ။ အလုပ္က ပင္ပန္းေပမဲ့ လုပ္ေပ်ာ္ လာတယ္။ သူက ေျပာတယ္ အဲဒါ မင္းတို႕ေတြ လူညီလို႕တဲ့။ ယံုၾကည္ေပးလို႕ တဲ႔ေလ။ မင္းတို႔က ပို အေရးႀကီးတာ ဆိုတဲ႔ သူ႕ စကားကို ေတာ႔ သား တျဖည္းျဖည္း သေဘာေပါက္လာတယ္။ သားတို႕ ႏိုင္ငံမွာလည္း ေခါင္းေဆာင္ေကာင္း ရွိေနတုန္း ညီညြတ္ၾကရင္ သိပ္ေကာင္းမယ္လို႕ ေတြးမိတယ္။ ဘာျဖစ္ျဖစ္ ခုခ်ိန္က သားတို႕ က အနစ္နာခံရမယ့္ မ်ိဳးဆက္ပဲေလ။ ဘာ အက်ိဳးမွ မေမွ်ာ္လင့္ဘဲ အနစ္နာခံေပးလိုက္မွ ေနာက္မ်ိဳးဆက္ က ေကာင္းစားျပီေလ။ သည္အတြက္ပဲ ဦးတည္ၾကရင္ ဘာေျပာစရာ လိုလဲဗ်ာ။ ကိုယ့္နိုင္ငံကို ေကာင္းစား ေစခ်င္မိတာေတာ့ သားတို႕ လို အေဝးေရာက္ သမား ေတြ အားလံုးရဲ႕ ေလးနက္တဲ့ ဆႏၵ ဆိုတာ ကို သားတို႕ စကားလံုးနဲ႕ ေတာင္ ေဖာ္ျပလို႕ မရပါဘူး ေမေမေရ။

အဲဒါပါပဲ ေမေမ ေရ။ သား အျဖစ္အပ်က္က ေရးျပလို႕ ကုန္မွာ မဟုတ္ဘူး။ ေနာက္ႀကံဳမွ ေျပာျပေတာ့မယ္။ ခုေတာ့ ဒီေလာက္ပဲ ေရးလိုက္ေတာ့မယ္။ ေမေမ တို႕ မိသားစု တေတြ အားလံုး က်န္းမာႀကပါေစဗ်ာ။ သား ေန႔တိုင္း ေမတၱာပို႕ ေနပါတယ္။ သတိရလ်က္

ေမေမ့ရဲ႕ အေဝးတစ္ေနရာက သားငယ္