ဥမၼာ့အေၾကာင္း ေျပာရင္ သိန္းဝင္းကို သတိရတယ္။ ဆရာဆိုတာ လူဆိုးေလးေတြ လူညံ့ေလးေတြကို လူေတာ္ေတြထက္ ပိုၿပီးေတာ့ အမွတ္ရ၊ ပိုၿပီးေတာ့ ခ်စ္တတ္ၾကတယ္။
သိန္းဝင္းက အရမ္းဆိုးတယ္။ သူဘာေၾကာင့္ ဆိုးသလဲဆိုတာကို ကၽြန္ေတာ္က ဇာစ္ျမစ္လိုက္တယ္။
“ေဟ့ … ေမာင္သိန္းဝင္း … ေက်ာင္းလႊတ္ရင္ မင္းအိမ္ကို ငါလိုက္ခ်င္တယ္”
“ဘာလုပ္လို႔လဲဆရာ”
“မင္း အေဖနဲ႔ ေတြ႔မလို႔”
“အေဖ ရွိမွာ မဟုတ္ဘူး”
“အေဖမရွိရင္ အေမနဲ႔ေတြ႔မယ္ကြာ”
“ဆရာႀကီး … သား စာမရလို႔လား။ သားေနာက္ဆိုရင္ ႀကိဳးစားပါ့မယ္။ အိမ္ေတာ့ မလိုက္ပါနဲ႔။ အေဖက ႐ိုက္လိမ့္မယ္”
“ေနပါဦးကြ … မင္းအေဖက အိမ္ကို ဆရာလိုက္ရင္ ႐ိုက္တတ္သလား”
“အဲလိုေတာ့ မဟုတ္ဘူး။ ဆရာက သားကို အေဖနဲ႔ လာတိုင္မွာ မဟုတ္လား”
“အလိုကြာ … မင္းအိမ္လာတိုင္း မင္း အေဖကို တိုင္စရာလား။ အလွဴလိုက္ခံမလို႔”
ဒီလိုနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ ရထားလမ္း တစ္ဖက္ျခမ္းက အလြန္စုတ္ျပတ္တဲ့ က်ဴးေက်ာ္ရပ္ကြက္ထဲကို ေရာက္ခဲ့တယ္။ အိမ္ေလးေတြက ဝါး၊ ထရံ၊ ေတာင္ထန္း၊ ဂုန္နီအိတ္ကာေတြခ်ည္း။ ဒါေပမဲ့ သိန္းဝင္းတို႔ တစ္အိမ္ပဲ ေျခတံရွည္၊ သစ္သားအိမ္၊ သြပ္မိုးနဲ႔ျဖစ္ေနတယ္။ ေက်ာင္းက ဆရာႀကီးက ကၽြန္ေတာ့္ကို ေျပာၿပီးသား။ သိန္းဝင္းတို႔ မိဘေတြက အေျခအေနေကာင္းတယ္တဲ့။ ဒါေၾကာင့္ ေက်ာင္းအတြက္ လိုအပ္ေနတဲ့ ေသာက္ေရကန္ အုတ္ကန္ေလးေဆာက္ဖို႔ အလွဴလာခံတာ။
“အေမေရ … ဆရာပါလာတယ္”
တပည့္ ေမာင္သိန္းဝင္းက အိမ္ေပၚကို ေျပးတက္သြားတယ္။ ကၽြန္ေတာ္က အိမ္အုတ္ခံုေလွကားမွာ ရပ္ၿပီးေတာ့ က်န္ခဲ့တယ္။ ခဏေနေတာ့ အမ်ိဳးသမီးတစ္ေယာက္ ထဘီရင္ရွားနဲ႔ ဆင္းလာတယ္
“ေၾသာ္ ဆရာ … ဘာကိစၥလဲရွင့္ … အေပၚကို တက္ပါဦး”
ကၽြန္ေတာ္က အိမ္ေပၚကို တက္သင့္ မတက္သင့္ စဥ္းစားေနတုန္း ေမာင္သိန္းဝင္းက ဆင္းလာၿပီး
“လာပါ ဆရာ … အိမ္ေပၚကို တက္ပါဦး” တဲ့
ကၽြန္ေတာ္က အိမ္ေပၚကို လိုက္တက္လာမိတယ္။ အိမ္က ေဆာက္ထားတာ မၾကာေသးဘူး။ အိမ္ေပၚမွာ ေကာင္မေလး သံုးေယာက္ကို ေတြ႔လိုက္ရတယ္။ ၂၀ ဝန္းက်င္ေလးေတြ။ ကၽြန္ေတာ္က ေမာင္သိန္းဝင္း အေမကို
“ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေက်ာင္းမွာ ေက်ာင္းေသာက္ေရအတြက္ အုတ္ကန္ေလးတစ္ခုေဆာက္ေနပါတယ္။ အဲဒါ အလွဴလာခံတာပါ”
“ေၾသာ္ … ဟုတ္ကဲ့ ဆရာ … ကၽြန္မ ၁၀၀၀ လွဴပါ့မယ္။ သား အေဖမ်ား ေရာက္လာရင္ ေျပာၾကည့္ပါ့မယ္။ ထပ္လွဴ ပါဦးမယ္။ သားက ဆရာ့အေၾကာင္း ေျပာပါတယ္။ ဆရာက သားတို႔ကို ဒီႏွစ္ စာေမးပြဲေအာင္ဖို႔ လုပ္ေနတယ္ ဆိုတာ။ ဆရာ ႐ိုက္စရာရွိရင္ ႐ိုက္ေနာ္။ မညႇာနဲ႔။ ကၽြန္မတို႔က သားကို ပညာတတ္ႀကီး ျဖစ္ေစခ်င္တာရွင့္”
“အင္း … ႐ိုက္တိုင္း ပညာတတ္မျဖစ္ပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ ဒီေကာင္ အရမ္းႀကိဳးစားတယ္။ ရန္လည္း သိပ္မျဖစ္ေတာ့ဘူး”
“ဟုတ္တယ္ဆရာ … ခါတိုင္းဆို အိမ္ျပန္လာရင္ မ်က္ႏွာက ဖူးေရာင္ေနတာပဲ။ သူ႔အေဖက သူ႔သား ခံလာရမွန္း သိရင္ ပို႐ိုက္တယ္”
“ခင္ဗ်ား အမ်ိဳးသား ဘယ္သြားလို႔လဲ”
“ဟိုး ေခ်ာင္းထဲမွာ ႏြားသြားေပၚေနတယ္”
ကၽြန္ေတာ္ အလွဴခံၿပီးေတာ့ ျပန္ခဲ့တယ္။ ကၽြန္ေတာ္ ရပ္ကြက္ထဲေရာက္ေတာ့ လူေတြက ကၽြန္ေတာ့္ကို ၿပံဳးစိစိနဲ႔ ၾကည့္ေနၾကတယ္။ ဘာလဲဟေပါ့။ ကၽြန္ေတာ္က ေက်ာင္းဘက္ကို ျပန္ေရာက္ေတာ့ စက္ဘီးေလးကိုယူ အိမ္ျပန္ဖို႔ လုပ္တယ္။
ဆရာမ ေဒၚခင္တင့္က ေက်ာင္းေပၚကဆင္းလာၿပီးေတာ့
“ဆရာ ဘယ္က ျပန္လာတာလဲ။ ကၽြန္မ ေက်ာင္းတံခါးပိတ္ဖို႔ ဆရာ့စက္ဘီးေတြ႔တာနဲ႔ ဆရာမျပန္ေသးဘူးဆိုၿပီး ေစာင့္ေနတာ”
“ကၽြန္ေတာ္ သိန္းဝင္းတို႔အိမ္မွာ အလွဴသြားခံတာ”
“ဘယ္ သိန္းဝင္းလဲဆရာ”
“ကၽြန္ေတာ့္အတန္းကေလ”
“ဟာ … ဟို ဝက္ေရႊထြန္းသားလား”
“သိဘူးဗ် … သံလမ္း ဟိုဘက္က တဲစုထဲကပဲ။ သူတို႔တစ္အိမ္ပဲ အိမ္ေကာင္းရွိတာ”
“အလိုရွင္ … အဲဒီအိမ္ေပၚ ဆရာတက္ခဲ့တယ္”
“တက္ခဲ့တာေပါ့ဗ်။ အလွဴခံပဲဟာ။ စကားတက္ေျပာရတာေပါ့”
“အိမ္ေပၚမွာ ဘာေတြေတြ႔ခဲ့သလဲဆရာ”
“အင္း ေကာင္မေလးေတြေတာ့ ေတြ႔ခဲ့တယ္”
“ဆရာ … ေနာက္ အဲဒီ အိမ္ကို မသြားနဲ႔”
“ဘာျဖစ္လို႔လဲဗ်”
“ဆရာေတာ့ ခက္တယ္ေနာ္ … ဘယ္လိုေျပာရပါ့ … ဟင္း … ဆရာ”
“ဘာလဲဗ်ာ”
“အဲဒါ မေကာင္းတဲ့အိမ္ရွင့္”
“ဟာ ဆရာမကလည္း ခက္ေတာ့ေနၿပီ … အိမ္က အသစ္ႀကီး ေကာင္းပါတယ္”
“ရွင္ေတာ့ ခက္တယ္ေနာ္ … ဘာမွကို အရိပ္သံုးပါး နားမလည္ဘူး။ ကဲ … မေျပာမၿပီး ေျပာရေတာ့မွာ … အဲဒါ ဖာအိမ္ရွင့္ … ဖာအိမ္။ ရပ္ကြက္ထဲ နာမည္ႀကီး ဖာအိမ္ … သိၿပီလား”
“ဟာ … ဒါေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္ထြက္လာေတာ့ လူေတြ ဝိုင္းၾကည့္ေနတာပဲ။ ဟာဗ်ာ … ခက္ၿပီ။ ဘာျဖစ္ျဖစ္ဗ်ာ ကၽြန္ေတာ့္တပည့္ဆီသြားတာပဲ ကၽြန္ေတာ္ လိပ္ျပာသန္႔ပါတယ္”
“ဆရာ သတိထား … အဲဒီ သိန္းဝင္းအေဖက ဝက္ေရႊထြန္းတဲ့။ ဝက္ေပၚ၊ အမဲေပၚ။ ဒီရပ္ကြက္မွာ လူမိုက္။ သိန္းဝင္းအေမကလည္း ဖာ။ ဖာကို ယူထားၿပီး အိမ္မွာ ဖာေထာင္ေနတာ”
“အလို ဆရာမရယ္ … မေျပာရဲေပလို႔ပဲ … ေျပာလိုက္ေတာ့လည္း ပက္ပက္စက္စက္။ ဘာျဖစ္ျဖစ္ဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ့္ တပည့္ကေတာ့ လိမ္မာပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ေနာက္ဆိုရင္ေတာ့ အဲဒီအိမ္ မသြားရဲေတာ့ဘူးဗ်ာ”
photo : google
