🌿🌿🌿_______________________________ گفتی چه دلگشاست افق در طلوع صبح گفتم که چهره ی تو از آن دلگشاتر است گفتی که با صفاتر از این نوبهار چیست؟ گفتم جمال دوست، بسی با صفاتر است #فریدون_مشیری

🌿🌿🌿_______________________________ ای دل به کمال عشق آراستمت وز هرچه به غیر عشق پیراستمت یک عمر اگر سوختم و کاستمت امروز چنان شدی که می خواستمت! #فریدون_مشیری

قصه از طعم دهان تو شنیدن دارد خواب، در بستر چشمان تو دیدن دارد وقتی از شوق به موهای تو افتاده نسیم دست در دست تو هر کوچه دویدن دارد تاک، از بوی تنت مست به خود می پیچد سیب در دامنت احساس رسیدن دارد بیخ

خوش به حال روزگار خوش به حال چشمه ها و دشت ها خوش به حال دانه ها و سبزه ها خوش به حال غنچه های نیمه باز فریدون مشیری

گل امید هوا هوای بهار است وباده باده ی ناب به خنده خنده بنوشیم جرعه جرعه شراب در این پیاله ندانم چه ریختی پیداست که خوش به جان هم افتاده اند آتش وآب فرشته ی روی من ای آفتاب صبح بهار مرا به جامی از این

پرکن پیاله را که این آب آتشین دیری است ره به حال خرابم نمی برد این جام ها که در پی هم می شود تهی دریای آتش است که ریزم به کام خویش گرداب می رباید و آبم نمی برد... من با سمند سرکش و جادویی شراب تا بیکران

شبی دور از تو - اما با تو- تا صبح در آن دوران شیرین ره سپردم تو را با خود به آنجاها که یک عمر غمت جان مرا می برد بردم هزاران بار دستت را به گرمی به روی سینه ی تنگم فشردم وفاهای تو را یک یک ستودم خطاهای

فریدون مشیری: ‌ای بهار ای بهار ‌ای بهار تو پرنده‌ات‌‌ رها بنفشه‌ات به بار می‌وزی پر از ترانه می‌رسی پر از نگار هرکجا رهگذار تست شاخه‌های ارغوان شکوفه ریز خوشه اقاقیا ستاره بار بیدمشک زرفشان لشکر ترا طلایه

گفتی چه دلگشاست افق در طلوع صبح گفتم که چهره ی تو از آن دلگشاتر است گفتی که با صفاتر از این نوبهار چیست؟ گفتم جمال دوست، بسی با صفاتر است فریدون مشیری

شعری از زنده یاد فریدون مشیری در رثای احمد شاملو : راست می گفتند همیشه زودتر از آن که بیندیشی اتفاق می افتد من به همه چیز این دنیا دیر رسیدم زمانی که از دست می رفت و پاهای خسته ام توان دویدن نداشت چشم