"အား ဆရာမ သားကို ေက်ာ္ဇင္ ကြန္ပါဘူးနဲ႕ေခါက္သြားတယ္"
" ဟင္ သားေက်ာ္ဇင္ သူေျပာတာဟုတ္လား"
" မဟုတ္ပါဘူးဆရာမ ေဖငယ္ ညာေနတာပါ သားဘာသာစာေရးေနတာ"
" သားေဖငယ္ ဒီကို လာခဲ့စမ္း"
" ဟုတ္ဆရာမ"
"လက္ပိုက္ ညာတာမေကာင္းဘူးလို႔ဆရာမသင္ေပးထားတယ္ေလ"
" ဆရာမ သား မညာ..."
"ေတာ္ေတာ့ ေဖငယ္ သြား ထိုင္ထ ၁၀ႀကိမ္လုပ္ ေနာက္တစ္ခါ ရိုက္မယ္ေနာ"
ေဖငယ္ဆိုသူမွာ အေၾကာ္သည္ အမ်ိဳးသမီးတစ္ေယာက္၏သားျဖစ္သည္။
ေဖငယ္မွာ ငယ္စဥ္ကတည္းက ဖခင္ေသဆံုးသြားခဲ့ရသည္။ ရိုးသားေသာကေလးတစ္ေယာက္လည္းျဖစ္ပါသည္။
ေက်ာ္ဇင္ဆိုသူမွာ ေရႊဆိုင္ပိုင္ရွင္ လင္မယားႏွစ္ေယာက္၏သားျဖစ္သည္။
သူတို႔မွာ ၂တန္းေက်ာင္းသားမ်ားျဖစ္ၾကသည္။
ေဖငယ္မွာ အျမဲတမ္း ေက်ာ္ဇင္၏ အနိွပ္စက္ခံရေသာ္လည္း ဆရာမက အေရးမယူခဲ့ပါ။
ဆရာမ အမွတ္ျခစ္ေနစဥ္ ေက်ာ္ဇင္မွာ ထပ္မံ၍ ေဖငယ္အား ဗိုက္ေခါက္လိမ္ဆြဲေလသည္။
ေဖငယ္မွာ နာက်င္လြန္း၍ က်ိတ္ငိုေနရွာသည္။
ဒီတစ္ေခါက္ေတာ့ သူ ဆရာမအား မတိုင္ေတာ့ပါ။
သူတိုင္လို႔လည္း ဘာမွ ေျပာင္းလဲသြားမွာမွမဟုတ္တာေလ။
"ကေလာင္ ကေလာင္"
ဟူေသာ ေက်ာင္းဆင္း ေခါင္းေလာင္းထိုးေတာ့ ေဖငယ္ စာအုပ္မ်ားသိမ္းေနစဥ္ ေက်ာ္ဇင္က ေနာက္မွ ဆံပင္အား ဆြဲေစာင့္ကာ ေက်ာပိုးအိတ္လြယ္၍ထြက္ေျပးသြားေလသည္။
ေဖငယ္လည္း နာက်င္ရံုမွတစ္ပါး ဘာမွမတတ္နိုင္ပါ။
ေဖငယ္ ေဘးလြယ္အိတ္အေဟာင္းေလးအားလြယ္ကာ ထြက္လာေတာ့ ေက်ာင္းေပါက္ဝတြင္ ေက်ာ္ဇင္အား သူမိဘမ်ား ကားျဖင့္လာေခၚသည္ကိုျမင္လိုက္ေလသည္။
ေက်ာ္ဇင္မွာ ကားေပၚမတက္ခင္ လ်ွာထုပ္ျပသြားေသးသည္။
ေဖငယ္မွာ လာေခၚမယ့္သူမရွိေပ။
ေက်ာင္းႏွင့္လည္းနီးေတာ့ တစ္ေယာက္တည္းျပန္လာခဲ့သည္။
"ဟင္ သား ေဖငယ္ ျပန္လာျပီလား"
" ဟုတ္ေမေမ သားဘာကူလုပ္ေပးရမလဲ"
" ေမေမလည္း ဆိုင္သိမ္းေတာ့မလို႔ သားအတြက္ အေၾကာ္၂ခုခ်န္ထားတယ္ အိမ္ေရာက္ရင္ ထမင္းၾကမ္းနဲ႔စားဖို႔ေလ"
" ဟုတ္ေမေမ"
ေဖငယ္ ဆိုင္ကူသိမ္းေပးျပီး သားအမိႏွစ္ေယာက္ျပန္လာခဲ့ၾကသည္။ အိမ္ေရာက္ေတာ့ မိခင္ျဖစ္သူမွာ ပစၥည္းမ်ားခ်ကာ ထမင္းအိုးတည္ရန္ဆန္ေဆးေနေလသည္။
ေဖငယ္က လြယ္အိတ္ေလးခံုေပၚတင္၍ မိခင္ဆီလာေလသည္။
"ေမေမ"
"ေအး သားေျပာေလ"
"ေမေမ့ကို ေမးစရာရွိတယ္"
" ေမးေလသား ဘာေမးမလို႔လဲ"
" လူေတြက ဆင္းရဲတဲ့သူကို ဘာလို႔ ပစ္ပယ္ထားတာလည္း"
"ဟင္ သားေဖငယ္ သားေမးခြန္းက ဘယ္လိုလဲ သားေက်ာင္းမွာ ဘာျဖစ္လာတာလဲ"
"ေမေမ သားကိုေလ သားသူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္က အျမဲရန္ရွာတယ္ေမေမ"
"သားက ဆရာမကို သြားမတိုင္ဘူးလား"
" တိုင္တာေပါ့ေမေမ ဆရာမက သားကိုေတာင္ျပန္အျပစ္ေပးလိုက္ေသးတယ္"
"ဟင္ သားကိုအျမဲရန္ရွာတာ ဘယ္သူလဲသား"
"ေက်ာ္ဇင္ေလေမေမ ဟိုဘက္လမ္းက ဦးဦးေငြေမာင္းရဲ႕သားေလ"
" ေအာ္ သားရယ္ သူတို႔က ခ်မ္းသာၾကတယ္ေလ"
" ခ်မ္းသာတဲ့သူေတြကို လူေတြကဦးစားေပးတာလားေမေမ"
" အာ့လိုလဲမဟုတ္ပါဘူးသားရယ္ သားေလးဘာမွမေတြးနဲ႕ သူ သားအေပၚမွာမေကာင္းရင္ သူနဲ႔ေဝးေဝးထိုင္ပါသား ျပီးေတာ့ ဆရာမေတြကိုလည္းမမုန္းရဘူးေနာ္"
" သားမမုန္းပါဘူးေမေမ သားေမေမ့ကိုေမးခ်င္ယံုသက္သက္ပါ သားေရခ်ိဳးေတာ့မယ္ေမေမ"
"ေအးေအးသား ျမန္ျမန္ခ်ိဳး အေအးပတ္မယ္ေနာ္သား။"
"ဟုတ္ေမေမ"
"ကဲသားေရ ေရခ်ိဳးျပီးရင္ ထမင္းစားၾကမယ္"
"ဟုတ္ေမေမ ဘာဟင္းခ်က္လဲ"
"ထံုးစံတိုင္း ေရႊေခါင္းေျပာင္ေပါ့သားရယ္"
"ဟာ သားအရမ္းႀကိဳက္တယ္"
" သားရယ္ သားေလး ဒီဟင္းကို ၿငီးေငြ႕ေနတာသိပါတယ္ ဒါေပမယ့္ ေမေမ့တို႔က မျပည့္စံုဘူးေလသား"
"ေမေမကလည္း သားႀကိဳက္ပါတယ္ဗ်ာ ေမေမသာ သားဆီက မလုစားနဲ႔"
အေမျဖစ္သူ မ်က္ရည္က်ေတာ့ ေဖငယ္ သုတ္ေပးလိုက္ျပီး
"ေမေမမငိုပါနဲ႔ဗ်ာ"
" အင္းပါသားရယ္ ကဲ ေမေမတို႔ စားၾကရေအာင္"
ထမင္းဝိုင္းေလးမွာသားအမိႏွစ္ေယာက္ႏွင့္ျပည့္စံုေနေပသည္။
"မာမီ သား ဒီၾကက္သားဟင္းမစားခ်င္ဘူး ဝက္သားစားခ်င္တာ"
" ေအးပါသားရယ္ ေဒၚလံုးေရ ေရခဲေသတၱာထဲက ဝက္သားယူျပီး ဆီျပန္ေလးခ်င္လိုက္ေဟ့"
"ဟုတ္ကဲ့မမေလး"
"မာမီ သားကို စက္ရုပ္အသစ္ေတြဝယ္ေပးဦး ေက်ာင္းမွာႀကြားခ်င္လို႔"
" သားရယ္ ရွိတာေတြေတာင္ ကစားလို႔ကုန္လို႔လား"
" မရဘူး ဝယ္ေပး မဝယ္ေပးရင္ ထမင္းမစားေတာ့ဘူး"
"ခင္ ရယ္ သားကိုဝယ္ေပးလိုက္စမ္းပါကြာ"
"အကိုရယ္ ခင္က ေနာင္ေနတာပါ သားေလးတစ္ေယာက္ပဲရွိတာ ဝယ္ေပးမွာေပါ့"
" ေဟး ဒါမွဒို႔မာမီ"
ေက်ာင္းတက္ေခါင္းေလာင္းထိုးေတာ့ ေဖငယ္ လမ္းေလ်ွာက္လာရင္းမွ အေျပးေလးေက်ာင္းဝန္းထဲဝင္လာသည္။
အခန္းေရွ႕ေရာက္ေတာ့
"ဆရာမဝင္ခြင့္ျပဳပါ"
" ေအးသား ဝင္ခဲ့ပါ"
ေဖငယ္ ခံုအလြတ္တြင္ဝင္ထိုင္လိုက္ေလသည္။
"ဆရာမ"
"သားေက်ာ္ဇင္ေျပာေလ"
" ေဖငယ္ကို သားေဘးနားမွာမထိုင္ခိုင္းနဲ႔ သူဆီက နံတယ္"
"ေဖငယ္ ေရမခ်ိဳးလာဘူးလား"
"သားခ်ိဳးလာပါတယ္ ဆရာမ"
"ကဲကဲ ဟိုေနာက္ဘက္က ခံုအတန္းမွာသြားထိုင္"
"ဟုတ္ဆရာမ"
ေဖငယ္ ေခါင္းေလးငုံ႕ကာ ေနာက္ဆံုးတန္းသြားထိုင္ေလသည္။ ေက်ာ္ဇင္မွာ တစ္ဟီးဟီးရီေနသည္။
ေန႔လည္ေခါင္းေလာင္းထိုးေတာ့ ေက်ာင္းသားအသီးသီး မုန္႔ေစ်းတန္းသြားသူကသြား ထမင္းဘူးဖြင့္စား သူက စားနဲ႔။ ဟင္းနံ႕မ်ားရေတာ့ ေဖငယ္ဗိုက္ဆာလာေလသည္။ အခန္းထဲမွာဆက္မထိုင္ေတာ့ပဲ အျပင္ဘက္ ခံုတန္းေလးတြင္ ထိုင္ကာ ဟိုၾကည့္ဒီၾကည့္ႏွင့္ေနလိုက္သည္။
ထိုစဥ္ အသားျဖဴျဖဴနဲ႔ မိန္းမတစ္ေယာက္ေက်ာငး္အုပ္ရံုးခန္းထဲကထြက္လာေလသည္ကို ေဖငယ္ျမင္လိုက္သည္။
ထိုအမ်ိဳးသမီး လက္ကိုင္အိတ္ထဲမွဖုန္းထုတ္စဥ္ စာအုပ္ေလးတစ္အုပ္ ျပဳတ္က်လာေလသည္။
ထိုအမ်ိဳးသမီးမွာ ေရးႀကီးသုတ္ျပာႏွင့္ သတိထားမိပံုမေပၚ ကားရွိရာသို႔ထြက္သြားေလသည္။
ေဖငယ္လည္း စာအုပ္ေလးေကာက္ကာ ထိုအမ်ိဳးသမီးေနာက္မွေျပးလိုက္သြားေလသည္။ ထိုအမ်ိဳးသမီးကားေပၚတက္ကာ ကားေလးေမာင္းထြက္သြားေလသည္။ ေဖငယ္လည္းေနာက္မွ ေျပးလိုက္သြားသည္။
တစ္ေနရာအေရာက္ ကားေလးထိုးရပ္သြားေလသည္။
ကားေပၚမွ ေစာေစာက အမ်ိဳးသမီးဆင္းလာကာ
"သားေလး ကားေနာက္က ဘာလို႔ေျပးလိုက္လာတာလည္း"
"ဟို အန္တီ စာအုပ္ေလး ျပဳတ္က်က်န္ခဲ့လို႔"
ထိုအမ်ိဳးသမီး မ်က္လံုးပင္ျပဴးသြားသည္။
ထိုစာအုပ္ေလးမွာ ဘဏ္စုေငြစာအုပ္ပင္။
"ေက်းဇူးပဲသားေလး သားေလး ဘယ္ကေတြ႕တာလဲ ေက်ာင္းထဲမွာ အန္တီအိတ္ထဲကျပဳတ္က်တာေတြ႕လို႔"
"ေက်းဇူးပါသားေလး ေရာ့ေရာ့မုန္ဖိုးယူသြားသားေလး"
" ဟင့္အင္းအန္တီ ေမေမကေျပာတယ္ သူမ်ားဆီက ဘာမွအလကားမယူရဘူးတဲ့"
ထိုအမ်ိဳးသမီးျပံဳးလိုက္ျပီး
"သားက ဘယ္နွစ္တန္းတုန္းကြဲ႕"
" သားက ၂တန္းပါ"
" ေအာ္ အင္းပါသားေလး ေက်ာင္းတက္ေခါင္းေလာင္းထိုးျပီေလ အရိုက္ခံေနရမယ္ျပန္ေတာ့ေလ"
"ဟုတ္အန္တီ သားသြားျပီေနာ္"
ေဖငယ္ေလး ျပန္သြားေတာ့ ထိုအမ်ိဳးသမီး ေခါင္းတစ္ျငိမ့္ျငိမ့္ႏွင့္။
ေနာက္တစ္ေန႔ေဖငယ္ေလး ေက်ာင္းေရာက္ေတာ့
"သားကိုဝင္ခြင့္ျပဳပါဆရာမ"
"ေအးသား ဝင္ခဲ့ပါ"
ေဖငယ္ ေခါင္းေလးငံု႕ကာ ေနာက္ဆံုးတန္းသြားမည္အလုပ္
"သားေဖငယ္ ခဏလာပါဦး"
ဟု ဆရာမေခၚေတာ့ ေဖငယ္ ျပန္႔လွည့္လာေလသည္။
"ကဲ သားတို႔သမီးတို႔ ေဖငယ္ေလးအတြက္လက္ခုပ္တီးလိုက္ၾကပါဦး"
" ေျဖာင္း ေျဖာင္း ေျဖာင္း ေျဖာင္း "
ဟူေသာ လက္ခုပ္သံေၾကာင့္ တစ္ခါမွ ေခါင္းေမာ့၍ သူငယ္ခ်င္း မ်ားကိုမၾကည့္ဖူးေသာေဖငယ္တစ္ေယာက္ မ်က္ရည္မ်ားစီးက်လာေလသည္။
ဆရာမမွာ မ်က္ရည္မ်ားသုတ္ေပးလိုက္ျပီး
"မငိုပါနဲ႕ ေဖငယ္ရယ္"
" ဒီအန္တီက ဒီေက်ာင္းကိုလွဴထားတဲ့အလွဴရွင္ပါ"
ေဖငယ္ ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ဟိုေန႔က သူ စာအုပ္လိုက္ေပးခဲ့ေသာ အမ်ိဳးသမီးပင္။
"သားကို ရိုးသားျဖဴစင္တဲ့ ေက်ာင္းသားဆုေပးခ်င္လို႔တဲ့ လက္ခံလိုက္ပါဦးး သား"
ထိုအမ်ိဳးသမီးက ေဖငယ္အား ဆုေလးေပးေတာ့ ေက်ာင္းသားမ်ား လက္ခုပ္တးီၾကသည္။
ထိုစဥ္ ေက်ာ္ဇင္ထြက္လာကာ လက္ထဲမွ စက္ရုပ္ကေလးအား ေဖငယ္အား လွမ္းေပးလ္ုက္ေတာ့ ေဖငယ္အရမ္းကိုေပ်ာ္သြားေလသည္။
"ဒီေန႔ကစျပီး ငါတို႔နွစ္ေယာက္ အခင္ဆံုးသူငယ္ခ်င္းျဖစ္ျပီေနာ္"
ဟု ေက်ာ္ဇင္ေျပာလိုက္ေတာ့ ေဖငယ္ ေခါင္းေလးျငိမ့္ျပလိုက္သည္။ ဆရာမေတြက ျပံဳးလို႔။
ေက်ာင္းသားမ်ားက လက္ခုပ္တီးၾကႏွင့္ ေပ်ာ္ရႊင္စရာေကာင္းေသာ ျမင္ကြင္းေလးပင္။
***အလႊာမတူလူတန္းစားေပမယ့္ ရိုးသားျဖဴစင္တဲ့ စိတ္ဓါတ္ရွိရင္ အရာရာ အဆင္ေျပေစမွာပါ****
စိတ္ႏွလံုးခ်မ္းေျမ႔ၾကပါေစ။
#Min Thawon Hlwar(Lady killer)