အင္တာဗ်ဳး ႏွင့္ ကြၽန္ေတာ္

ပထမဆုးံ အင္တာဗ်ဴး ႏွင့္ ကၽြန္ေတာ္

မဂၤလာပါမိတ္ေဆြမ်ား

ကၽြန္ေတာ္ ထိုင္းႏိုင္ငံေရာက္ေရာက္ခ်င္း ရရာအလုပ္လုပ္မယ္ဆိုၿပီး ပထမဆုးံရလိုက္တဲ့ လု႔ျခံဳေလးဝန္ထမ္း ဝင္လုပ္ခဲ့ပါတယ္။ အေထာက္အထားမျပဳံဆုံပဲ လုပ္ခြင့္ရေတာ့လည္း ဝမ္းသာအားရ ျဖစ္ခဲ့ရသည္။ တစ္ႏွစ္ေလာက္အလုပ္လုပ္ခဲ့ၿပီး ထိုင္းစကားေလး ေရးတတ္ ဖတ္တတ္ ေျပာတတ္ေနၿပီ။လုံျခံဳေရးဝန္ထမ္းဆိုဒါ လည္းအျမင္ေကာင္းေအာင္ ေျပာျခင္းသာ။ ျဖတ္သြားျဖတ္လာေတြ႕သူတိုင္း ၏အထင္ေသးေသာ အၾကည့္ေပါင္းမ်ားစြာႏွင့္ ဘာပညာမွ မတတ္၍အေခ်ာင္ခို လုပ္ရသည့္အလုပ္မ်ိဳးဟု တခ်ိဳ႕ကမွတ္ယူၾကသည္။ အလုပ္ခ်ိန္ မနက္ ၇:၀၀ နာရီမွ ည ၇:၀၀ နာရီ ေန႔လည္တနာရီ ထမင္းစားနား။ကားမ်ားအတြင္းဖက္က ထြက္လာရင္ျဖစ္ ေျပးလို႔လမ္းရွင္းေပးရ တေန႔ကို အစီး ၁၀၀ ဝန္းက်င္။ နားရက္ရယ္လို႔ တလတခ်ိန္ေတာင္မရွိ နားရက္ယူခ်င္သပါ့ဆိုတရက္ႀကိဳေျပာ မေျပာမိ၍နားရက္ ယူပါကႏွစ္ရက္လုပ္အားချဖတ္ခံရမည္။ အမွန္ေတာ့ မိမိမွာ ေန႔တိုင္းလိုလိုပင္ ငယ္စဥ္အရြယ္ကတည္းမွ ပညာသင္ ဘြ႕ဲရေအာင္လုပ္ သက္ေမြးပညာသင္ သင္တန္းမ်ားတတ္ English ေလ့လာ ( အေတာ္အသင့္ထက္ပို ေျပာတတ္) ဘဝမွာႀကိဳးစားခဲ့ရမႈေပါင္းမ်ားစြာရဲ႕ရလဒ္က လုံျခံဳေရး ဝန္ထမ္းလား ဟူ၍အႀကိမ္ႀကိမ္ေမးမိသည္။ ဤသို႔သာဆက္လုပ္ေနလွ်င္ျဖစ္ ဘဝမွာ ဘားမွျဖစ္လာမွာမဟုတ္ဘူး တျခားလုပ္ငန္းေျပာင္းၿပီးလုပ္အုးံမွပဲေတြးၿပီး သြားရင္းလာရင္းျဖင့္ တခ်ိဳ႕မိတ္ေဆြမ်ားထံမွ တဆင့္စကားတဆင့္ၾကားၿပီး စားေသာက္ဆိုင္တြင္ဝန္ထမ္းအလိုရွိေၾကာင္း အလုပ္ခ်ိန္ ၈ နာရီႏွင့္ တပတ္တရက္နားရက္ရွိေၾကာင္း လခမွာလည္း သာမာန္အျခားအလုပ္ထက္ျမင့္မားေၾကာင္း အဂၤလိပ္ ႏွင့္ ထိုင္းေျပာတတ္ရမည္ျဖစ္ေၾကာင္း သိခဲ့ရသည္။ သို႔ႏွင့္ကၽြန္ေတာ္လည္း မိမိႏွင့္အဆင္ေျပႏိုင္သည္ထင္ၿပီးသြားေရာက္ေလ်ာက္ဖို႔ဆုးံျဖတ္လိုက္သည္။ လုံျခံဳေရးအလုပ္မွတရက္အနားယူရန္ခြင့္ႀကိဳေတာင္းၿပီး အလုပ္သစ္ရွိရာသို႔ သြားေရာက္အင္တာဗ်ဴးရန္ေရာက္ခဲ့သည္။ အင္တာဗ်ဴးမည့္ေနရာတြင္ ကၽြန္ေတာ့္နည္းတူ အျခားလာဗ်ဴးသည့္ မိတ္ေဆြေလးဦးရွိေနေသးသည္ကိုေတြ႕လိုက္ရသည္။ တဦးႏွင့္တစ္ဦး စကားပင္ေျပာခြင့္မရွိလိုက္ အင္တာဗ်ဴးရန္ အတြက္ ထိုင္းလူမ်ိဳးတဦးမွအင္တာဗ်ဴးမည့္ငါးဦးလုးံအား သူႏွင့္လိုက္လာရန္ ေျပာဆိုခဲ့ၿပီးအခန္းတခုသို႔အေရာက္ထိုသူမွ လက္ဟန္ျဖင့္ အထဲဝင္ထိုင္ပါဟုေျပာေလရာ ကၽြန္ေနာ္တို႔ငါးဦးမွ အခန္းတြင္းရွိကုလားထိုင္သို႔ အသီးသီးဝင္ထိုင္လိုက္ၾကသည္။ထို႔ေနာက္ အင္တာဗ်ဴးရန္ အခန္းတြင္းႀကိဳရွိေနေသာ အဂၤလိပ္လူမ်ိဳးတဦးႏွင့္ ထိုင္းလူမ်ိဳးတဦးမွ စာရြက္တရြက္စီေပးၿပီးေဖာင္ျဖည့္ခိုင္းခဲ့ၿပီး (cv ပုံစံမ်ိဳး ထိုင္းအဂၤလိပ္ ႏွစ္ဘာသာျဖင့္) ကၽြန္ေတာ္မွ ေရွးဦးစြာ အဂၤလိပ္ထိုင္း မည္သည့္ဘာသာျဖင့္ျဖည့္ရမည္နည္းဟု (ကၽြန္ေတာ္ထိုင္းစာလည္းေရးတတ္ေၾကာင္းသိေစျခင္း)ေမးလိုက္သည္။ထိုသူမွ အဆင္ေျပသည့္ဘာသာနဲ႔သာေရးဟု ေျဖၾကားခဲ့သည္။၁၀မိႏွစ္သာသာ ေလွ်ာက္လႊာေရးခဲ့ၿပီး ထိုသူမ်ားလက္ထဲသို႔ အသီးသီးအပ္ခဲ့လိုက္ၾကသည္။

ထိုသူမ်ားမွ ကၽြန္ေတာ္တို႔စာရြက္မ်ားကိုင္၍ ေမးခြန္းမ်ားေမးၾကရာ မည္သည့္အခ်ိန္ထိုင္းႏိုင္ငံေရာက္ခဲ့သည္ မည္သည့္အလုပ္လုပ္ခဲ့သည္သာမက မိသားစုအေၾကာင္းမ်ားပါ ေမးလာခဲ့သည္တြင္ ကၽြန္ေတာ္တဦးတည္းသာ မထစ္မေငါ့ အဂၤလိပ္လူေမးသည့္ ေမးခြန္းသာမက ထိုင္းလူမ်ိဳးေမးသည့္ ေမးခြန္းပါေျဖႏိုင္ခဲ့သည္။အျခားေလးဦးမွာ ေခါင္းကုပ္လ်က္ ဟိုေလးဟိုေလးျဖစ္လွ်က္။ ကၽြန္ေတာ္ဒီအေျခအေနအရ သုးံသပ္လိုက္သည္မွာ ကၽြန္ေတာ့္ကိုထိုသူမ်ားဖက္မွ ျငင္းစရာအေၾကာင္းမရွိ ယလုအလုပ္ကၽြန္ေတာ္ရၿပီဟု တထစ္ခ်ယုံၾကည္ေနမိခဲ့သည္ (အျခားသူေလးဦးေၾကာင့္ မိမိကိုယ့္ကို ယုံၾကည္မႈလြန္ကဲျခင္း)။ အလုပ္တြင္လိုအပ္သည္မွာ ဝန္ထမ္းေလးဦးသားျဖစ္ေၾကာင္း ကၽြန္ေတာ္ေရာက္ေရာက္ျခင္းေၾကာ္ျငာစာေလး ခ်ိတ္ထားသည္ကို ေတြ႕ရွိခဲ့ၿပီးျဖစ္သည္။ ထိုစားေသာက္ဆိုင္သည္ coffee bar အျပင္ ဟိုတယ္လုပ္ငန္းပါ အေပၚထပ္ရွစ္ထပ္လုးံတြင္လုပ္ကိုင္လ်က္ရွိၿပီး မိမိတို႔ျမန္မာအတြက္ အခြင့္အလမ္းမွာ လချမင့္မားသူမန္ေနဂ်ာ ဝန္ထမ္းမ်ားႏွင့္ ဝန္ထမ္းအမ်ားစုမွာ ျမန္မာလူမ်ိဳးသာျဖစ္ေၾကာင္း အလုပ္တြင္႐ိုး႐ိုးသားသား အက်င့္စာရိတၱ ေကာင္းမြန္သူမ်ားကို ၾသစေတးလ်ရွိ သူတ္ု႔ိပိုင္ဟိုတယ္သို႔ ေခၚယူသြားေၾကာင္းသိရွိထားသျဖင့္ အခြင့္ခူးပဲဟုေတြးထင္ေနမိခဲ့သည္။

ေနာက္ဆုးံအင္တာဗ်ဴးသူမ်ားထံမွ ေနာက္ဆုးံေမူခြန္းတခုေမးမည္ အားလုးံစာဖရြက္ထဲမွာေျဖၾကဟု စာရြက္လြတ္တရြက္စီေပးၿပီး ေမးခြန္းမွာ "စားေသာက္ဆိုင္ ေကာ္ဖီဘားရွိ မိမိသိေသာ အစားအေသာက္နာမည္မ်ား ေရးရန္ျဖစ္သည္။ ကၽြႏုပ္သည္ ယခင္ကမလုပ္ဖူးသူျဖစ္ရာ နာမည္မ်ားေျပာရန္အခက္ေတြ႕ေလၿပီ က်န္သူမ်ားမွာေတာ့ အစားအေသာက္နာမည္ေလးမ်ား စာရြက္ျပည့္ေအာင္ေရးခ်ၿပီး အင္တာဗ်ဴးသူမ်ားထံသို႔က်န္ေလးဦးလုးံအရင္ေပးလိုက္ၾကသည္။ကၽြႏုပ္မွာမူ စဥ္းစားဟန္ျဖင့္ ေတြေတြေဝေဝျဖစ္ေနျခင္းကို သူတို႔အထင္သားျမင္ေနရၿပီး စာရြက္ေပးရန္ ကမ္းလွမ္းလာခဲ့သည္မွ ေနာက္ဆုးံေပးခဲ့လိုက္သည္။ ကၽြန္ေတာ္ေရးခဲ့ေသာ အစားအေသာက္အမယ္မ်ားမွာ ၆ ခုသာသာရွိခဲ့သည္။ ထို႔ေနာက္မွာေတာ့ အင္တာဗ်ဴးသူ အဂၤလိပ္လူမ်ိဳးမွ