က်ြန္ေတာ္ေသြးစလႈျဖစ္တုန္းကက်ြန္ေတာ့္အသက္က၁၇ႏွစ္ေက်ာ္ေက်ာ္၁၈ႏွစ္ျပည့္ခါနီးမွာစတင္လႈဒါန္းခဲ႔ပါတယ္။ပထမဆံုးလူရမွာဆိုေတာ့အရမ္းကိုစိတလႈပ္ရွားခဲ႕ၿပီးေျခဖ်ားလက္ဖ်ားေတပါေအးစက္တဲ႔အထိေပါ့ဗ်ာ။က်ြန္ေတာ္ေသြးကိုလႈသာလႈျခင္တာနာမွာေတာ့ေၾကာက္တယ္ဗ်။ေသြးေဖာက္ဖို႔ေဆးအစစ္ခံရေတာ့ေအာင္ျမင္တယ္ဗ်။ေဆးစစ္ေဆးျပီးေတာ့ဆရာမကေသြးေဖာက္ဖို႕ပုလင္းေပးလိုက္ျပီးလႈရမည့္အခန္းကိုလမ္းညႊန္ေပးလိုက္တယ္။က်ြန္ေတာ္လည္းဆရာမညႊန္ေပးတဲ႔လမ္းအတိုင္းသြားေနရင္းဆရာမေတေပးလိုက္တဲ႔ပုလင္းကိုစူးစမ္းၾကည့္တယ္။ေသြးေဖာက္မည့္အပ္ကိုေတြ႔ေတာ့လန္႔သြားတယ္အပ္ကနည္းတာဟုပူးအေဖာက္ခံရရင္အေတာ္နာမွာဘဲလို႔ေတြးမိျပီးၾကက္သီးေမႊးညွင္းေတေတာင္ထလာတယ္။
ေသြးလႈရမည့္အခန္းေရွ႕ေရာက္ေတာ့က်ြန္ေတာ္႔လိုပုလင္းေလးေတကိုင္ျပီးထိုင္ေနတဲ႔သူေလးငါးေယာက္ကိုေတြ႔ရတယ္။က်ြန္ေတာ္လဲသူတို႔ေတဆီသြားျပီးစကားေျပာတယ္အေၾကာက္ေျပေအာင္ေပါ့။ခုမွစလႈတာလားေမးၾကည့္ေတာ့အကိုၾကီးတစ္ေယာက္ကေတာ့၄ခါလႈျပီး၍က်န္တဲ႔သူေတကေတာ့က်ြန္ေတာ့္လိုခုမစလႈမည့္သူေတျဖစ္ေတာ့စိတ္သက္သာလာျပီးေၾကာက္စိတ္ေတအတန္ေရာ့နည္းသြားတယ္။ေသြးေဖာက္တာနာလားလို႔ေမးၾကည့္ေတာ့သူကသိပ္မနာပူးဟုျပန္ေျဖပါတယ္။ခနေနေတာ့ဆရမကအခန္းထဲေသြးေဖာက္ရန္လာေခၚ၍အခန္းထဲကိုလိုက္သြားက်ပါသည္။ကုတင္ေပၚေရာက္ေတာ့ေသြားေဖာက္မည့္ေနရကိုအရက္ျပန္သုတ္ေတာ့စိတ္ေတအရမ္းလႈပ္ရွားေနပါသည္။ထိုေၾကာင့္မ်က္စိကိုမိွတ္ထားျပီးဆရာမအပ္ထိုးမည့္အခ်ိန္ကိုေစာင့္ေနပါသည္။ခနေနေတာ့လက္တြင္းစူးခနဲ႔ေန၍မ်က္စိဖြင့္ၾကည့္ေတာ့ေသြးေဖာက္လို႕ျပီးသြားျပီျဖစ္သည္။
၁၅မိနစ္ေလာက္ၾကာေသာအခါေသြးပုလင္းျပည့္သြားပါသည္။ခနေနေတာ့ဆရာမကအပ္လာျဖဳတ္ပါသည္။အပ္ျဖဳတ္ျပီးေသာအခါဆရာမကကုတင္ေပၚကေနခ်က္ျခင္းမဆင္းဘဲတစ္ဆယ္မိနစ္ခန္လွဲေနရန္ေျပာပါသည္။တစ္ဆယ္မိနစ္ျပည့္ေတာ့ကုတင္ေပၚကေနဆင္း၍ျပန္ထြက္လာပါသည္။အေပါက္ဝတြင္ကုသိုလ္ရွင္မ်ားကေသြးျပီးထြက္လာသူမ်ားကိုအခ်ဳရည္ပုလင္းမ်ားမုန္႔မ်ားၾကက္ဥမ်ားအားေဆးေတာင့္မ်ားဓါတ္ဆားထုပ္မ်ားငွက္ေျပာသီးမ်ားကိုအဟာရဒါနအျဖစ္ေပးလူၾကပါသည္။ေသြလႈျပီးေသာအခါစိတ္ထဲတြင္အရမ္းဝမ္းသာၾကည္ႏူးမိပါသည္။ဇိတဒါနာျဖစ္ေသာေသြးလႈဒါန္းခြင့္ရသည့္အတြြက္လည္းကိုယ့္ကိုယ္ကိုလဲဂုဏ္ယူမိပါသည္။ေနာက္ဆိုလ်ွင္ေသြးကိုေလးလတစ္ၾကိမ္လႈဒါန္းႏိုင္ေအာင္ၾကိဳးစားရင္က်ြန္ေတာ္၏ေသြးလႈထားေသာဒါနကိုစာဖတ္ေနေသာညီကိုေမာင္ႏွမမ်ားကိုသာဓုေခၚဆိုႏိုင္ရန္အတြက္အမ်ွေပးေဝပါတယ္။
အမ်ွ အမ်ွ အမ်ွ ယူေတာ္မူက်ပါကုန္ေလာ့။
သာဓု သာဓု သာဓု။
အလားကိုယ္စိတ္ႏွစ္ျဖာက်န္းမာခ်မ္းသာၾကပါေစ။
