#ဝိညာဥ္ ကလဲ့စား
…………………………
အပုိင္း (၁)
အု႔..အု႔..ဝူ႔..ဝူးးးး။
စူးစူးဝါးဝါး ေခြေအာ္သံမ်ားကညဥ့္နက္လြန္း
တဲ့အခ်ိန္အခါကို အက်ည္းတန္႐ုပ္ဆိုးေစ
ၿပီ။ေတာ္ရံုလူအဖို႔လိပ္ျပာပါလြင့္သြားႏိူင္တယ္။
မိုးစက္မ်ားကတေသာေသာနဲ႔အဆက္မပ်က္
ရြာသြန္းေနသလို တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္ က်ယ္
ေလာင္လြန္းတဲ့မိုးၿခိမ္းသံကလည္း ထိန္႔လန္႔
ေျခာက္ခ်ားဖြယ္ရာ။လ်ွပ္စီးအလင္းေရာင္
အားအမွီျပဳ၍သြက္လက္ေသာေျခလွမ္းမ်ား
နဲ႔ သခ်ိ္ဳၤင္းအပ်က္ႀကီး ဆီသို႔ ။
ထိုလူ ႏွစ္ဦးသယ္ေဆာင္လာေသာ
အမဲေရာင္အိတ္နဲ႔ ထုတ္စည္းထားတဲ့ အရာ
တစ္ခုအား ေျမျပင္ေပၚခ်ကာ
ႏိူင္ႀကီး ဘယ္လိုဆက္လုပ္ၾကမလဲ
ဘယ္လိုလုပ္ရမလဲ ဂူေတြျကားထဲမွာပဲ ပစ္ထားခဲ့လိုက္မယ္ ေက်ာ္ထင္ ရာ မိုးကလည္းအရမ္းရြာေနတာ ဘယ္သူ႔မွမသိပါဘူး
အင္..မင္းအၾကံမဆိုးပါဘူး ဒါဆိုလဲ ျပန္ၾကတာေပါ့
ႏိူင္ႀကီးနဲ႔ေက်ာ္ထင္ ဆိုတာက ဒီရႊာကေလး
ရဲ႕ မ႐ွိမျဖစ္လိုအပ္တဲ့လူႏွစ္ေယာက္လို႔ပဲ
ေျပာရမွာပဲ၊အေသာက္အစားကင္းသလိုမိန္း
မကိစၥေတြလဲအ႐ွဴပ္အ႐ွင္းမ႐ွိ၊ရက္ရႊာအ
က်ိဳးကို အခ်ိန္အခါမေရြးပဲ တတ္တတ္ႂကြ
ႂကြ အျမဲကူညီေဆာင္ရြက္ေပးတဲ့ လူႏွစ္ဦး
ျဖစ္တာေၾကာင့္၊ရႊာရဲ႕ခ်စ္ခင္မူ႔ကိုလဲရထား
ၾကတာေပါ့။
အမဲေရာင္အိတ္ကုိ ေအာက္ကုိပစ္ခ်လုိက္ျပီး ပတ္ဝန္းက်င္ကုိ မ်က္စိကစားၾကည့္ရာ အရာအားလုံးကတိတ္ဆိတ္ျငိမ္သက္ေနသည္။
ေလတစ္ခ်က္မတုိက္ပဲ ရြာခ်ထားတဲ႔ မုိးစက္မုိးေပါက္ေတြေၾကာင္႔ နုိင္ႀကီးနဲ႔ ေက်ာ္ထင္တုိ႔ရဲ႕ တစ္ကုိယ္လုံး မုိးေရေတြနဲ႔စုိရႊဲေနေလေတာ့သည္။
``ကဲ အခ်ိန္ဆဲြမေနနဲ႔ ျမန္ျမန္လုပ္ၾကရေအာင္´´
နုိင္ႀကီးေျပာလုိက္တဲ႔စကားေၾကာင္႔ ေက်ာ္ထင္တစ္ကုိယ္လုံး ၾကက္သီးျဖန္းျဖန္းထသြားသည္။
``မင္းဟာကလည္း ဘာလုပ္မွာတုန္းဟ ဒီကေသေနျပီေလ´´
``ဟာ ေဟ့ေကာင္ ငါကဘာေျပာမိလုိ႔တုန္း´´
``သိဘူးေလ ေသတာကမိန္းကေလးဆုိေတာ့ တစ္ခုခုလုပ္မလုိ႔လားလုိ႔ ဟီးးး´´
``မင္းကလည္းတစ္ေမွာင့္ ဂူၾကားထဲကခ်ဳံထဲကုိ ပစ္ထည့္မယ္လုိ႔ေျပာတာေလ´´
``ေၾသာ္ ေအးေအး´´
ႏွစ္ေယာက္သား မနုိင္တနိုင္နဲ႔ လူေသထည့္ထားေသာ အိတ္အမဲႀကီးကုိ ဂူၾကားထဲကူိလႊင့္ပစ္မလုိ႔ မလုိက္စဥ္…………
`` ဂ်ဳန္းးး ဂ်ဳန္းး´´
ရုတ္တစ္ရက္ခ်ိန္းလုိက္တဲ႔ မုိးခ်ိန္းသံေၾကာင္႔ လက္ေတြေတာင္ ကတုန္ကာင္ျဖစ္သြားတယ္။
``ေနအုံးဟ ဒီနားကဂူတစ္လုံးက ပြင့္ေနတယ္ အဆင္သင့္ပဲဟ´´
နုိင္ႀကီးေျပာလုိက္တာေၾကာင့္ ေက်ာ္ထင္လည္း အနားကုိၾကည့္လုိက္ရာ ဂူတစ္လုံးကုိ ဘယ္သူလက္ကမ်င္းထားတာလဲမသိ အေပါက္ႀကီးေပါက္ျပီး ဟာလာဟင္းလင္းႀကီးျဖစ္ေနတယ္။
ႏွစ္ေယာက္သား တစ္ေယာက္မ်က္နွာတစ္ေယာက္ၾကည့္ရင္း ဆုံးျဖတ္ခ်က္တစ္ခုကုိ ခ်လုိက္ေလေတာ့သည္။
သယ္လာေသာ အိတ္အမဲႀကီးကုိ ပြင့္ေနေသာဂူထဲသုိ႔ထုိးထည္႔ျပီး အနားမွာရွိေသာ အုတ္ခဲေျမျကီးမ်ားျဖင့္ ပိတ္ဆုိ႔ထားလုိက္ေလေတာ့သည္။
``ဟူးးးးေတာ္ေသးတယ္ ခုမွပဲစိတ္ေအးရေတာ့တယ္ ၊ ကဲ ျပန္ၾကရေအာင္ ေနာက္က်ေနျပီ´´
ကိစၥျပီးျပီမုိ႔ နွစ္ေယာက္သား ျပန္ဖုိ႔ဟန္ျပင္လုိက္စဥ္ ဂူေပါက္မွ အုတ္ခဲတစ္လုံးသည္ ေလမတုိက္ ၾကြက္မတုိးပဲနဲ႔ `ဘုတ္´ကနဲ အသံႏွင့္အတူ ျပဳတ္က်လာေလေတာ့သည္။
နုိင္ႀကီးနဲ႔ေက်ာ္ထင္တုိ႔လည္း ေနာက္ကုိလွည့္မၾကည့္ေတာ့ပဲ ရြာအျပန္လမ္းသုိ႔ သုတ္ေျခတင္ေျပးသြားၾကေလေတာ့သည္။
အပုိင္း ၂
``ညက ရြာထဲက ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ ေပ်ာက္ေနတယ္ေျပာတယ္ ခုခ်ိန္ထိ အဆက္အသြယ္လည္းမရေသးဘူး´´
``လင္ေနာက္လုိက္တာေနမွာေပါ့ အပ်ဳိအရြယ္ဆုိေတာ့ ´´
``ဒါမွမဟုတ္ရင္ ရည္းစားနဲ႔ခ်ိန္းေတြ႔ရင္း ေျမြကုိက္လုိ႔ေသသြားတာလားမသိဘူး´´
``ဟာ မင္းကလည္း ေျမြေတာ့မကုိက္ေလာက္ဘူး ၊ စကားေျပာတာအဆင္မေျပလုိ႔ ေျခလြန္လက္လြန္ေတြ ျဖစ္သြားရင္ ေသတာျဖစ္ရမယ္´´
ရြာရဲ႕ထုံးစံအတုိင္း လူတစ္ေယာက္ေပ်ာက္သြားျပီဆုိတာနဲ႔ ကုိယ္ထင္ရာျမင္ရာ ေျပာတတ္တဲ႔အက်င့္က ခုထိမေပ်ာက္ေသး ၊ တစ္ခ်ဳိ႔ဆုိရင္ ကုိယ္အားသန္ရာကုိေတာင္ ေျပာတတ္ၾကေသးတယ္။
``ေဟ့ေကာင္ေတြ အဲဒလုိေျပာေနမယ့္အစား လုိက္ရွာၾကပါလား ၊ ထုိင္ရာကမထပဲ ေလကန္ေနေတာ့ ဘာထူးမွာလဲ´´
စကားဝုိင္းထဲကုိ ဝင္လာတာက ရြာလူႀကီး ဦးသာဒင္ ၊ ဒီနယ္တစ္ဝုိက္မွာေတာ့ ဦးသာဒင္ကုိ မသိတဲ႔သူခပ္ရွားရွား ၊ ဦးသာဒင္ေရာက္လာျပီဆုိရင္ ရြာထဲကေခြးကအစ သိပ္မေဟာင္ရဲ ၊ ခုလည္း ရြာလူႀကီးေရာက္လာျပီဆုိကတည္းက ေစာေစာက ေဝဖန္သံေတြ တီးတုိးသံေတြ ဘယ္ေတြေရာက္ကုန္မွန္းမသိေလာက္ေအာင္ ျငိမ္သက္သားေကာင္းေနေလေတာ့သည္။
``လုိက္ရွာတာပဲ မေတြ႔တာေတာ့မတတ္နုိင္ဘူးသူႀကီး´´
လူငယ္ေတြေျပာတာလည္း ဟုတ္ေနတာပဲေလ ၊ ဒီေန႔နဲ႔ဆုိ ရွာေနတာ ႏွစ္ရက္ျပည့္ေတာ့မယ္ ဘာမွထူးျခားမႈကမေတြ႔ေသးေပ။
ေကာင္မေလးရဲ႕မိဘေတြမွာလည္း ငုိထားလြန္းလုိ႔ မ်က္ႏွာေတြလည္း မုိ႔အစ္ေနျပီ။
သမီးတစ္ေယာက္ေပ်ာက္သြားတာ သတင္းအစအနေတာင္မရတဲ႔အတြက္လည္း တစ္ရြာလုံးလည္း ထပ္တူဝမ္းနည္းရံုမွလဲြျပီး ဘာမွမတတ္နုိင္ေတာ့ေခ်။
``ဒါနဲ႔ နုိင္ႀကီးနဲ႔ ေက်ာ္ထင္တုိ႔ေကာ´´
မ်က္လုံးကစားရင္း ေမးလုိက္တဲ႔ သူႀကီးဦးသာဒင္စကားေၾကာင္႔ ရြာကလူငယ္ေတြလည္း ေတာၾကည့္ေတာင္ၾကည့္နဲ႔ လုိက္ရွာေနၾကတယ္။
``ရြာထဲ အသြားအလာ မေတြ႔ဘူး ၊ အလုပ္မအားၾကလုိ႔နဲ႔တူတယ္´´
``မဟုတ္ေသးပါဘူး ရြာထဲရပ္ထဲ အလုပ္လုပ္ျပီဆုိတာနဲ႔ သူတုိ႔ကေရွ့ဆုံးကေလ ၊ ခု ဒီမွာ အေရးတႀကီးျဖစ္ေနတာေတာင္ မသိၾကတာလားမသိဘူး´´
သူႀကီးဦးသာဒင္ေျပာမွပဲ လူငယ္ေတြလည္းသတိထားမိၾကေတာ့တယ္။ နုိင္ႀကီးနဲ႔ေက်ာ္ထင္ ဘာေၾကာင့္ျငိမ္သက္သားေကာင္းေနၾကတာလဲ ၊ ေခါင္းထဲမွာအေတြးေပါင္းေျမာက္မ်ားစြာနဲ႔ စဥ္းစားရင္း ေစာေစာကဆူညံေနတဲ႔ရြာလယ္လမ္းမႀကီး ခုေတာ႔ သစ္ရြက္ေၾကြသံေတာင္မၾကားမိေတာ့ေလာက္ေအာင္ ပုိ၍တိတ္ဆိတ္ျငိမ္သက္သြားေလေတာ့သည္။
အပုိင္း (၃)
``အူ အူ အူးးးးးးး´´ ညဥ့္နက္နက္မွာ အူလုိက္တဲ႔ ေခြးအူသံေတြေၾကာင္႔ တစ္ရြာလုံးကလူေတြ ေၾကာက္လန္႔ေနၾကေလေတာ့သည္။
ထုိစဥ္ ရြာလယ္လမ္းမႀကီးကုိ ကုိယ္ပုိင္လမ္းလုိသေဘာထားျပီး ဒယီးဒယုိင္နဲ႔ ေလွ်ာက္လွမ္းလာတဲ႔ အမူးသမားႏွစ္ေယာက္ ၊ ထုိသူတုိ႔ကား ရြာစြန္နားက ခ်က္ႀကီးတုိ႔ ညီအစ္ကုိနွစ္ေယာက္ျဖစ္ေလသည္။
``စိတ္ညစ္လုိ႔ အရက္ေသာက္တယ္ ၊ အရက္ေသာက္ေတာ့ စိတ္ေျပတယ္ ၊ ေခါင္းမွာေတာ့ ခ်ာခ်ာလည္ ´´
``အစ္ကုိႀကီးးး မင္းဆုိတာမဟုတ္ေသးဘူးးး´´
``ေဟ ငါက (ေအ့ ေအ့ ) ဘယ္လုိဆုိရမွာတုန္းဟ´´
``စိတ္ညစ္လုိ႔ အရက္ေသာက္တာ မဟုတ္ဘူးေလဗ်ာ ၊ စိတ္ခ်မ္းသာလုိ႔ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ညီအစ္ကုိနွစ္ေယာက္ အရက္ေသာက္ၾကတာေလ´´
``ဒါဆုိ ေျပာင္းဆုိကြာ စိတ္ခ်မ္းသာလုိ႔ အရက္ေသာက္တယ္ ၊ အရက္ေသာက္ေတာ့ စိတ္ေပ်ာ္တယ္ ၊ ေခါင္းမွာေတာ့ ခ်ာခ်ာလည္´´
ညီအစ္ကုိႏွစ္ေယာက္ အရက္ပုလင္းကုိ ကုိယ္စီကုိင္ရင္း ဒယီးဒယုိင္နဲ႔ လမ္းေလွ်ာက္လာလုိ႔မွ မၾကာလုိက္ အနားကလွဳပ္ခတ္သြားေသာ သစ္ပင္က အရြက္ေတြေၾကာင္႔ ခ်မ္းစိမ့္စိမ့္ေတာင္ျဖစ္သြားတယ္။
``ေအးလုိက္တာ အမေလးးးးး´´
ခ်က္ႀကီးမွ ခ်မ္းေအးတဲ႔ပုံစံကုိလုပ္ျပျပီး လမ္းဆက္ေလွ်ာက္ေပမယ့္ ေနာက္က ကုိင္ထားေသာ လက္တစ္စုံေၾကာင္႔ စိတ္ထဲ ကသိကေအာက္ျဖစ္သြားမိတယ္။
``ငါ့ပုခုံးကုိ မကုိင္နဲ႔ေလကြာ ၊ ရတယ္ ရတယ္ ငါမမူးေသးဘူးးးးဒီမွာၾကည့္ လမ္းေလွ်ာက္တာ ဒယီးဒယုိင္မျဖစ္ဘူး ဟီးးးဟီးးး´´
ခ်က္ႀကီးကေျပာလည္းေျပာ ပုခုံးေပၚမွာတင္ထားေသာ လက္တစ္စုံကုိ ဖယ္မလုိ႔ ကုိင္လုိက္စဥ္။
``ဟဟ ခ်က္ေဖာင္းးးးညီေလးးးးးးးတစ္သက္နဲ႔တစ္ကုိယ္ မင္းလက္ေတြကတအားၾကမ္းတာ ၊ ခုက်ေတာ့လည္း နူးညံ႔ေနပါလားေဟ မိန္းကေလးလက္က်ေနတာပဲ´´
ပုခုံးေပၚကလက္ကုိ ကုိင္ရင္း မ်က္စိစုံမွိတ္ေနေသာ ခ်က္ႀကီးေၾကာင္႔ ၊ ေဘးနားမွာရပ္ေနေသာ ညီျဖစ္သူခ်က္ေဖာင္းရဲ႕ မ်က္နွာမွာေတာ့ ဆယ္နွစ္စာအုိစာသြားသလုိပင္။
ပါးစပ္ကထုတ္ေျပာခ်င္ေပမယ့္လည္း စကားလုံးေတြက ထြက္မလာ ၊ ဘယ္လုိမွႀကံရာမရတဲ႔အဆုံး အရက္ပုလင္းေတာင္မကုိင္နုိင္ေတာ့ပဲ တစ္ခ်ဳိးတည္း လစ္ေျပးသြားေလေတာ့သည္။
ညီျဖစ္သူ ထြပ္ေျပးသြားတာေတာင္ အစ္ကုိျဖစ္သူကမရိပ္မိေသးးးး ပုခုံးေပၚကလက္ကုိ ကုိင္လု္ိ႔ေကာင္းေနတုန္း။
``အစ္ကုိ ´´
နားနားကုိကပ္ျပီး ခပ္တုိးတုိးေလးေျပာလုိက္တဲ႔အသံေၾကာင္႔ ကုိယ့္နားေတြေတာင္ မယုံခ်င္သလုိ ၊ အစ္ကုိလုိ႔ေခၚတဲ႔အသံက တကယ့္ကုိမွ မိန္းကေလးအသံ ၊ စိတ္ထဲမသကၤာတာနဲ႔ ေနာက္ကုိဆက္ကနဲ လွည့္ၾကည့္လုိက္ရာ
``အားးး´´
အသံနက္ႀကီးကုိသာေအာ္ျပီး ေခြကနဲလဲက်သြားေလေတာ့သည္။ ခ်က္ႀကီးလဲက်သြားေပမယ့္ ဆံပင္ရွည္မ်ားျဖင့္ မ်က္နွာကုိအုပ္မုိးထားေသာ ေကာင္မေလးမွ စကားေျပာမျပတ္ေသးေပ။
``အစ္ကုိ ညီမခ်မ္းေနလုိ႔ပါ ၊ ေစာင္ေလးတစ္ထည္ေလာက္ ေပးၾကပါေနာ္ အီးးဟီးးးဟီးးး´´
ထုိငုိျပီး ေျပာလုိက္တဲ႔ စကားသံေလးသည္ သစ္ပင္ေပၚအိပ္တန္းတတ္ေနေသာ ငွက္ေတြအဖုိ႔ အလန္႔တစ္ၾကားျဖစ္ေစသြားမိတာေတာ့ အမွန္ပင္ျဖစ္၍ေနေလေတာ့သည္။
အပုိင္း( ၄)
ညကအျဖစ္အပ်က္ေၾကာင္႔ တစ္ရြာလုံးပုိျပီး ထိတ္လန္႔ေနေတာ့သည္။
ခ်က္ႀကီးလည္း ကံေကာင္းလုိ႔မေသေပမယ့္ ခုခ်ိန္ထိေတာ့ သတိေကာင္းေကာင္းမရေသး ၊ ေစာင္တစ္ထည္ကုိ လက္မွာကုိင္ျပီး ပါးစပ္မွလည္း °°သူ႔ကုိေပးရမယ္ သူခ်မ္းေနတယ္ တအားကုိခ်မ္းေနတာ°° ဟု တတြတ္တြတ္ ေအာ္ဟစ္ေနေလေတာ့သည္။
``ခ်က္ေဖာင္း မင္းျမင္ခဲ႔တဲ႔ေကာင္မေလးက ေပ်ာက္ေနတဲ႔ ယြန္းဆု္တာ ေသခ်ာရဲ႕လားး´´
``ေသခ်ာတာေပါ့သူႀကီးရယ္ သူမွသူအစစ္ ခုျပန္ေတြးမိတုိင္း ေၾကာက္ေနတုန္းပဲ´´
``ဒါဆုိရင္ ယြန္းေသျပီဆုိတာ ေသခ်ာသေလာက္ျဖစ္ေနျပီ´´
``ဟုတ္တယ္သူႀကီး ေသတာကေတာ့ေသခ်ာေနျပီ ၊ ဘာေၾကာင့္ေသတယ္ဆုိတာရယ္ သူ႔အေလာင္းကဘယ္မွာလဲဆုိတာရယ္ကုိ ေသခ်ာသိဖုိ႔ပဲလုိေတာ့တယ္´´
``နုိင္ႀကီးနဲ႔ ေက်ာ္ထင္ ခဏလာၾကအုံးကြာ´´
ရြာထဲကလူငယ္မ်ားနွင့္ သူႀကီးဦးသာဒင္တုိ႔ စကားေကာင္းေနစဥ္ ရြာထဲ လမ္းေလွ်ာက္လာၾကေသာ နုိင္ႀကီးနဲ႔ေက်ာ္ထင္ကုိ သူႀကီးမွ လွမ္းေခၚလုိက္ေလသည္။
``ခုရက္ပုိင္း ဘယ္ေပ်ာက္ေနၾကတာလဲ မေတြ႔မိသလုိပဲ´´
သူႀကီးဦးသာဒင္စကားေၾကာင္႔ နုိင္ႀကီးနဲ႔ေက်ာ္ထင္တုိ႔ရဲ႕ မ်က္နွာေတြ သိသိသာသာ ပ်က္ယြင္းသြားၾကေလေတာ့သည္။
`ကြ်န္ေတာ္တုိ႔လည္း စီးပြားေရးအေျခအေနေၾကာင္႔ အျပင္ထြက္ေနရတာပါသူႀကီး´´
``ေအး ေအး အလုပ္လည္းႀက္ိဳးစားတာေတာ့ ႀကိဳးစားတာေပါ့ကြာ ၊ ရြာကသတင္းေလးေတြလည္း ျပန္နားေထာင္ၾကအုံး´´
``ကြ်န္ေတာ္တုိ႔လည္း ၾကားပါတယ္ ၊ ဒါေၾကာင္႔လည္း ေသခ်ာသိရေအာင္ လူငယ္ေတြနဲ႔ေပါင္းျပီး ေဖာ္ထုတ္ေပးသြားမွာပါ´´
နုိင္ႀကီးနဲ႔ ေက်ာ္ထင္တုိ႔စကားေၾကာင္႔ ရြာကကာလသားေတြလည္း အားတတ္သြားၾကေလေတာ့သည္။
နုိင္ႀကီးနဲ႔ေက်ာ္ထင္လည္း သူႀကီးေမးလုိ႔သာေျဖလုိက္ရတာ နဖူးစမွာ ေခြ်းစေတြကျပည္႔နွက္ေနသည္။
အျပန္လမ္းတစ္ေလွ်ာက္လုံးမွာလည္း သူႀကီးဦးသာဒင္ရဲ႕စကားသံက နားထဲကမထြက္ေပ။
``နုိင္ႀကီး ´´
``ေဟ´´
``ငါတုိ႔ေတာ့ ရူးခ်င္လာျပီကြာ ၊ သူၾကီးဦးသာဒင္ကလည္း ခပ္တည္တည္နဲ႔ေမးေနတာ´´
``ထားလုိက္ပါကြာ အမႈမွန္ေပၚေတာ့လည္း ေျဖာင့္ခ်က္ေပးလုိက္ရံုေပါ့´´
နုိင္ႀကီးနဲ႔ေက်ာ္ထင္လည္း နဖူးမွာကပ္ျငိေနတဲ႔ေခြ်းစေတြကုိ လက္တစ္ဖက္ျဖင့္သုတ္ရင္း လြန္ခဲ႔ေသာ ညတစ္ညဆီကုိ အေတြးစေတြ လႊင့္ပ်ံေရာက္ရွိသြားေလေတာ့သည္။
အပုိင္း (၅)
အဲဒီေန႔ည ဘယ္လုိမွေမ့လုိ႔မရတဲ႔ညတညဆုိရင္လည္းမမွားဘူး ၊ ရြာရဲ႕ အားထားရတဲ႔ နုိင္ႀကီးနဲ႔ေက်ာ္ထင္ဆုိတာက သူႀကီးဦးသာဒင္ရဲ႕ တပည့္တစ္ပန္းေတြ ၊ ရြာထဲကိစၥရွိလာတုိင္း သူတုိ႔ႏွစ္ေယာက္ကုိေခၚျပီး တုိင္ပင္ေနၾက၊ အဲဒီေန႔ညက နုိင္ၾကီးနဲ႔ေက်ာ္ထင္လည္း ရြာထဲကအေၾကာင္းကိစၥတစ္ခုကုိ တုိင္ပစ္စရာရွိတာနဲ႔ သူႀကီးဦးသာဒင္ရဲ႕အိမ္ကုိအသြား အိမ္ေပၚမွၾကားလုိက္ရတဲ႔ အသံေၾကာင္႔ လွမ္းေနတဲ႔ေျခလွမ္းေတြေတာင္ ရပ္တန္႔သြားကုန္တယ္။
``ေဟ်ာင္႔ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ရဲ႕အသံပါလား ဘာျဖစ္တာလဲမသိဘူး´´
ေျခသံကုိခပ္ဖြဖြနင္းျပီး အိမ္နားကုိ အသာအယာ ခ်ဥ္းကပ္လာမိတယ္။
ဒီည ဟုိဘက္ရြာမွာ ဘုရားပဲြရွိတဲ႔အတြက္ေၾကာင္႔ သူႀကီးရဲ႕ မိသားစုေတြ တစ္ေယာက္မွမရွိၾကဘူး။
``နင္တုိ႔မိသားစု ယူထားတဲ႔အေၾကြး ဒီတစ္သက္ဆပ္တာေတာင္ မေၾကဘူး ´´
``ဟုတ္ပါတယ္သူႀကီး ခုလည္း အေမေနမေကာင္းလုိ႔ ေငြထပ္ေခ်းတာပါ ၊ ျပီးမွ အတုိးေရာအရင္းပါ ေပါင္းစပ္ပါ့မယ္´´
အိမ္အေပၚထပ္မွာ သူႀကီးနဲ႔ ရြာထဲက မိန္းမပ်ဳိတစ္ေယာက္ စကားေျပာသံေတြက ခပ္တုိးတုိးေျပာေနတယ္ဆုိေပမယ္႔ အိမ္ေအာက္ကနားေထာင္ရင္ေတာ့ သဲသဲကြဲကြဲေတာ့ ၾကားေနမိသည္။
``ျပီးမွ အတုိးေရာအရင္းပါေပါင္းစပ္မယ္ဟုတ္လား ၊ အရင္ယူထားတဲ႔အေၾကြးေတြေတာင္ လေက်ာ္လုိ႔ ႏွစ္ပုိင္ထဲေတာင္ေရာက္ေနျပီ´´
``ေတာင္းပန္ပါတယ္ သူႀကီးရယ္ ခုေလးတင္ အေမအေမာေဖာက္လုိ႔ ရုတ္တစ္ရက္ေငြလုိလာလုိ႔ အားကုိးစရာဆုိလုိ႔ သူႀကီးအိမ္ေျပးလာမိတာပါ´´
အိမ္ေအာက္ကေန ၾကားရတဲ႔စကားသံေတြက စိတ္မေကာင္းစရာ ၊ သူႀကီးကလည္း ဘာျဖစ္လုိ႔ စကားေတြရွည္ေနတာလဲမသိဘူး ၊ ညဥ့္ကလည္းနက္ေနျပီ ၊ ျပီးေတာ့ ေကာင္မေလးကတစ္ေယာက္တည္း ၊ သူႀကီးကလည္းတစ္ေယာက္တည္း၊ ဟူးးမလြယ္ပါလား။
``ေက်ာ္ထင္ မင္းမွာ ပုိက္ဆံဘယ္ေလာက္ပါလဲ ´´
``သိပ္အမ်ားႀကီးေတာ့ မပါဘူး´´
``ေရာ႔ ငါ့မွာပါတဲ႔ပုိက္ဆံ ၊ ယူသြားျပီး ဆရာဝန္သြားပင့္ရေအာင္ ၊ ဒီမွာက ပုိက္ဆံေခ်းရလုိ႔ ျပန္မယ္ဆုိရင္ေတာင္ ေကာင္မေလူအေမက အသက္မွီခ်င္မွမွီေတာ့မွာ´´
နုိင္ႀကီးလည္း ပုိက္ဆံကုိယူျပီး ရြာထဲကုိ အေျပးအလႊားထြက္သြားျပီး ဆရာဝန္ကုိ သြားပင့္ေပမယ့္ ေက်ာ္ထင္ကေတာ့ ဒီကအေျခအေနကုိ ေစာင့္ၾကည့္ရေပအုံးမည္။
အိမ္အေပၚထပ္ကုိတတ္ျပီး ေကာင္မေလးကုိ ေျပာခ်င္ေပမယ္႔ သူႀကီးဦးသာဒင္ကုိေၾကာက္တဲ႔စိတ္ေၾကာင္႔ အိမ္ေပၚကုိ မတတ္ရဲ ၊ ငယ္ငယ္ကတည္းက ရွိခဲ႔ဖူးတဲ႔ေက်းဇူးေတြေၾကာင္႔ ေက်းဇူးရွင္ကုိ စိတ္ထဲကေတာင္ မျပစ္မွားဖူးရဲေပ။
``ဒီမွာ မိန္းကေလး ခုလာေခ်းတဲ႔ ပုိက္ဆံ ငါေပးလုိက္မယ္ ဟုတ္ျပီလား´´
``ေက်းဇူးတင္လုိက္ရာ သူႀကီးရယ္ ´´
ပုိက္ဆံေခ်းလုိက္မယ္ဆုိေသာ သူႀကီးစကားေၾကာင္႔ ေကာင္မေလးရင္ထဲ ဘယ္ေလာက္ဝမ္းသာသြားမလဲဆုိတာ ေက်ာ္ထင္ ကုိယ္ခ်င္းစာမိတယ္။
ေက်းဇူးတရားရွိလုိက္တဲ႔ သူႀကီးပါလားလုိ႔လဲ စိတ္ထဲ အထပ္ထပ္အခါခါ ဝမ္းသာၾကည္နူးမိေနတယ္။
``ေက်းဇူးတင္မေစာနဲ႔အုံး ခုငါေပးလုိက္တဲ႔ ပုိက္ဆံရယ္ ဟုိးအရင္ကေခ်းထားတဲ႔ပုိက္ဆံေတြရယ္ကုိ ငါ့ကုိျပန္မေပးနဲ႔ ဟုတ္ျပီလား ၊ ဒါေပမယ့္ ငါလုိခ်င္တာ တစ္ခုေတာ့ ျဖည့္ဆည္းေပး´´
``ရွင္ သူႀကီးက က်မဆီက ဘာမ်ားလုိခ်င္လုိ႔လဲဟင္´´
``ငါလုိခ်င္တာ က´´
စကားသံေတာင္မဆုံးလုိက္ အိမ္ေပၚထပ္မွာ ဝုန္းဒုိင္းဆန္သြားတယ္။
``ေတာင္းပန္ပါတယ္ သူႀကီးရယ္ အဲဒလုိမလုပ္ပါနဲ႔ အေၾကြးကုိ ေက်ေအာင္ဆပ္ပါ့မဟ္´´
ေကာင္မေလးက ဘယ္ေလာက္ပဲ ေတာင္းပန္ ေတာင္းပန္ က်ားတစ္ေကာင္လုိ မာန္ဟုန္းျပင္းေနတဲ႔ လူကုိ ဘယ္လုိမွ တားဆီးနုိင္လိမ့္မယ္မထင္။
အိမ္ေအာက္ထပ္မွာေနေသာ ေက်ာ္ထင္လည္း တစ္သက္လုံးေလးစားၾကည္ညိဳခဲ႔ရေသာ သူႀကီးမွ ဒီလုိအလုပ္မ်ဳိး လုပ္လာတဲ႔အခါမွာေတာ့ အနားမွာခ်ထားေသာ တုတ္ကုိ လက္ကကုိင္ျပီး အိမ္ေပၚကုိတတ္မည္အလုပ္ ေလွခါးမွ တဒုန္းဒုန္းမည္သံႀကီးျဖင့္ လိမ့္ဆင္းလာေသာအရာေၾကာင္႔ ေမွာင္ရိပ္ထဲ ခဏဝင္ပုန္းေနမိလုိက္တယ္။
``ေသေသ ငါ့ဆီက အေၾကြးကုိလည္းယူေသးတယ္ ငါလုိခ်င္တာက်ေတာ့ မေပးဘူး ´´
အိမ္ေပၚကေန ဓားတစ္ေခ်ာင္းကုိကုိင္ျပီး ေျပာေနတဲ႔ သူႀကီးကုိ ဖေယာင္းတုိင္မီးမွိန္မွိန္ေအာက္မွာ ေတြ႔လုိက္ရတယ္။
ေက်ာ္ထင္လည္း ေကာင္မေလးအနားကုိ သြားၾကည့္ေတာ့ ရင္ဝမွာ ဓားတန္းလန္းနဲ႔ေသဆုံးေနတယ္။
အရွက္ကုိ အသက္နဲ႔လဲသြားတယ္ထင္တယ္။
``ေဟ်ာင္႔ ေက်ာ္ထင္ မင္း မင္း ဘဟ္ခ်ိန္ကတည္းက ေရာက္ေနတာလဲ´´
``ခုမွေရာက္တာပါ သူႀကီး ´´
ဒီအခ်ိန္က သူ႔လက္ထဲမွာက ဓားနဲ႔ ၊ ငယ္ငယ္ကတည္းေၾကာက္ရသူမုိ႔ စကားသံေတြေတာင္ ဘာေတြေျပာမိမွန္းမသိေတာ့ေပ။
``ငါ့ကုိကယ္ပါအုံးကြာ သူ႔ဟာသူ ထုိးမိတာကြ´´
သူႀကီးစကားကုိ မပယ္ခ်မိပဲ ေက်ာ္ထင္လည္း ေခ်ာ္လဲေရာထုိင္လုပ္မိသြားတယ္။
``သူႀကီး ဘာမွစိတ္မပူနဲ႔ ဒီကိစၥကုိ ကြ်န္ေတာ္ရွင္းလုိက္ပါ့မယ္´´
သူႀကီးနဲ႔ အျပန္အလွန္ေျပာေနစဥ္ နုိင္ႀကီးျပန္ေရာက္လာရာ ၊ အေျခအေနမွာ ေမွ်ာ္မွန္းထားသလုိျဖစ္မလာ၍ ပါးစပ္အေဟာင္းသားျဖစ္ေနစဥ္ ႏုိင္ႀကီးနားလည္ေစရန္ အကုန္ရွင္းျပလုိက္ရသည္။
``ဒါဆုိ ဘယ္လုိလုပ္မလဲ ဒီအေလာင္းကုိ´´
သိပ္ေထြေထြထူးထူး စဥ္းစားမေနေတာ့ပဲ အိမ္ေအာက္မွာေတြ႔ေသာ အဝတ္စတစ္ခုျဖင္႔ အေလာင္းကုိ ေသခ်ာထုတ္ပုိးျပီး ရြာစြန္က သုႆာန္ဆီသုိ႔သာ ဦးတည္သြားမိေလေတာ့သည္။
ေနာက္မွာက်န္ခဲ႔ေသာ သူႀကီးဦးသာဒင္ကေတာ့ ဟန္မျပတ္ အိမ္မွာေနေပးရံုသာ။
အဲဒလုိနဲ႔ ျပီးခဲ႔တဲ႔အျဖစ္အပ်က္ေတြကုိ ျပန္စဥ္းစားရင္း နုိင္ႀကီးနဲ႔ေက်ာ္ထင္မွာ ေဇာေခြ်းျပန္ေနျခင္းျဖစ္္သည္။
အပုိင္း (၆)
``သူႀကီးဦးသာဒင္အိမ္ဆုိတာ ဒီအိမ္လားမသိဘူး´´
အိမ္ေရွ့မွအသံေၾကာင္႔ သူႀကီးဦးသာဒင္လည္း ေခါင္းေလးေစာင္းျပီး လွမ္းၾကည့္လုိက္ရာ ျမိဳ႕မွလာေသာ ဒုရဲအုပ္ ဘေသာင္းျဖစ္၍ေနေလေတာ့သည္။
သူႀကီးဦးသာဒင္လည္း မ်က္နွာကုိ မရိပ္မိေအာင္ ဣေျႏၵဆည္လုိက္ရင္း ။
``ဟာ ဆရာေလးတုိ႔ပါလား အိမ္ေပၚတတ္ခဲ႔ၾကေလ´´
သူႀကီးရဲ႔ဖိတ္ၾကားမႈေၾကာင္႔ ဒုရဲအုပ္ဘေသာင္းလည္း အိမ္ေပၚထပ္သုိ႔တတ္လာရင္း ဘုရားခန္းကုိၾကည့္မိရင္း တစ္ခ်က္ျပံဳးလုိက္မိသည္။
``ဆရာေလး ဘာကိစၥရွိလုိ႔လဲ´´
``တျခားေတာ့မဟုတ္ပါဘူး ဟုိအရင္ရက္က ေသဆုံးသြားတဲ႔ မိန္းကေလးအေလာင္းကုိ ျပန္ေတြ႔လုိ႔ သူႀကီးကုိလာေျပာတာပါ´´
``ဟာ ဟုတ္လား ဒီကိစၥက ဆရာေလးတုိ႔ပါမွပဲ ျပီးစီးမွာပါ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ဗ်ာ´´
``ေၾသာ္ ဒါနဲ႔ သူႀကီးက ေန႔တုိင္း ပုတီးစိပ္တယ္ေနာ္´´
``ဆရာေလးရယ္ အသက္အရြယ္ကႀကီးလာေတာ့ ဘုရားတရားလုိက္စားရမယ္ေလ ၊ ဒီအခ်ိန္မွာမွ ကုိသုိလ္ေကာင္းမႈမရွိရင္ ကုိယ့္အတြက္ ဘာမွပါမွာမဟုတ္ဘူးေလ´´
``ဟုတ္ပါတယ္သူႀကီး ၊ ဒါနဲ႔ ပုတီးက ျပန္ျပင္ထားတာလား ´´
``ဘာျဖစ္လုိ႔လဲ ဆရာေလး´´
``ကြ်န္ေတာ္လွမ္းၾကည့္တာ ပုတီးတစ္လုံးေလ်ာ့ေနသလားလုိ႔´´
သူႀကီးဦးသာဒင္မ်က္ႏွာ ကြက္ခနဲပ်က္သြားေပမယ့္ အလွ်င္အျမန္ မ်က္နွာကုိျပန္ထိန္းလုိက္တာကုိ လွ်င္ျမန္ေသာ မ်က္လုံးအစုံက အလုိလုိျမင္မိသြားသည္။
``ေၾသာ္ ဟုိတေန႔က အိမ္ကေျမးေလးေလဗ်ာ ယူေဆာ့တာ ျပဳတ္က်သြားလုိ႔ ျပန္တပ္ထားေပမယ့္ တစ္လုံးက ရွာလုိ႔မေတြ႔ပါဘူးဗ်ာ´´
``ဒီအလုံးလားသူႀကီး´´
ဒုရဲအုပ္ဘေသာင္းလည္း လက္ထဲမွာကုိင္ထားေသာ ပုတီးေစ့တစ္လုံးကုိ ေျမွာက္ျပလုိက္ရာ သူႀကီးဦးသာဒင္ အျကီးအက်ယ္တုန္လွဳပ္သြားေလေတာ့သည္။
``ဒီပုတီးေစ့ကုိ ဘဟ္ကေတြ႔တာလဲဆရာေလး´´
``ေသသူမိန္းကေလးရဲ႕လက္ထဲမွာ ေတြ႔တာပါသူႀကီး ၊ လိမ္ဖုိ႔လည္းမျကုိးစားပါနဲ႔ ´´
``ဒါ ဒါ နုိင္ႀကီးနဲ႔ေက်ာ္ထင္ ေျပာတာျဖစ္ရမယ္´´
``သူတုိ႔ေၾကာင္႔ မဟုတ္ပါဘူး ၊ သူတုိ႔ကေတာ့ သူႀကီးဘက္က ကာကြယ္ေပးေပမယ့္ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ရဲ႕တိက်တဲ႔ ကြင္းဆက္ေတြေၾကာင္႔ အကုန္လုံးအမႈမွန္ေပၚသြားပါျပီ´´
သူႀကီးဦးသာဒင္လည္း ဘာမွ်ဆက္မေျပာနုိင္ေတာ့ပဲ ေခါင္းငုိက္စုိက္က်သြားေလေတာ့သည္။
မေကာင္းမႈဆုိတာဟာ ဆိတ္ကြယ္ရာမရွိဆုိေသာစကားသည္ အလြန္ပင္မွန္ေသာစကားျဖစ္ေပသည္။
အပုိင္း (၇)
ခုေတာ့ အခ်ဳပ္ထဲမွာ ေရာက္ေနေသာ သူႀကီးဦးသာဒင္ နုိင္ႀကီး ေက်ာ္ထင္သုံးဦးတုိ႔သည္ တစ္ေယာက္မ်က္နွာတစ္ေယာက္ၾကည့္ရင္း အျကီးအက်ယ္ေနာင္တရေနမိေပမယ့္ ေသသူကေတာ့ ေသဆုံးသြားခဲ႔ေလျပီယ။
``မင္းတုိ႔ကုိလည္း ေတာင္းပန္ပါတဟ္ကြာ ၊ ငါ့ေၾကာင္႔ မင္းတုိ႔ပါ အခ်ဳပ္ထဲေရာက္ေနရတာ´´
``ရပါတယ္သူႀကီးရာ ဒါေတြေျပာမေနပါနဲ႔ေတာ့ ျပီးျပီးသား ျပီးေနျပီပဲ ထုိက္သင့္တဲ႔ဒဏ္ေတာ့ ေပးဆပ္ရေတာ႔မွာေပါ့´´
သုံးေယာက္သား နရံကုိေက်ာကပ္ျပီး ခဏအိပ္ေပ်ာ္သြားတာ စိတ္ထဲသိပ္မၾကာလုိက္ ။
``မလာနဲ႔ေနာ္ မလာနဲ႔ မေတာ္တဆျဖစ္သြားတာပါဟာ´´
သူႀကီးဦးသာဒင္မွ အလန္႔တၾကားထေအာ္လုိက္ရာ ေဘးနားမွာရွိေသာ နုိင္ႀကီးနဲ႔ေက်ာ္ထင္လည္း လန္႔နုိးလာေလေတာ့သည္။
``ကယ္ၾကပါအုံး ငါ့လည္ပင္းကုိ ညွစ္ေနတယ္ အားးး´´
နုိင္ႀကီးနဲ႔ေက်ာ္ထင္လည္း သူႀကီးဦးသာဒင္နားကုိ အလွ်င္အျမန္သြားေပမယ့္ ျမန္ဆန္လွေသာ ကံၾကမၼာက သူႀကီးဦးသာဒင္ရဲ႕ အသက္ကုိနူတ္ယူသြားေလေတာ့သည္။
ဆန္းၾကယ္လွေသာ ေလာကႀကီးထဲမွာ ရွင္သန္ေနသ၍ေတာ့ ေကာင္းတာလုပ္ရင္ ေကာင္းတဲ႔အက်ဳိးခံစားရမယ္ ။
မေကာင္းတာလုပ္ရင္ေတာ့ မေကာင္းတဲ႔အက်ဳိးခံစားရမယ္ဆုိတဲ႔ နိယာမသေဘာတရားအတုိင္း ေပးဆပ္ေနရအုံးမယ္ဆုိတာကုိ သူႀကီးဦးသာဒင္က သက္ေသျပသြားေလေတာ့သည္။
အားလုံးပဲက်န္းမာခ်မ္းသာၾကပါေစ။ ။ y w n. HFS9
