Yeni heyecanlar ile çıkacağın bu yolda asla durmaman ümidi ile, kendine en güzel seçeceğin şarap ile beni hatırla.
Yeni bir şeylere başlamanın heyecanı vücudumu sardığında, içim ürperir. Mutluluk, heyecan adeta birbiriyle bir ritim haline karışır, doğru uyuma ulaşır. Doğru uyumun vücut bulmuş her haline bayılırım! Hayran olabileceğim tüm sınırları seninle birleştirir, yeni çizgiler ile arşa ulaşırım. Ben, adeta bir hüznün ortasında yok olmaya yüz tutan ben yazıyorum bu satırları! iddia içeren her kelimeden nasiplenmiş, kanıksanmış bir tutkunun en gözde üyesi olan kadın merhaba sana! içimde hiç bilinmeyen bir neşenin heyecanı almış başını giderken, biz bahsettiğimiz heyecan duygusuna odaklanalım.
Bir çok insan için bir çok kelime manası anlamı taşıyan 'heyecan' sözcüğüne bir bakalım: Heyecan; kelime manası ile, duygu durumların sebebi ile duruma verilen ad olarak tanımlansa bile benim için daha öznel bir anlam taşımaktadır. Heyecanı mutluluk ile eş anlama sabitleyebilirim. Heyecanların türleri olabilir pekala ama ben mutluluk yoluyla duyduğumuz o duyguya karşı aşırı hassasım! benim kalbimi yerinden oynatacak her heyecana aşığım. Klişe işlerimi yaparken bile mutluluğu baz aldığımda, hep heyecan duygum gelir aklıma. Basit bir etrafı toplama planı yaparken bile sevdiğim bir müziği açarken garip şeyler hissederim. Basit mutluluklar bizi yönetmeli kafamızdan geçen tanısı zor tanımlar değil. Mutluluk üzerine bahisler oynamalıyız! (bahisler, sadece kişisel zihnimiz ile yapıldığında zevk versin ümidi ile) bağırıp, çağırıp içimizde ki adsız formüllerden kurtulmalıyız! gelin beraber heyecan hissine kapılalım! herhangi biri bana böyle bir teklif ile gelse -ki bu bile heyecanlı tahminen hayır diyemezdim. Noktasal vuruşlar yapmalı insanlar tıpkı müzik gibi. Beraber yapılabilecek tonla güzel şey adına bir araya gelinebilmeli. Bizi, bir arada tutacak şeylere ihtiyacımız olduğunu hisseden bir ben değilim, değil mi? Bizi, sevgilimizi, arkadaşımızı, dostumuzu bir arada tutacak ne varsa onu hissedebilmenin büyüsüne ihtiyacımız var.
Peki şu soruyu soralım: kendi kendimizle vakit geçirme heyecanına ulaşabilir miyiz? pek tabii.Bu soruyu sorgusuzca reddedenler olacaktır. Ben, bu kadar tepkisel yaklaşmazdım. Bazı insanlar, kendimizle uzun süre birlikte vakit geçirmememiz gerektiğini düşünmekte. Psikolojik olarak kötü yansımalar yaşatabilirmiş. Peki, kişi yalnızlığından zevk alıyorsa? hayır efendim almayacaksın! çık arkadaş edin sakın yalnız kalma mı diyeceğiz? bu kadar sert yaklaşılmamalı. Ne seviyorsak onu yapmalıyız. Sevdiğimiz şeyler bizi mutlu etmiyorsa, o zaman onları değiştirmekten yanayım. Klişe gelse bile ben rutine oturmuş düzen yanlısıyım. Her adımın bir klişe olduğu dünyamızda, kendimi daha sakin hissetmeme sebep olur. Peki, ya siz? sizin hisleriniz ne türlü çalışır? eğer buraya kadar okuduysanız, lütfen benimle paylaşın!
