ေရာက္တတ္ရာရာအေတြး
အိပ္ယာဝင္ခ်ိန္ေရာက္လာေပမယ့္ အိပ္မေပ်ာ္တာနဲ႔ ေတာင္ေတာင္အီအီ ေလွ်ာက္ေတြးေနမိတယ္။ steemit မွာ တစ္ေန႔ကို ပိုစ့္တစ္ခုတင္ႏိုင္ေအာင္ ႀကိဳးစားမယ္လို႔ ဆံုးျဖတ္ထားေပမယ့္ အရင္ရက္ေတြက စာေမးပြဲရွိတာေၾကာင့္ မေရးျဖစ္ခဲ့ဘူး။ ဒါနဲ႔ ဒီေန႔ေတာ့ စာေရးျဖစ္ေအာင္ေရးမယ္ေပါ့။ဘာအေၾကာင္းေရးရမလဲ စဥ္းစားရင္း ညအခ်ိန္နဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ေျပာၾကတာကို သတိရသြားတယ္။ ျမန္မာေတြေျပာေနၾကတာေလးေပါ့။ ညႀကီးမင္းႀကီးတဲ့။ ဘယ္ႏွယ့္ပါလိမ့္။ ညဆိုလည္း ညေပါ့။ ညႀကီးမင္းႀကီး ဆိုေတာ့ ညမွာ ဘယ္က မင္းႀကီးကပါလာတာပါလိမ့္ေပါ့ေနာ္။ အဲ့ဒါနဲ႔ဆက္စပ္ၿပီး ေတြးမိတာေလးရွိေသးတယ္။ ထမင္းစားၿပီးလို႔ ပန္းကန္ေဆးတဲ့ေနရာမွာ ေဆးေနတုန္း ဆိုၿပီးတာပဲကို ဘာတဲ့။ ေဆးတုန္းေၾကာတုန္းတဲ့။ ေဆးတာကေတာ့ ထားပါေတာ့။ ေၾကာတုန္းက ဘယ္ကပါလာတာလဲမသိဘူး။
တစ္ဆက္ထဲေတြးေနမိတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕ အဂၤလိပ္စာလံုးေတြကို ျမန္မာအဓိပၸာယ္အတိုင္း မသံုးဘဲ အဂၤလိပ္ အသံထြက္အတိုင္း သံုးၾကတဲ့ စကားလံုးေတြကိုေပါ့။
Platform = လူသြားစၾကႍ ဆိုေပမယ့္ ပလက္ေဖာင္း လို႔ပဲေခၚၾကတယ္။
Driver = ယာဥ္ေမာင္း ကိုလည္း ဒ႐ိုက္ဘာ လို႔ေခၚတယ္။
Loud Speaker ကိုလည္း အားရပါးရေခၚၾကတယ္ ေလာ္စပီကာတဲ့။
အဲ့လိုပဲ စကားလံုးေတြအမ်ားႀကီးရွိေသးတယ္။
အဲ့ကေနအေတြးနယ္ေက်ာ္လာခဲ့တာ ည ၁၁:၃၀ ေလာက္ေရာက္လာတာကို သတိရလိုက္တယ္။႐ုတ္တရက္ အေတြးကဝင္လာျပန္ေရာ။ လူရယ္လို႔ျဖစ္လာၿပီဆိုရင္ ေန႔စဥ္ဘဝေတြကို ျဖတ္သန္းၾကရတယ္။ မနက္မိူးလင္း မ်က္စိႏွစ္လံုးပြင့္ကတည္းကေန ညအိပ္ယာဝင္တဲ့အထိ လူတန္းေစ့ေနထိုင္ႏိုင္ဖို႔၊ သမုဒၵရာဝမ္းတစ္ထြာဆိုတဲ့ ဝမ္းဗိုက္ႀကီးကို ေကြ်းေမြးႏိုင္ဖို႔ ႐ုန္းကန္လႈပ္ရွားၾကရတယ္။ အဲ့ဒီေနရာမွာ လူတစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ ၿပိဳင္ဆိုင္မႈ့ေတြရွိလာတယ္။ ၿပိဳင္ဆိုင္ရာမွာ ႐ိုးသားစြာ တရားနည္းလမ္းက်က် ၿပိဳင္ဆိုင္ၾကတာရွိသလို မိမိတို႔ဘဝတိုးတက္ေရးအတြက္သာၾကည့္တဲ့ ေကာက္က်စ္ယုတ္မာစြာျပဳမူၾကတာလည္း ရွိျပန္တယ္။
ေျပာင္းလဲတိုးတက္လာတဲ့ေခတ္နဲ႔အညီ အသံုးအေဆာင္ေတြ၊ နည္းပညာေတြ ျမင့္မားလာသလို ကုန္ေစ်းနႈန္းေတြလည္း ျမင့္တက္လာတယ္။ ကုန္ေစ်းႏႈန္းျမင့္တက္လာသလို လူေတြရဲ႕ စားဝတ္ေနေရး ၾကပ္တည္းလာၿပီး လူေတြရဲ႕ အက်င့္စာရိတၱေတြလည္း ပ်က္ျပားလာတယ္။ ခိုးဝွက္ လုယက္မႈေတြ၊ လူသတ္မႈေတြကို မၾကာခဏ က်ဴးလြန္လာၾကတယ္။ သမုဒၵရာဝမ္းတစ္ထြာကိုး။
ဆက္ၿပီး အေတြးနယ္ကြ်ံေနလို႔မျဖစ္ေတာ့ဘူး။ ေနာက္ညမ်ားမွပဲ ဆက္ေတြး ဆက္ေဆြးေတာ့မယ္။ ညအခ်ိန္ ၁၂:၄၅ ရွိၿပီေလ။ အိပ္ေတာ့မွျဖစ္မယ္။ မဂၤလာရွိေသာ ညေလးတစ္ညပါဗ်ာ။ ျမန္မာ steemit တို႔ေရ.......
Author 
MSC 144
