အားလံုးပဲ မဂၤလာပါ ႐ွင့္။က်န္းမာခ်မ္းသာၾကပါေစ။
ဒီေန႔ေတာ့ ေမးခြန္းေလးေတြပဲေမးပါရေစ။ဒါေၾကာင့္လဲ ေခါင္းစဥ္ကို "ဘာေၾကာင့္လဲ"လို႔ ေခါင္းစဥ္ေပးရျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ကြၽန္မရင္ထဲ ေမးခြန္းေတြရိွေနတာ ၾကာပါၿပီ။postတစ္ခုအေနနဲ႔ အခုမွပဲ တင္ျဖစ္တယ္။အရင္တုန္းက postေတြကေတာ့ အၾကံေပးပံုစံေလးေတြ၊တိုက္တြန္း တဲ့ postေလးေတြ၊ သတိျပဳစရာအခ်က္ေလး ေတြကို အျမင္ေလးနဲ႔ တင္ျပေပးျခင္းပဲ ျဖစ္ပါတယ္။အခုေတာ့ ထူးထူးျခားျခား ေမးခြန္းေလးေတြ ေမးခ်င္တဲ့ postေလးတင္ျပပါရေစ။
ဒီေန႔ ေက်ာင္းမွာ ေၾကျငာခ်က္တစ္ခု ထုတ္ျပန္ထားတယ္။ကြၽန္မတို႔ မနၱေလးတကၠသိုလ္ႀကီး မွာ ေက်ာင္းသားေတြ႔ဆံုပြဲလုပ္ဖို႔ရိွတယ္တဲ့။ေက်ာင္းေပါင္းစံုကေက်ာင္းသားေတြ တက္ေရာက္ခြင့္ရိွတယ္။ႀကိဳက္တဲ့သူ စာရင္းသြင္းႏိုင္တယ္။ထူးျခားတာက အဲ့ဒီေဆြးေႏြးပြဲကို ႏိုင္ငံေတာ္ရဲ႕ အတိုင္ပင္ခံပုဂၢဳိလ္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ပါတက္ေရာက္မွာျဖစ္ပါတယ္။ ႀကိဳက္တဲ့သူ စာရင္းသြင္းႏိုင္ေပမယ့္ class တစ္ခုမွာ ၂ေယာက္ေလာက္ပဲတက္ေရာက္ခြင့္ရမယ္ဆိုေတာ့ မဲ ႏိႈက္ၿပီး ကံစမ္းၾကမယ္လို႔ ဆံုးျဖတ္ၾကတယ္။ ကြၽန္မထင္တာက ဒီလို ပုဂိၢဳလ္ မ်ိဳးနဲ႔ ေတြ႔ဆံုခြင့္ရဖို႔ဆိုတာ အခက္ခဲဆံုးထဲက တစ္ခုပဲမဟုတ္လား။ ေနာက္ၿပီး ဒီလိုပြဲလုပ္တယ္ ဆိုတဲ့ရည္ရြယ္ခ်က္က ေက်ာင္းသားေတြရဲ႕ အသံေတြကိုနားေထာင္ခ်င္လို႔ပါပဲ။ေက်ာင္းသားေတြ ဘာေတြျပသာနာရိွေနလဲ??ဘယ္လို အခက္ခဲေတြ ရင္ဆိုင္ေနရလဲ??ဘာေတြလိုအပ္ခ်က္ေတြရိွေနလဲ?? စသည့္အခ်က္ေတြကို ျဖည့္ဆည္းေပးႏိုင္ေအာင္ သိခ်င္လို႔ က်င္းပရျခင္းျဖစ္ပါတယ္။
ကြၽန္မတို႔အတန္းမွာ လူေပါင္း၁၀၀နီးပါးရိွပါတယ္။ကြၽန္မထင္တာ ဒီလို ရခဲလွတဲ့အခြင့္အေရးကို လူတိုင္းလိုခ်က္ၾကမွာပဲလို႔ေပါ့။ေနာက္ၿပီး လူတိုင္းေျပာေနတဲ့ ငါတို႔အေမစုရဲ႕ မိန္႔ခြန္းနားေထာင္ခ်င္ၾကမွာေပါ့။အေမစုနဲ႔ စကားေတြ ေျပာဖူး ေတာင္းဆိုခ်င္ၾကမွာေပါ့ ဆိုၿပီး အထင္နဲ႔ နာမည္စာရင္းၾကည့္ေတာ့ လူ၁၀ေရာက္ေလာက္ပဲ စာရင္းသြင္းထားတယ္။ဟ....ဟ...ဘာလဲ???တကယ္ကို amazing ျဖစ္သြားတယ္။ ဒီလိုပြဲမ်ိဳးကို စိတ္မဝင္စားၾကဘူးလား?? ဆိုၿပီး ကြၽန္မ စာရင္းမသြင္းတဲ့သူေတြေမးၾကည့္ေတာ့...သူတို႔ေျပာတာက
လူေတြအမ်ားႀကီးလာၾကမွာ ေနာက္ၿပီး မေျပာရဲဘူးတဲ့။
ဘာလို႔မေျပာရဲတာလဲ?
ကိုယ့္ရဲ႕လိုအပ္ခ်က္ေတြကို ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲႏိုင္တဲ့ လူတစ္ေယာက္ကို ကိုယ္တိုင္တင္ျပခြင့္ ရေပမယ့္ ဘာလို႔ အခြင့္အေရးကို ဆံုးရံႈးခံရတာလဲ??ဘာကိုေၾကာက္ေနတာလဲ???
လူေတာ တိုးရမွာေၾကာက္တာလား??
လူရာမဝင္ရဲတာလား??
ကိုယ့္တိုင္းျပည္ မွာ ခ်ိဳ႕ယြင္းေနတာေတြ ျပင္ဆင္ေပးဖို႔ မေတာင္းဆိုရဲတာလား??
တစ္ေယာက္တည္း လူေတာမတိုးရဲတာ ဘာလိုအပ္ေနလို႔လဲ??
စသည့္ ေမးခြန္းေတြအတြက္ အေျဖရိွမွာပါပဲ။လက္လွမ္းမီွသေလာက္ အျမင္နဲ႔ ေျဖေစခ်င္တယ္။ဒါမွ ကြၽန္မသူငယ္ခ်င္းေတြ ျပင္ရမယ့္ အခ်က္ေတြ သိၿပီး ျပင္ႏိုင္မွာပါ။
ေနာက္တစ္ခုက ကြၽန္မတို႔မွာ English နဲ႔ပတ္သက္ၿပီး Research တစ္ခုအၾကမ္းျပင္လုပ္ၾကရတယ္။ကိုယ့္ေခါင္းစဥ္နဲ႔ကိုယ္ လုပ္ၿပီး သူမ်ားကို ႐ွင္းျပရတယ္။လူ၁ဟနီးပါးရိွတဲ့ ကြၽန္မတို႔အခန္းထဲမွာ ေခါင္းစဥ္ေပါင္း ၁ဟနီးပါးရိွမယ္ဆိုတာ ေျပာေနစရာမလိုေတာ့ေပ။အျခားသူေတြနဲ႔ အျပန္အလွန္ ေဆြးေႏြးရတယ္။Feedback ျပန္ေတာင္းရတယ္။ဒီေန႔ အမတစ္ေယာက္ရဲ႕ ေခါင္းစဥ္ကို ေမးၾကည့္ေတာ့ သူေျပာတာက ကေလးေတြရဲ႕ ပညာေရးနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ လုပ္ခ်င္တယ္။သေဘာက ေက်းလက္ေဒသေတြမွာ ရိွတဲ့ ကေလးေတြေက်ာင္းထြက္မ်ားတာနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီးလုပ္ခ်င္တာပါ။ကြၽန္မအဲ့ေခါင္းစဥ္နဲ႔ပတ္သက္ၿပီး စဥ္းစားမိတာက...
ကေလးေက်ာင္းထြက္မ်ားတာ ဘာေၾကာင့္လဲ??
မိဘစီးပြားေရးအေျခအေနေၾကာင့္လား??
မိဘေဆြမ်ိဳးေတြက ပညာေရးကို ဦးစားမေပးတာလား??
ဘာျပသာနာေတြ ရိွေနလို႔ ေက်ာင္းမတက္ႏိုင္တာလဲ??
ဘာေထာက္ပံ့မႈေတြ လိုအပ္ေနလို႔လဲ??
ကေလးေတြကိုယ္တိုင္ကေရာ စိတ္မပါတာလား??ဘာေၾကာင့္လဲ??
ဆရာအင္းအားေတာင့္တင္းမႈမရိွလို႔လား??
ပညာေရး ကိုဦးစားေပးတာထက္ ဘာေတြက သူတို႔ရဲ႕ အဓိျပသာနာလဲ??
စသည့္ေမးခြန္းေတြ စဥ္းစားမိတယ္။ဒီေမးခြန္းေတြက တိုင္းျပည္နဲ႔ဆိုင္တယ္။ၾကယ္ပြင့္ေတြ ေတာက္ပလာဖို႔ အတားအဆီးေတြက ဘာေတြလဲဆိုတာ ေခါင္းေဆာင္သိဖို႔လိုတယ္။သိရင္ ပညာေပးေဟာေျပာပြဲေတြ လုပ္ဖို႔လိုတယ္။အခ်ိန္မတန္ပဲ အေႂကြမေစာရေအာင္ ၾကယ္ပြင့္ေတြကို ဘယ္လိုပ်ိဳးေထာင္မလဲ။ဒါေတြဟာ ဂ႐ုစိုက္ၿပီး ၾကည့္ရမယ့္ အခ်က္ေတြပါ။မိမိတို႔အျမင္နဲ႔ အေျဖတစ္ခုေတာ့ ရိွမည္ထင္ပါတယ္။ဘယ္လိုေတြ ေျပာင္းလဲၾကမလဲ ဆိုတာကို အျမင္ေလးနဲ႔ ေျဖေပးၾကပါ့အံုး။
ေနာက္တစ္ခ်က္က လူငယ္ေတြ။လူငယ္ေတြကိုမွ ေက်ာင္းသား၊ေက်ာင္းသူေတြ။ယေန႔ေခတ္ social media ေျမာက္မ်ားစြာ ေပၚထြန္းလာသည္။အမ်ိဳးမ်ိဳးေသာ social media မ်ားသည္လည္း လူသားတို႔ႏွင့္ ရင္းႏီွးဖို႔ရန္မခက္လွေပ။ဒါေၾကာင့္မ်ားလားေတာ့မသိ ...ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား social media မ်ားသံုးဖူးၾကသည္။ဤသို႔ သံုးဖူးမွသာ ေခတ္မီွသည္ဟု ထင္ၾကသည္။အဓိကမွာ ယေန႔ေခတ္ ေရပန္းစားဆံုး တစ္ခုကို လက္ညွိဳးထိုး ျပပါဆိုလွ်င္ FACEBOOK ျဖစ္သည္။ ဤအရာေပၚ၌ မီွခိုလြန္းၾကသည္။တစ္ေန႔သာ အခ်ိန္မ်ား၏ ေတာ္ေတာ္မ်ားကို fb နဲ႔အတူ ျဖတ္သန္းေနၾကသည္။အျခားႏိုင္ငံမ်ားႏွင့္ယွဥ္လွ်င္ သံုးစြဲမွာအား အျမႇင့္ဆံုးခ်ိတ္သည္။ဤအေၾကာင္းနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ကြၽန္မစဥ္းစားမိတာက......
ေက်ာင္းသူ ၊ေက်ာင္းသားမ်ားသည္ အလြန္အကၽြံ သံုးေနၾကျခင္းမွာ ဘာေၾကာင့္လဲ??
အတန္းထဲက စာေတြက စိတ္ဝင္စားစရာမေကာင္းလို႔လား??
သင္႐ိုးေတြက challenge နည္းေနလို႔လား??
ေန႔တိုင္း စာေတြနဲ႔လံုးပန္းေနေအာင္ Teachers မ်ားက Homework မေပးလို႔လား??
အခ်ိန္ေတြ အားေနလို႔ သံုးတယ္။အားေနရေအာင္ ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္အေနနဲ ့ Activity ေတြနည္းလို႔လား??
ေက်ာင္း၌ စိတ္ဝင္စားစရာ ၿပိဳင္ပြဲမ်ား လိုအပ္ေနလို႔လား??
စသည့္ အခ်က္ေတြ အမ်ားႀကီးပါပဲ။ဘာေၾကာင့္လဲ??အ႐ူးအမႈးျဖစ္ေနရေအာင္ ဘာေတြရိွေနလိုလဲ။အနည္းဆံုး အေျဖတစ္ခုေတာ့ ရိွမည္ ထင္ပါတယ္။ေျဖေပးၾကပါ။ဒါမွ သူတို႔ေတြကို သတိထားမိေအာင္ ေျပာျပႏိုင္မွာ ပါ။
အားလံုးကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။
Author Thi Thi San
Msc 262
