မဂၤလာပါ မိတ္ေဆြမ်ား ခင္ဗ်ား . . . . . .
(က်ေနာ္ရဲ႕ အမွတ္တရတစ္ခါက post မ်ားသည္ အ ပိုင္းမ်ားခြဲျပီး ေရးသားထားပါသျဖင့္ အဆက္အစပ္ မရိွ ဇာတ္ရည္မလည္ပါက က်ေနာ္၏တင္ျပပံု ညံ ဖ်င္းျခင္းေၾကာင့္ ျဖစ္ေၾကာင္း ဦးစြာဝန္ခံအပ္ပါသည္။)
တာဝန္က်ခဲ႕တဲ႕ တာပိန္ဓာတ္အားေပး စက္ရံုဆိုတာ ျမန္မာ တရုတ္ နယ္စပ္မ်ဥ္းနားမွာ တည္ရိွျပီး တရုတ္ ကုမၸဏီ တစ္ခုနဲ႕ ျမန္မာ အစိုးရတို႕ရဲ႕ ဖက္စပ္ လည္ပတ္ေနတဲ႕ စက္ရံုတစ္ရံုပါ
။ ျမန္မာဝန္ထမ္းေတြနဲ႕ တရုတ္ဝန္ထမ္း ေတြ ပူးေပါင္း၍ ေမာင္းႏွင္ၾကရျပီး အေရအတြက္အားျဖင့္ေတာ့ တရုတ္ေတြက ပိုမ်ားပါတယ္။ ကခ်င္ျပည္နယ္ရဲ႕ တစ္ေၾကာ့ျပန္စစ္ပြဲ ေတြဟာတာပိန္နယ္ေျမကေန အတိအလင္း စျဖစ္ခဲ့ျပီး စစ္ပြဲဆိုတာ မ်က္ဝါးထင္ထင္ ၾကံဳေတြ႕ခဲ႕ရပါတယ္ ။
စစ္ေျမျပင္မွာ တိုက္ပြဲဝင္ေနတဲ႕ စစ္သား ဟာ အထိအခိုက္မရိွပဲ အိမ္ျပန္လာႏိုင္ တယ္ဆိုရင္ ကံေကာင္းတယ္လို႕ ေျပာလို႕ ရသလိုပဲ က်ေနာ္တို႕လို႕ လက္ နက္မဲ႕ အရပ္သား ဝန္ထမ္းေတြ အေနနဲ႕ Buffer Zone လိုေနရာမ်ိဳးမွာ ႏွစ္ရွည္ လမ်ား တာဝန္ထမ္းေဆာင္ႏိုင္ခဲ႕ ျခင္း ဟာလည္း ကံေကာင္းလြန္းခဲ႕ပါတယ္။
ကိုယ္နဲ႕ မနီးမေဝးမွာ ေသနတ္ သံေတြ ဗံုးသံေတြ လက္နက္ ၾကီးသံေတြ
ေတာအုပ္ထဲကေန မီးခိုးလံုးေတြ ျမင္ရ ၾကားလိုက္ရေတာ့ ေသြးပူေနတုန္း သိပ္မတုန္လွုပ္ေသးဘူး ဆိုေပမယ့္ လက္ နက္ၾကီး ၁ လံုးေလာက္မ်ား လမ္းေၾကာင္းေျပာင္းျပီး ကိုယ့္ေနရာ ေရာက္လာခဲ႕ရင္ ဒါမွမဟုတ္ ေယာက္ဖ ေတြကမ်ား ကိုယ္ေတြဆီ အေဝးကေန စက္ေသနတ္နဲ႕ လွမ္းဆြဲလိုက္ရင္ေတာ့ မ်ား မေတြးဝံ႕စရာပါ။ ဒါေပမဲ႕ ေနလာခဲ႕တဲ႕ ၃ ႏွစ္ေလာက္အတြင္း စက္ရံုနားက ျမစ္ထဲ လက္နက္ၾကီး တစ္လံုး က်တာကလြဲလို႕ စက္ရံုကို မထိ ခိုက္ခဲ႕ပါ။ ဒါဟာလည္း တရုတ္စက္ရံု ျဖစ္မည္ေၾကာင့္ထင္ပါသည္။ တိုက္ပြဲ ျဖစ္ျပီဆိုတာနဲ႔ အလုပ္အတူဆင္းတဲ႕ တရုတ္ေတြလည္း မ်က္ႏွာငယ္ေလးေတြ နဲ႕ ဖုန္းေတြ ဆက္ကုန္ၾကျပီ ။ တာဝန္ရိွတဲ႕ သူေတြကလည္း စက္ကို ဆက္လည္မွာလား ရပ္မွာလား ဆိုတာ တရုတ္ျပည္တြင္းနဲ႕ အဆက္အသြယ္ ေတြလုပ္ေပါ့ဗ်ာ ။ သူတို႕ကေတာ့ အဆင္ေျပတယ္ဗ်။ တရုတ္ဖုန္း နက္ဝပ္က ကခ်င္ျပည္နယ္ တဝက္ ေလာက္ကို မိတာဆိုေတာ့ မေျပတာက က်ေနာ္တို႕ ျမန္မာ ဝန္ထမ္းေတြ . . . အဲဒီတုန္း က အခုလိုမ်ိဳး ooredoo တို႕ telenor တို႕ကလည္း မရိွ အိမ္ကို ဆက္ခ်င္ရင္ တရုတ္ရံုးက ဖုန္းနဲ႕ oversea call ေခၚရတာဗ်ာ ။ ကိုယ့္ျပည္တြင္းမွာ ေနျပီး ကိုယ္က oversea ေခၚရတယ္ ႏိုင္ငံျခားသား ေတြက သူတို႕ ျပည္တြင္းနက္ဝပ္နဲ႕ ေပါ့ ဗ်ာ။ ျဖစ္ရပံုမ်ား ေျပာပါတယ္။ ေနာက္ ပိုင္းက်မွ သူငယ္ခ်ငး္ တစ္ေယာက္က သူ႕၄၉ ဖုန္းေလးကို အထိုင္စက္ထိုင္ အင္တင္နာ နဲ႕ ခ်ိတ္မွ ေျပာလို႕ရတာ။
ဒါေတာင္ရာသီဥတု မေကာင္းရင္ ေျပာ လို႕မရဘူး။ အဲဒါနဲ႕ စစ္ပြဲျဖစ္ေနတယ္ ဆိုတာ က်ေနာ္တို႕လည္း ရိွတဲ႕ဖုန္းေလး တစ္လံုးနဲ႕ တာဝန္ရိွသူေတြကို အဆင့္ဆင့္ သတင္းပို႕ေပါ့ဗ်ာ ။ ပထမဆံုး ၾကံဳရတဲ႕ အခက္အခဲက စား ေရးေသာက္ေရးဗ် စစ္ျဖစ္ျပီဆိုေတာ့ ဆိုင္ေတြကလည္း ပိတ္ လူေတြကလည္း ေျပးေပါ့ဗ်ာ ကိုယ္ေတြဆီမွာက လည္း ရိကၡာဝယ္ထားတာေတြကလည္း မရိွ ဆိုေတာ့ အဲဒီေန႕က တရုတ္ စားဖိုေဆာင္က လက္က်န္ေပါက္စီေလး ၃ လံုးကို ဝယ္ထားခဲ႕တာ ဗိုက္ဆာရင္ စားမယ္ဆိုျပီး ဒါေပမဲ႕ လူေတြကလည္း ထူပူေနၾကေတာ့ ဗိုက္ဆာရေကာင္းမွန္း ေတာင္ မသိၾကပါဘူး။ ညဘက္ေရာက္ ေတာ့ စဥ္းစားရပါျပီ က်ေနာ္တို႕ လူေန ဝန္းထဲမွာလည္း ေနရတာ စိတ္က သိပ္ လံုျခံဳမွု မရိွ ။ လူေနဝန္းရဲ႕ ေနာက္ေက်ာ မွာက ေတာင္ကုန္းေတြ ေတာအုပ္ေတြ ခ်ည္းပဲ ေတာ္ၾကာ ညနက္မွ ေယာက္ဖ ေတြလာျပီး တံခါးေခါက္ရင္ဆိုတဲ႕ အေတြးက ေနမထိထိုင္မသာ ျဖစ္ေစပါတယ္။ မွတ္မွတ္ရရ တစ္ေနကုန္ တိုက္ပြဲသံေတြ ၾကားရေပမယ့္ အဲ႕ဒီအခ်ိန္ထိ တပ္မေတာ္ နဲ႕ ေယာက္ဖေတြ ထံုးဘို ဂိတ္မွာ ေဆာ္ေနၾကတုန္းပါ။ ထံုးဘိုကို မရေသးပါဘူး။ က်ေနာ္တို႕နားမွာလည္း ဒုရဲအုပ္ ဦးစီးတဲ႕ အင္းအား ၂၀ ခန္႕ ရဲကင္းေလးပဲ ရိွတာပါ။ သိရသေလာက္ သူတို႕ဆီလည္း လူတစ္ေယာက္မွ က်ည္ ဆံအေတာင့္ ၈၀ ေလာက္ပဲရိွတာဆိုပဲ။ အေတာင့္ ၈၀ ဆိုတာ အတြဲလိုက္ တစ္ခါပစ္ရင္ တစ္မိနစ္ေတာင္ မခံဘူး ဆိုေတာ့. . . . ။ က်ေနာ္တို႕ ျမန္မာ စက္ရံုမွဴးနဲ႕ ဒုရဲအုပ္နဲ႕ တိုင္ပင္ၾကျပီး ဒီညေတာ့ တရုတ္ရံုးမွာ အားလံုး စုျပီးေနၾကမယ္ ။ အရပ္သားဝန္ထမ္းေတြ အပါအဝင္ အလွည့္က် ကင္းေစာင့္ၾကမယ္ဆိုျပီး ေတာ့ေပါ့။ ျပီးေတာ့ တရုတ္ေတြလည္း ရိွေသးတယ္ဆိုေတာ့ သူတို႕ကိုဆိုရင္
ေယာက္ဖေတြက ဘာမွမလုပ္ေလာက္ ဘူးလို႕ေတြးျပီး အားလံုး တရုတ္ရံုးမွာ စုျပီးေနၾကတာေပါ့ဗ်ာ ။ အဲဒီညမွာပဲ ေယာက္ဖေတြက ဓာတ္အားလိုင္း တာဝါ တိုင္တစ္တိုင္ကို ခ်ိဳးပစ္လိုက္ေတာ့ စက္လည္းရပ္ မီးေတြလည္းေမွာင္ေပါ့ ဗ်ာ။ညနက္ခ်ိန္ေရာက္ေတာ့ ေစ်းတန္း ဘက္ကေန ေသနတ္သံ ၃ ခ်က္ေလာက္ ၾကားလိုက္ရတဲ႕အခိုက္ KIA ေတြမ်ား ဝင္လာျပီလားဆိုျပီး အားလံုး လွုပ္လွုပ္ ရြရြ ျဖစ္ကုန္ၾကပါတယ္။ ခဏေနေလာက္က်ေတာ့ တရုတ္ရံုး ဂိတ္တံခါးဘက္ကေန စကားေျပာသံ ေတြ ေျပးလာတဲ႕ အသံေတြ ၾကားလိုက္ရပါတယ္။ ခုနက ကင္းေစာင့္ ေနတဲ႕ ရဲလည္း ေသနတ္ၾကီး ဒီအတိုင္းထားျပီး ဘယ္ေပ်ာက္သြားမွန္း မသိဘူး။ စက္ရံုဝန္ထမ္းထဲက ဗိုလ္ၾကီး အျငိမ္းစား တစ္ေယာက္က အဲဒီေသနတ္ ၾကီးဆြဲျပီး ဝမ္းလ်ားေမွာက္ အသင့္ အေနအထားနဲ႕ေပါ့ဗ်ာ ။ က်ေနာ္လည္း ဘယ္ပုန္းရမွန္း မသိတာနဲ႕ လူနဲနဲမ်ား တဲ႕ဆီ ေျပးေပါ႕ဗ်ာ။ အဲဒါမွတစ္ခုခုျဖစ္ လည္း ကိုယ္တစ္ေယာက္တည္း ခံရတာ ထက္ အေဖာ္ေတြ အမ်ားၾကီးနဲ႕ဆိုေတာ့
. . . . . .။ ဂိတ္ေပါက္ဝကေန တံခါးဖြင့္ ခိုင္းတဲ႕ အသံေတြၾကားရပါတယ္။ ေနာက္ေတာ့ တံခါးကို ေက်ာ္လာၾကျပီး
လူရိပ္ေတြက က်ေနာ္တို႕ရိွတဲ႕ ရံုးဆီ လာေနၾကပါျပီ။ အဲဒီအခ်ိန္ ေခါင္မိုးေပၚ ကင္းခ်ထားတဲ႕ရဲေတြကလည္း ပစ္ေတာ့မယ္ဆိုျပီး ခုမွ ေမာင္းတင္တဲ႕လူက တင္ေပါ့ဗ်ာ ။ လာေနတဲ႕ လူေတြဆီကေန အမ်ိဳးသမီး အသံတစ္သံက " ဗိုလ္ၾကီးတို႕ က်မတို႕ ကေစ်းတန္းက ေစ်းသည္ေတြပါ။ မပစ္ပါနဲ႕" ဆိုျပီး ေျပာလာပါတယ္။ သူ တို႕လည္း ေစ်းတန္းဘက္ကို က်ည္က် လို႕ မေနရဲတာနဲ႕ တရုတ္ရံုးဘက္ကို ေျပးလာတာပါတဲ႕။ အဲဒါနဲ႕ ရဲဗိုလ္ေလး
က အဲဒီနားမွာ ရပ္အံုးဆိုျပီး ေျဖးေျဖးခ်င္း လာခိုင္းရပါတယ္။ လူေတြအားလံုးလည္း အခုမွ သက္ျပင္းေတြ ခ်ႏိုင္ပါေတာ့တယ္။
ညဘက္ေတာ့ တရုတ္ရံုးမွာ ဝန္ထမ္းေတြတင္မဟုတ္ေတာ့ပဲ အရပ္ သားေတြပါ ေရာက္လာျပီး လူအင္အား အနဲငယ္ မ်ားလာခဲ႕ပါတယ္။ မနက္ေရာက္တဲ႕ အထိ ထံုးဘိုဘက္က တိုက္ပြဲသံေတြ ၾကားေနရတုန္းပါ။ က်ေနာ္တို႕လည္း သူ႕ရိွတာကိုယ္စား ကိုယ့္ရိွတာလည္း ေကြ်းေပါ့ဗ်ာ ရိွတာေလးကို ေဝမွ်စားေသာက္ၾကေပါ႔။
တိုက္ပြဲက ဘယ္ေလာက္ၾကာအံုးမယ္မ သိဘူး။ အတူလာေနတဲ႕ ေစ်းသည္ေတြ ကိုေမးၾကည့္ေတာ့ သူတို႕က အခြင့္ အေရးရတာနဲ႕ ေျပးမွာတဲ႕ဆိုေတာ့ သူတို႕မွာရိွတဲ႕ စားစရာ ေသာက္စရာေတြ ရသေလာက္ဝယ္ထား ၾကတာေပါ့ဗ်ာ။ တစ္ပတ္စာေလာက္ ဖူလံုရံုေတာ့ရပါတယ္။ သူတို႕ကေတာ့ ဗန္းေမာ္သြားတဲ႕ လမ္းက စစ္ျဖစ္ေနလို႕ သြားလို႕မရရင္ ဒြန္ဘံုကေန လွည့္ျပန္ၾက မယ့္ လူေတြပါ။ က်ေနာ္တို႕ကသာ ကိုယ့္ စက္ရံုၾကီးကို ျပစ္ျပီးသြားလို႕မရပါ။
ညေနေလာက္က်ေတာ့ တိုက္ပြဲသံေတြ ျငိမ္သြားခဲ႕ပါတယ္။ ခဏေနေလာက္ ၾကာေတာ့ တပ္မေတာ္ စစ္ေၾကာင္း ဝင္လာပါေတာ့တယ္။ ထံုးဘိုဂိတ္ကို သိမ္းလိုက္ျပီး လာခဲ႕ၾကတာလားလို႕ ေမးၾကည့္ေတာ့ ။ မ ဟုတ္ဘူးဆိုပဲ အထက္က လူၾကီးေတြ အခ်င္းခ်င္း ညိွဳျပီးလို႕ ႏွစ္ဖက္ အပစ္ရပ္ျပီး သူတို႕ ဂိတ္ကေန ဝင္လာတာတဲ႕ ။ ဒါဆို ထံုးဘို မွာ KIA ေတြ ရိွေသးတာေပါ့ ဆိုေတာ့ ရိွေသးတယ္တဲ႕ ။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ တပ္ရင္းမွဴးဦးစီးတဲ႕ စစ္ေၾကာင္းတစ္ ေၾကာင္းကေတာ့ ကိုယ္ေတြနားမွာ ရိွေသးတယ္ဆိုျပီး စိတ္အနည္းငယ္ေအး သြားပါတယ္။ က်ေနာ္တို႕လည္း စစ္သားေတြဆီ အေတြ႕အၾကံဳေတြ ဝိုင္း ေမးၾကတာေပါ႕ဗ်ာ။ သူတို႕လည္း ေျပာ ျပပါတယ္။ ဆန္ခါမွာ သံု႕ပန္းခ်င္းလည္း တဲ႕အေၾကာင္းေတြ ထံုးဘိုကို ဘယ္လို တိုက္ခဲ႕ေၾကာင္းေတြ . . . . .။တစ္ခ်ိဳ႕စစ္ သားေတြဆို တိုက္ပြဲ အေတြ႕အၾကံဳ လံုးဝ မရိွတဲ႕သူေတြပါ။ နဲနဲေလာက္ၾကာေတာ့ သူတို႕လည္း သြား ၾကေတာ့မယ္တဲ႕ ။ ဟာ . . . ဘယ္သြားၾကမွာလဲဆိုေတာ့ ေတာင္ကုန္း ေပၚက စခန္းကိုတဲ႕ ။ ေတာင္ကုန္းေပၚက စခန္းဆိုတာက က်ေနာ္တို႕နဲ႕ ၃ မိုင္ေလာက္ ေဝးပါတယ္။ သူတို႕ကေတာ့ မပူပါနဲ႕ေတာ့ သူတို႕ ဒီပတ္ဝန္းက်င္မွာပဲ ရိွမွာပါတဲ႕ ။ အဓိက နယ္ေျမစိုးမိုးကုန္း မွာပဲ သူတို႕ ေနရမွာတဲ႕။ ဆိုေတာ့ စိတ္ပူ ရျပန္ျပီ ကိုယ္ေတြနဲ႕ ေရွ႕ ၅ မိုင္ေလာက္ မွာ KIA စခန္းကလည္း ရိွေသးတယ္ ။ ေနာက္ ၃ မိုင္ေလာက္မွာ တပ္မေတာ္ စခန္း ။ တိုက္ပြဲ ကလည္း ပူပူေႏြးေႏြး ျဖစ္ထားကာစဆိုေတာ့ ။ က်ေနာ္တို႕ လည္း ညက အိပ္ေရးကလည္းပ်က္ ပင္လည္း ပင္ပန္းဆိုေတာ့ ျဖစ္ခ်င္ရာျဖစ္ ဒီညေတာ့ ကိုယ့္အိမ္ ကိုယ့္အိပ္ယာမွာပဲ အိပ္မယ္ အနားယူမယ္ဆိုျပီး စိတ္ဆံုးျဖတ္လိုက္ၾကျပီး တရုတ္ရံုးက ေန ဆုတ္ခြာလာခဲ႕ပါေတာ့တယ္။ ေစ်းသည္ေတြ ခမ်ာလည္း တိုက္ပြဲနား တုန္းေလးကို အလွ်ိဳလွ်ိဳ ျပန္ကုန္ၾကပါ ျပီ ။ တရုတ္ေတြကလည္း ေနာက္တစ္ရက္ ဆိုျပန္ဖို႕ ျပင္ဆင္ေနၾကပါျပီ ။
ဆက္ရန္ . . . .
ေရးသားသူ 
MSC No . (105)
