မဂၤလာပါ Steemit မွ မိတ္ေဆြမ်ားႏွင့္ ညီအစ္ကိုေမာင္ႏွမမ်ားအားလံုး ကိုယ္စိတ္ႏွစ္ျဖာက်န္းမာခ်မ္းသာၾကပါေစဗ်ာ-
မနက္တိုင္း မနက္တိုင္း ကၽြန္ေတာ္အိပ္ယာက ႏိုးလွ်င္ႏိုးခ်င္း အိပ္ခ်င္မူးတူးျဖင့္ လိုက္ရွာတတ္တာက ကၽြန္ေတာ့ရဲ႕ဖုန္းကေလးပါ။တစ္ခါတစ္ေလဆို မ်က္လံုးမဖြင့္ဘဲ လိုက္စမ္းေနတာဗ်။ဖုန္းကို ညကတည္းက အိပ္ခ်င္ေဇာနဲ႔ ဘယ္မွာထားမိမွန္းလည္း မစဥ္းစားဘဲ စမ္းေနတာက ရွာေတြ႔ဖို႔အနည္းငယ္ေတာ့ ခက္တာေပါ့ဗ်။ကၽြန္ေတာ္လည္း ဖုန္းကိုစမ္းလို႔မွမေတြ႔ရင္ စိတ္ကနည္းနည္းေလး မၾကည္ခ်င္ေတာ့။ဒီဖုန္းဘယ္ကိုမ်ား သြားသလဲ ၊ ကၽြန္ေတာ္ရွာတဲ့အခ်ိန္ ဘာလို႔ရိွမေနတာလဲအစရိွသျဖင့္ အေတြးစတစ္ခ်ိဳ႕ ေခါင္းထဲကိုေျပး၀င္လာျပန္သည္။အမွန္တကယ္ေတာ့ ကိုယ္ကိုတိုင္က မ်က္လံုးေတာင္မဖြင့္ဘဲ အိပ္ယာမွာဇိမ္ခံရင္းရွာေနတာဆိုေတာ့ ဘယ္ေတြ႔ႏိုင္မလဲ။ဖုန္းကေကာ ေျခေထာက္ေပါက္ၿပီး တစ္ျခားေနရာသို႔ သြားႏိုင္လို႔လား။လံုး၀စမ္းလို႔မရမွ မ်က္လံုးကေလးဖြင့္ၿပီး အိပ္ယာေခါင္းရင္းဘက္မွာ ရွာလိုက္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္စမ္းေနေသာေနရာနဲ႔ မဆိုစေလာက္အနည္းငယ္ေလးလႊဲေနလို႔ပါ။ကၽြန္ေတာ္လည္းဖုန္းကို ေကာက္ယူလိုက္သည္။ကၽြန္ေတာ္လက္ထဲကို ဖုန္းေရာက္လာၿပီဆိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တစ္ခုခုၾကည့္ေပေတာ့မည္။
Image Credit Source
ကၽြန္ေတာ္လည္း ဖုန္းရဲ႕ပါ၀ါခလုတ္ေလးဖိလိုက္တာနဲ႔ ပထမဦးဆံုးျမင္လိုက္ရသည္က ဖုန္းရဲ႕လံုၿခံဳေရးအတြက္ျပဳလုပ္ထားေသာ ကၽြန္ေတာ့ရဲ႕လွ်ိဳ႕၀ွက္ဂဏန္းေတြေပါ့။လွ်ိဳ႕၀ွက္ဂဏန္းေလးေတြကိုလည္း ကၽြန္ေတာ္ကထားသာထားရတာ သိပ္ေတာ့မထားခ်င္ဘူးဗ်။တစ္ခါတစ္ေလမ်ား လမ္းသြားရင္း ကိုယ္ႀကိဳက္တဲ့ျမင္ကြင္းမ်ားကိုေတြ႔လို႔ ဓါတ္ပံုရိုက္ခ်င္ရင္ ရိုက္လို႔မရလိုက္တဲ့ အခ်ိန္ခဏေလးျမင္ကြင္းမ်ား လြတ္သြားတတ္လို႔ပါ။ခက္တာမထားလို႔လည္းမရျပန္။ကၽြန္ေတာ္တို႔ အလုပ္ကကိုယ္ေတာ္ေခ်ာေတြက ေတာ္ေတာ္ကို အစအေနာက္သန္တဲ့လူေတြ။ထိုလူေတြကို ေၾကာက္လို႔ဘဲ ကၽြန္ေတာ့မွာ လွ်ိဳ႕၀ွက္ဂဏန္းေတြထားရျခင္းပါ။သူတို႔ေတြကို ေလွ်ာ့တြက္လိုက္ရင္ ကၽြန္ေတာ္ေနာင္တအႀကီးအက်ယ္ရသြားႏိုင္တယ္ဗ်။ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ သူတို႔လက္ေဆာ့ကာ စေနာက္တာက ေတာ္ေတာ္ကိုမလြယ္တာ။
Image Credit Source
သူတိ႔ုကဖုန္းကို ဒီအတိုင္းေတြ႔တာနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ရြာလည္သြားေအာင္ ဖုန္း Contacts ေတြကို နဂိုမူလအတိုင္းမဟုတ္ရေလေအာင္ ဆရာေတာ္ဘြဲ႔နာမည္မ်ား ၊ ဆရာေလးဘြဲ႔နာမည္မ်ားျဖင့္ သူတို႔စိတ္ထဲေတြ႔သမွ် အကုန္ေလွ်ာက္ေျပာင္းပစ္ၾကတာ။
အရင္တစ္ခါကဆို ကၽြန္ေတာ္လည္းမသိဘူး။ညေနအိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့ ဖုန္းတစ္လံုး၀င္လာတယ္။ကၽြန္ေတာ္လည္းဖုန္းလာလို႔ဆိုၿပီး Contacts ကိုၾကည့္လိုက္ေတာ့ ဆရာေလးေဒၚသုဓမၼသိိဂၤ ီဆိုၿပီးျဖစ္ေနေလေရာ့။ကၽြန္ေတာ္ေခါင္းေျခာက္သြားတယ္ဗ်။ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ရင္းႏွီးေသာ ဆရာေလးမရိွပါဘူး။ဘယ္ကပါလိမ့္ဆိုၿပီး ကိုင္လိုက္တာ ကၽြန္ေတာ့ရဲ႕ဦးေလးက သူ႔အိမ္ကိုခဏလာဖို႔ ေခၚျခင္းပါ။ကၽြန္ေတာ္လည္း ဖုန္း Contacts ေတြ ဘယ္လိုျဖစ္ရတာလဲဆိုၿပီး ကၽြန္ေတာ့ဖုန္းထဲက Contacts ေတြကို ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ေသပါၿပီ။ကၽြန္ေတာ္မသိေသာ နာမည္ေတြႏွင့္ ဆရာေတာ္ဘြဲ႔ေတြ ၊ ဆရာေလးဘြဲ႕ေတြအမ်ားႀကီးက ေနရာယူထားေပၿပီ။ထိုအခ်ိန္က်မွ ကၽြန္ေတာ္လည္း သူတို႔ေတြလုပ္ထားၾကျပန္ၿပီဆိုတာ သိလုိက္ရေတာ့ဘာမွမတတ္ႏို္င္ေတာ့ပါ။ေတာ္ေသးတာေပါ့ ကၽြန္ေတာ့မွာက အေရးႀကီးဆက္စရာလူေတြက သိပ္မရိွေတာ့ အခက္အခဲမရိွခဲ့ပါဘူး။အကယ္၍မ်ား ကၽြန္ေတာ့ေနရာတြင္ေနာက္တစ္ေယာက္ဆိုရင္ အေရးႀကီးေသာဖုန္းနံပါတ္မ်ားပါသြားပါက အေတာ္ပင္အခက္အခဲျဖစ္သြားပါလိမ့္မည္။
Image Credit Source
ထို႔ေၾကာင့္သူတို႔ရဲ႕လက္ေဆာ့မႈေတြကို ေၾကာက္လြန္းလို႔ ကၽြန္ေတာ့ရဲ႕ဖုန္းကိုအခုေတာ့ lock ခ်ထားလိုက္ပါၿပီ။ဒါေတာင္မွ တစ္ခါတစ္ေလ ရမ္းသန္းၿပီးလုပ္ၾကည့္ၾကေသးတယ္။အဲေလာက္ကို အစအေနာက္သန္သူေတြ။ကၽြန္ေတာ့အတြက္ေတာ့ ထိုသို႔အစအေနာက္ခံရျခင္းကဘဲ ေကာင္းသြားသလိုပါဘဲ။အခုဆိုရင္ ကၽြန္ေတာ့ရဲ႕ Steemit Password ေတြကလည္း Note ထဲတြင္ရိွေနၿပီဆိုေတာ့ ပိုလံုၿခံဳသြားတာေပါ့။အဲလိုသာမလုပ္ထားလို႔ကေတာ့လား ဖုန္း Contacts လို Steemit Password ကိုသာ အလယ္ကတစ္လံုးေလာက္ေျပာင္းသြားလို႔ကေတာ့ မေတြးရဲစရာ။
အဲလိုသာေျပာင္းသြားလို႔ကေတာ့ သူတို႔ကို ကၽြန္ေတာ္တစ္ခုခုလုပ္ကိုျပန္လုပ္ရေပလိမ့္မည္။ဒီအတိုင္းခြင့္လြတ္လို္က္လို႔ေတာ့ျဖင့္ ဘယ္လိုမွမျဖစ္ႏိုင္။Steemit က ကၽြန္ေတာ့ရဲ႕ ေငြရွာစက္ ၊ ကၽြန္ေတာ့ရဲ႕စာၾကည့္တိုက္ ၊ ကၽြန္ေတာ္ရင္ဖြင့္ရာေနရာေလ။ Steemit သာ တစ္ခုခုျဖစ္သြားလို႔ကေတာ့လား သူတို႔ေတြတကယ္မလြယ္တာ။ကၽြန္ေတာ္ပိုင္တဲ့ တစ္ျခားအျပင္ပစၥည္းေတြကို သူတို႔ႀကိဳက္သလိုေနာက္ေျပာင္တာကို သည္းခံေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ့ Steemit ကိုလာလုပ္လို႔ကေတာ့ မလြယ္ဘူးသာမွတ္။အလုပ္မွာလည္း သူတို႔ကိုေတာ့ ေျပာေတာ့ေျပာထားၿပီးသား။အဲလိုသာလုပ္လိုက္လို႔ကေတာ့ ျပန္လည္ေပးဆပ္ရမယ္လို႔။ကၽြန္ေတာ့ရဲ႕ Steemit က ဘယ္ေလာက္အေရးႀကီးေၾကာင္း ကၽြန္ေတာ္သူတို႔ကို အကုန္ေျပာျပထားၿပီးသားဆုိေတာ့ သူတို႔လည္းဒါကိုေတာ့ သိပ္လက္မေဆာ့ရဲၾကေတာ့ျပန္။
ကၽြန္ေတာ္က Steemit ကို ဘယ္ေလာက္ေတာင္ စြဲေနၿပီလည္းဆိုရင္ မူးယစ္ေဆးသမားေတြ မူးယစ္ေဆး၀ါးစြဲသြားတာထက္ကို ပိုေနၿပီ။မူးယစ္သမားေတြက မူးယစ္ေဆး၀ါးစြဲသြားရင္ေတာင္ ကၽြန္ေတာ္ Steemit စြဲတာကိုေတာ့ လိုက္မွီမည္ မထင္ပါ။
Image by my screenshot
ကၽြန္ေတာ္မနက္မိုးလင္း ဖုန္းကိုစဖြင့္ၿပီး အင္တာနက္ကို စတင္အသံုးျပဳၿပီဆိုတာနဲ႔ Chrome Browser ထဲက ကၽြန္ေတာ့ရဲ႕ Account ဆီသို႔သာ ပထမဦးဆံုးေျပး၀င္မိပါေတာ့သည္။ကၽြန္ေတာ္တင္ထားသမွ် post ေတြမွ ရရိွမည့္ SBD ေတြ တက္လာေနသလား ၊ ေလ်ာ့သြားသလားဆုိၿပီး ေလွ်ာက္ၾကည့္ရတာက အေမာ။SBD ေလးေတြတက္လာရင္ေတာ့ ေပ်ာ္လို႔မဆံုး စိတ္ကူးကေလးက တစ္ယဥ္ယဥ္။ေလ်ာ့သြားျပန္ရင္လည္း စိတ္ေမာရတာက မလြယ္။Post ေတြကို ၾကည့္ၿပီးမွ Wallet ထဲကို သြားကာ ရရိွလာမည့္ SP ကေလးမ်ားကို ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ႀကီးစြာ အေျပးအလႊားကေလး ၾကည့္ရျပန္ပါတယ္။အကယ္၍မ်ား ရစရာရိွပါက ယူလိုက္ၿပီး ရစရာမရိွရင္ ျပန္လည္ထြက္ရိွကာ Replies ဆီသို႔သြားေရာက္ကာ ကၽြန္ေတာ့ကို ဘယ္သူကလာမန္႔ထားၿပီး ဘယ္သူကေကာ သူ႔တို႔ Post ေတြအတြက္ Reply ျပန္ထားသလဲၾကည့္ရျပန္တယ္။တကယ္လုိ႔ ကၽြန္ေတာ္က ျပန္စရာရိွသည္မ်ားေတြ႔လွ်င္လည္း ျပန္လည္ Reply လုပ္ေပးတတ္ျပန္သည္။ေနာက္ဆံုး ကၽြန္ေတာ့ Account ထဲက ကိစၥမ်ားၿပီးသည္ဆိုသည္နဲ႔ MSC မွ တျခားစီနီယာ အစ္ကိုႀကီးေတြ ၊ အစ္မႀကီးေတြဆီကိုသြားေရာက္ Vote လို႔ႏိုင္ရင္ လုပ္ေပးခဲ့ၿပီး comment ကေလးမ်ား၀င္ေရာက္ မန္႔ခဲ့ေသးသည္။
Image by my screenshot
ကၽြန္ေတာ္သည္ အရင္က Facebook သံုးခဲ့သေလာက္ အခုေတာ့ Steemit ျဖင့္ပင္ အဆင္ေျပေနပါေတာ့သည္။ေန႔လယ္ႏွင့္ ညေနပိုင္းတို႔တြင္လည္း Steemit မွ Steemit ျဖစ္ေနကာ ကၽြန္ေတာ္ရဲ႕ဖုန္းေလးအားလက္ကပင္ သိပ္မခ်ခ်င္ေတာ့ေပ။ရံုးမွာဆိုလွ်င္ ခိုးခိုးသံုးရတာကအေမာ။လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္မ်ားဆိုလွ်င္ ကၽြန္ေတာ့ကို စခ်င္ေနာက္ခ်င္လာၾကေပေတာ့သည္။ဤမွ် Steemit စြဲသြားရတာ ဘာေၾကာင့္လဲတဲ့။သူတို႔ကို ကၽြန္ေတာ္ေျပာျပပါတယ္ Steemit အေၾကာင္းကို ဘယ္သူစိတ္၀င္စားျခင္းမရိွၾကပါဘူး။သူတို႔ဘယ္လိုပင္ေျပာေျပာ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ယခုအခ်ိန္တြင္ Steemit ကို မၾကည့္ရမေနႏိုင္ေတာ့တဲ့အေနအထားကို ေရာက္ေနၿပီျဖစ္ပါေၾကာင္း ကၽြန္ေတာ္၏ “ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ ဖုန္းကေလး” အေၾကာင္းကို ဒီတြင္ေခတၱနိဂံုးခ်ဳပ္ပါရေစ။
စာဖတ္သူမိတ္ေဆြမ်ားအားလံုး ကိုယ္စိတ္ႏွစ္ျဖာက်န္းမာခ်မ္းသာၾကပါေစ။
Writter 
MSC - 128