... สวัสดีเพื่อนๆ ทุกท่านครับ นี้ก็คงเป็นอีกหนึ่งวัน ที่รู้สึกไร้จินตนาการในการเขียน ใช้เวลานั่งคิดอยู่นานเป็นชั่วโมง ก็ไม่รู้จะเขียนเรื่องอะไรดี วันนี้ทั้งวันตั้งแต่เช้าจนถึงบ่าย 4 โมงครึ่ง หลังเลิกงาน ปกติผมจะมีเรื่องอะไร ในใจคิดไว้คร่าวๆแล้วอยู่ในหัว แต่วันนี้สมองปลอดโปร่ง คือมันปลอดโปร่ง จนมันไม่มีอะไรอยู่ในหัวสักอย่างครับ 5555
... แม้กระทั่งตอนกลับมาถึงบ้านตอนบ่าย 4 โมงครึ่ง จนกระทั่งรอแฟนผมทำอาหาร เพื่อจะรับประทานอาหารพร้อมกัน ในครอบครัว ผมพยายามแม้กระทั่ง ออกไปสวนภายในบ้าน เพื่อหาภาพในจินตนาการใหม่ๆ มาเขียน แต่ทุกอย่างก็ฟาวไปหมด จะเขียนเรื่องผลไม้ภายในบ้าน ก็เอาไปเขียน และภาพแทบจะหมดสวนแล้ว โอ๊ย วันนี้มันตันจริงๆ กระทั่งแฟนผมทำอาหารเสร็จ เอาละเอาภาพอาหารฝีมือคุณแฟน มาลงโชว์บ้างก็ดี 5555
... แฟนของผมวันนี้ทำแกงหน่อไม้ และก็ซื้อซี่โครงไก่มาปิ้งเอง รับประทานกับข้าวเหนียวนึ่งร้อนๆ ครับ ปกติผมเห็นหลายท่านที่มีวิถีชีวิตคล้ายๆ กันก็จะกินง่ายอยู่ง่ายแบบเดียวกัน ไม่ต่างกันมากครับ และครอบครัวผม ตลอดจนลูกๆ ก็ทานอาหารง่ายๆ แบบนี้ โดยไม่มีใครทานยากเลยสักคนครับ แม้ว่าแฟนผมจะทำอะไรมาให้ทานกัน พวกเราทุกคนก็ทานได้หมดครับ ที่เป็นแบบนี้เพราะผมฝึก ผมสอนไม่ให้กินทิ้งกินขว้าง ไม่ให้เลือกกินครับ
... แต่ผมไม่ได้ไปเปรียบเทียบกับครอบครัวอื่นนะครับ เพราะแต่ละคน แต่ละครอบครัวมีวิถีชีวิต วิถีการกิน ตลอดจนความเป็นอยู่ ที่ไม่เหมือนกัน สุดแล้วแต่เขาจะเลือกแบบไหน เพื่อความสุขของเขาเอง หรือแม้แต่กำลังทรัพย์ของครอบครัวนั้นๆ ซึ่งอาจจะพูดแบบนั้นก็ได้ สำหรับผมการใช้จ่ายแต่ละครั้ง การใช้แต่ละบาท มีคุณค่าทั้งสิ้นครับ ผมเลยไม่อยาก ที่จะตามใจตัวเอง ตามใจปาก รวมทั้งสอนลูกๆและแฟนผม เพราะอนาคตไม่มีความแน่นอน ถึงผมจะพยายามดิ้นรน สร้างอนาคตไว้แล้ว แต่ก็ยังไม่มีหลักประกันในชีวิตที่แน่นอนครับ สำหระบบทความของผม คงมีสั้นๆ เท่านี้ก่อนครับ ไว้ผมมีแรงบันดาลใจ เมื่อไร คงจะเขียนได้เยอะขึ้น ขอบคุณที่ติดตามครับ