credit- facebook image
က်ြန္ေတာ္တို ့ေနထိုင္ရာ ထန္းပင္ကုန္းရြာေလးသည္ အညာေက်းလက္ ရိုးရာ ဓေလ့မ်ားျဖင့္ ေပ်ာ္ေမြ ့ဖြယ္ေကာင္းလွသည္။ေတာင္သူလယ္သမားမ်ားက ရိုးသားၾကိဳးစားၾကျပီး လယ္ထြန္ ပဲေကာက္ ေတာဓေလ့အလုပ္မ်ားကို သာ လုပ္ၾကသည္။အသက္ ၁၃ႏွစ္ ၁၄ႏွစ္ အရြယ္ကေလးမ်ားက ေႏြေက်ာင္းပိတ္ခ်ိန္တြင္ ေတာင္ယာခင္းမ်ား၌ ႏြားေက်ာင္းၾကေလ၏။ယာျပင္အစပ္ သစ္ပင္ၾကီးငယ္ေအာက္တြင္ လႈပ္ရွားစားေသာက္ေနေသာ ႏြားမ်ားကို ျမင္ရသည္မွာ အလြန္ပင္ စိတ္ၾကည္ႏူးဖြယ္ေကာင္းလွသည္။ ရြာထဲမွ ကေလးမ်ား ရြာထိပ္လက္ပံပင္ေအာက္တြင္ ေရႊစြန္ညိဳ လုပ္တန္း ေထာက္စီးထိုးတန္း ဖန္ခုန္တန္း စသည့္ ကစားနည္းေပါင္းစံုကစားေနသည္ကို ျမင္ရသည္မွာ လြတ္လပ္ေပ်ာ္ရႊင္စရာေကာင္းေသာ ေတာရြာကေလး၏ ခ်စ္စဖြယ္ ျမင္ကြင္းမ်ားပင္။ျမိဳ ့ျပနီယြန္မီးတိုင္မ်ား ကင္းမဲ့ေသာ ေတာရြာကေလး၏ ညခ်မ္းအခ်ိန္မ်ားတြင္ သာေနေသာ လမင္းၾကီးကိုေငးကာ ကေလးမ်ားက ထမင္းဆီဆမ္းကစားၾကသည္။ လူၾကီးမ်ားက ကြမ္းေဆးလက္ဖက္ ျမံဳကာ စာအေၾကာင္း ေပအေၾကာင္းမ်ားေျပာၾကေလသည္။ေတာရြာကေလးတြင္ ပကာသနမရိွ မာနမရိွ။ ေအးခ်မ္းျခင္း တည္ျငိမ္ျခင္းႏွင့္ ခ်စ္စဖြယ္ရိုးရာ ဓေလ့မ်ားသာ ရိွသည္။ ရခဲလွေသာ လူ ့ဘ၀တြင္ လူျဖစ္လာရေသာက်ြန္ေတာ့္အဖို ့ ေတာဓေလ့ ေတာသဘာ၀မ်ား ယွက္သန္းရာ ခ်စ္စဖြယ္ ေတာရြာကေလးတြင္သာ အသက္ထက္ဆံုး ေနခ်င္မိပါေတာ့သည္။
MSC-172
Author- Soe Tha Khin