steemit အဖြဲ႔သူအဖြဲ႔သားမ်ားအားလံုးမဂၤလာပါ
မ်ားမျကာမီအခ်ိန္မွာေတာ့ေႏြးဦးကိုေရာက္ရွိလို႔လာေတာ့မွာဆိုေတာ့ ေႏြဦးကိုျကိဳဆိုလိုက္ျကရေအာင္လညးဗ်ာ
credit- google image
" ဥၾသ…ဥၾသ… ဥၾသ…"
ထေနာင္းပင္တန္းမွ ဥၾသကူသံက ေႏြသရုပ္ကို
လြမ္းဆြတ္ဖြယ္ေကာင္းေအာင္ ထပ္ေလာင္းျဖည့္
သြင္းေနသည္။ထန္းပင္ပုေလးအနီးရိွ ထန္းရြက္မိုးထားေသာ ယာေစာင့္တဲေလးထဲမွေန၍ သာေအးတစ္ေယာက္ ယာျပင္အလြတ္တြင္ အစာစားေန
ၾကေသာ သူ၏ ႏြားအုပ္ၾကီးရိွရာသို ့ လွမ္းေမွ်ာ
္ၾကည့္ရႈေနေလသည္။ တေပါင္းလ၏ ေနက အရိွန္
ျပင္းစြာ ပူေနသည္။ေလေပြေလရူးအခ်ိဳ ့က ဟိုမွ
သည္မွ တိုက္ခတ္ေနေသာေၾကာင့္ သာေအး၏
စိတ္မ်ားလည္း ဘယ္ဆီလြမ္းမိ တပ္မသိေအာင္
ျဖစ္ေနရ၏။ယာခင္းအစပ္ရိွ အရြက္ေၾကြကာ
ေသြ့ေျခာက္ေနေသာ ဇီးပင္တန္းရိွရာသို ့လွမ္းေမွ်ာ္
ၾကည့္ရင္း ဇီးသီးၾကိဳက္ေသာ စာဥကို သတိရမိျပန္သည္။ရြာဘက္ဆီမွ ခပ္သဲ့သဲ့ ပ်ံ ့လြင့္လာေသာ ယက္ကန္းခတ္သံမ်ားေၾကာင့္ ေႏြေန ့လည္ခင္းက ပို၍ပူျပင္းကာ ပ်င္းရိစဖြယ္ေကာင္းေနေတာ့သည္။
credit-facebook image
သာေအးႏွင့္စာဥက ငယ္စဥ္ကတည္းက ဘဘုန္းေက်ာင္းတြင္ ပညာအတူသင္ခဲ့ေသာ
သူငယ္ခ်င္းမ်ားျဖစ္ျပီး ပခံုးဖက္ကာ ကစားခဲ့ၾက
ေလသည္။အတန္းပညာေလးတန္းအထိ သင္ျပီး
သည့္အခ်ိန္တြင္ ရြာထံုးစံအရ ေက်ာင္းထြက္ကာ သာေအးက တစ္ရြာလံုးရိွႏြားမ်ားကို အငွါးေက်ာင္း
ျပီး စာဥကေတာ့ မိန္းကေလးပီပီ ထမင္းခ်က္ေရခပ္ ယက္ကန္းခတ္ရင္း အတူတကြ ၾကီးျပင္းလာခဲ့
ၾက၏။ယခုဆိုလွ်င္ စာဥေကာ သာေအးေကာ
၁၅ ႏွစ္ ၁၆ႏွစ္ အရြယ္သို ့ေရာက္ခဲ့ေပျပီ။စိတ္မ်ားလည္း မရိုးမသားျဖစ္လာကာ သာေအးရင္ထဲတြင္ အပ်ိဳေခ်ာ စာဥကို ခ်စ္ခင္ေနမိေပျပီ။
credit- facebook image
အေနာက္ဆီတြင္ ေနလံုးက တျဖည္းျဖည္း ေတာင္ေအာက္သို့ လွ်ိဳ၀င္မည့္ဟန္ျပင္ေန၏။
ေခါင္းတြင္ေပါင္းထားေသာ ဖ်င္သဘက္ပိုင္းေလးကို ျဖဳတ္ကာ မ်က္ႏွာတစ္ျပင္လံုးတြင္ ဒီးဒီက်ေနေသာ ေခ်ြးမ်ားကို သုပ္လိုက္သည္။ႏြားအုပ္ကို ရြာျပန္
သည့္လမ္းဘက္ဆီသို ့စုရံုးေမာင္းႏွင္ရင္း ရြာထိပ္လက္ပံပင္တြင္ စာဥလက္ပံပြင့္ေကာက္ေနပါေစဟု ဆုေတာင္းလိုက္မိျပန္သည္။ ခေမာက္ကို ခပ္ငိုက
္ငိုက္ေဆာင္းလိုက္ရင္း ေရာက္တက္ရာရာ ေတးသီခ်င္းမ်ားကို ေအာ္ဆိုကာ ရြာဘက္ဆီသို ့ေမာင္းႏွင္ခဲ့ေလသည္။
"ခ်စ္ဧည့္သည္ ခ်စ္ဧည့္သည္ဗ်ိဳ ႔
ရြာနဲ ့ေမာင့္ကို ခဲြခြာျပီး ျမိဳ ့ၾကီးကိုတဲ့
ျပန္ေတာ့မယ္ဆို ျပန္ေတာ့မယ္ဆို
ႏွလံုးသားရင္မွာ တံတားခင္းေပးလိုက္တယ္
မင္းသြားေတာ့ပ်ိဳ "
ခေလာက္သံဂ်ိဳးဂ်ိဳးေဂ်ာင္ေဂ်ာင္ႏွင့္အတူ သီခ်င္းတေၾကာ္ေၾကာ္ အသံကိုၾကားလွ်င္ သာေအး
တစ္ေယာက္ ႏြားအုပ္သြင္းလာျပီဆိုတာ လူတိုင္း သိၾကေလသည္။
နီရဲေနေသာ လက္ပံပြင့္ အဆုပ္လိုက္
အဆုပ္လိုက္မ်ားကို ေကာက္ကာ ယူလာေသာ
ဂံုးဇကာထဲသို ့ထည့္ရင္း စာဥတစ္ေယာက္
သီခ်င္းေလးပင္ ညည္းလိုက္ေသးသည္။
"ေႏြမိန္တေပါင္း ေနရိွန္ေလာင္း
ရြက္ေဟာင္းေၾကြက် ေျမခခဲ့ျပီကြယ္
ေလရူးသုန္သုန္ ျမဴမႈန္လြင့္ပါး
စပါးျပန္ ့ျပဴး ရာသီဦး၀ယ္
ၾကည္ႏူးစရာဒို ့ရြာဖ်ားမယ္
ၾကီးမားပင္စည္ ပြင့္နီလက္ပံ
၀ဲပ်ံေျမေပၚ ေလ်ာင္း စက္ေပ်ာ္တယ္"
စာဥ လက္ပံပြင့္ေကာက္ေနစဥ္တြင္ပင္ ရြာအ၀င္လမ္းအတိုင္း ေမာင္းလာေသာ သူငယ္ခ်င္းျဖစ္သူ သာေအး၏ ႏြားအုပ္ၾကီးကို ျမင္လိုက္ေသာေၾကာင့္ ပို၍ ေပ်ာ္ရႊင္သြားေလသည္။မိန္းကေလးပီပီ စာဥ
သိတာေပါ့ သာေအးက သူမအေပၚမရိုးမသား
ျဖစ္ေနသည္ဆိုတာ ။သို ့ေသာ္ မိန္းကေလးပဲေလ သူဖြင့္ေျပာရင္ေတာင္ မူရေပအံုးမည္။
ဖ်င္ထမိန္တိုတိုကို ဒူးဆစ္အထိ၀တ္ကာ
ဖ်င္အက်ႌရင္ဖံုးကေလးႏွင့္ နက္ေမွာင္ေသာ ဆံပင္ဆံေတာက္ႏဲြ ့ႏဲြ ့ေလးပိုင္ရွင္ စာဥတစ္ေယာက္
လက္ပံေကာက္ေနသည့္ ျမင္ကြင္းကို ျမင္လိုက္ရ
ေသာ သာေအးအဖို ့ေပ်ာ္လည္းေပ်ာ္ကာ ရင္လည္းခုန္သြားသည္။ စာဥကလည္း သူ ့ကိုျမင္သည့္
ဟန္ႏွင့္ လက္ေ၀ွ ့ရမ္းျပေလသည္။ႏြားမ်ားကို
လက္ပံပင္ၾကီးအနီးတြင္ ခဏေက်ာင္းကာ စာဥ၏ဂံုးဇကာေလးကို ေကာက္ကိုင္လိုက္သည္။
credit- facebook image
"ဟဲ့သာေအး နင္ဒီေန ့ေစာလွခ်ည္လား လက္ပံပြင့္
မ်ားကို တစ္ပြင့္ျခင္းေကာက္ေနရင္း စာဥေမးလိုက္
သည္"
" ေစာဆို နင့္ကိုလြမ္းလို ့ျမန္ျမန္ျပန္လာတာဟ"
" ဟင္ "
ရုတ္တရက္ ထြက္ေပၚလာေသာ သာေအးရင္မွ
စကားေၾကာင့္ စာဥမ်က္ႏွာတစ္ျပင္လံုးနီသြား
သည္။
"ဟဲ့ နင္ဘာေတြေျပာေနတာလဲ"
သာေအးလည္း မထူးေတာ့ျပီမို ့ ဆက္၍ေျပာလိုက္သည္။ ငါေျပာမယ္ေျပာမယ္နဲ ့မေျပာျဖစ္တာ
စာဥရ။ဒီေန ့ကေတာ့ တေပါင္းလကလည္းျဖစ္ ေႏြေနကပူ ေလရူးကေမႊနဲ ့ႏြားေက်ာင္းရင္း ယာျပင္ထဲမွာ နင့္ကိုပဲ လြမ္းေနေတာ့တာ။ငါ့ဘက္က
ေသခ်ာေနတာၾကာပီဟ။စာဥငါနင့္ကို ခ်စ္ေနမိျပီ။
နင္သေဘာတူရင္နင့္အေမ အရီးေထြးကို ေျပာျပီး တန္ခူးလၾကရင္လာေတာင္းခ်င္တယ္"
စာဥရင္ထဲတြင္လိႈက္ခနဲေပ်ာ္သြား၏။
သို့ေသာ္ မိန္းကေလးပီပီ အမူပိုလိုက္သည္။
"အမယ္ ငါကနင့္ကို ဘာလို ့တန္းျပန္ၾကိဳက္ရမလဲသာေအးရဲ့။ငါစဥ္းစားအံုးမွာေပါ ့ သံုးႏွစ္သံုးမိုး
ေလာက္"
"နင္ကလဲဟာ သံုးႏွစ္ေတာ့ မလုပ္ပါနဲ ့"
"ေအးေလဒါဆိုလည္းေကာင္းျပီ ေနာင္ႏွစ္ တေပါင္းလ ဒီလိုအခ်ိန္ ဒီလက္ပံပင္ၾကီးေအာက္မွာပဲ ငါနင့္ကို အေျဖေပးမယ္"
သာေအးအတိုင္းမသိေအာင္ေပ်ာ္သြား၏။
"တကယ္ေနာ္ စာဥ ငါေပ်ာ္လိုက္တာဟာ"
စာဥက မ်က္ေစာင္းထိုးလိုက္ရင္း အေပ်ာ္လြန္မေနနဲ ့ငါ့ကို လက္ပံပြင့္ ျမန္ျမန္ကူေကာက္ေပးအံုး။
"ေအးပါဟာ စိတ္ခ်ပါ နင္လိုခ်င္တယ္ဆိုရင္ ငါလက္ပံပင္ တစ္ပင္လံုးေတာင္ ခုတ္ေပးအံုးမွာ"
သာေအး၏စကားေၾကာင့္ စာဥတစ္ေယာက္
သာေအးကို ပိုရန္ေကာ ဟူေသာအၾကည့္ျဖင့္
ၾကည့္လိုက္ေသာ္လည္း မ်က္ႏွာကေတာ့ ျပံဳးေန
ေလသည္။လက္ပံပင္ေပၚမွ ခ်ိဴးညီေနာင္က
မယ္ႏွင့္ေမာင္ကို ငံု ့ၾကည့္ရင္း သာယာစြာ
တြန္ၾကဴးေနၾက၏။
"တကူကူး…ကူး
တကူကူး…ကူး"
credit-facebook image
ဖံုလံုးၾကီးမ်ားက ေလေပြႏွင့္ အတူ ဟိုမွဒီမွ
ေရြ့လ်ားတိုက္ခတ္ေနၾကေလသည္။ သစ္ရြက္
ေျခာက္မ်ားႏွင့္ရြက္ေၾကြ ၀န္းရံထားေသာ နီေစြး
သည့္ လက္ပံပြင့္မ်ား ေၾကြရာ အရပ္ဆီမွ သံျပိဳင္ သီဆိုလိုက္ေသာ သီခ်င္းသံတစ္ပိုင္း တစ္စ ပ်ံ့လြင့္လာေလေတာ့သည္။
"ေႏြမိန္တေပါင္း ေနရိွန္ေလာင္း
ရြက္ေဟာင္းေၾကြက် ေျမခခဲ့ျပီကြယ္
ေလရူးသုန္သုန္ ျမဴမႈန္လြင့္ပါး
စပါးျပန္ ့ျပဴး ရာသီဦး၀ယ္
ၾကည္ႏူးစရာဒို ့ရြာဖ်ားမယ္
ၾကီးမားပင္စည္ ပြင့္နီလက္ပံ
၀ဲပ်ံေျမေပၚ ေလ်ာင္း စက္ေပ်ာ္တယ္"
ဆက္လက္ျကိဳးစားပါဦးမည္
Author-Soe Tha Khin
MSC-172