สวัสดีคะเพื่อนๆคนไทยในsteemที่รักทุกคน ช่วงนี้จะขับรถไปทางไหนก็เห็นแต่ร้านขายว่าวเต็มไปหมด อย่างว่าละคะลมว่าวกำลังจะเข้ามา ถ้าเป็นเมื่อก่อนตอนที่เมย์ยังเรียนปฐมอยู่คุณครูมักจะให้หาไม้ไผ่ กระดาษสา แล้วก็กาว มานั่งทำว่าวกันในตอนพักเที่ยง ตอนนั้นแข่งทำกับเพื่อนที่เรียนในชั้นเดียวกันว่าวของบางคนกระดาษสาขาดบ้างละ โครงว่าวไม่เท่ากันบ้างละ มีส่วนน้อยมากที่จะลอยอยู่บนฟ้าแบบสวยๆ คิดถึงตอนนั้นแล้วมีความสุขมากคะ สนามบอลในโรงเรียนมีแต่เพื่อนๆต่างเล่นว่าวกันเต็มไปหมด แต่พอมาในสมัยนี้เพิ่มความสะดวกสบายมากขึ้นมีว่าวแบบสำเร็จรูปขายอยู่เต็มกันไปหมด จะหาอุปกรณ์ทำเองก็หายากลำบากเสียเหลือเกินลำพักแค่หาไม้ไผ่มาทำโครงพอจะหาได้แต่กระดาษสานี้สิในเกาะพงันหาร้านซื้อลำบากมากๆเลยคะ วันนี้ขับรถผ่านแถวๆหน้าบิ๊กซีเห็นร้านขายว่าวอยู่ร้านหนึ่ง เมื่อก่อนเคยสัญญากับน้องน้ำโค๊กไว้ว่าถ้าเห็นเค้าขายว่าวที่ไหนจะซื้อให้น้องน้ำโค๊กเล่น ร้านนี้มีว่าวหลายราคาๆตามขนาดของตัวว่าวราคาตั่งแต่100-150-200-300และราคาแพงที่สุดก็500บาทคะ เมย์ซื้อว่าวมาราคา100บาท เลือกซื้ออันเล็กเพราะไม่รู้ว่าน้องน้ำโค๊กจะเล่นได้สักกี่วัน เบื่อของเล่นง่ายจริงๆเด็กคนนี้

พอซื้อมาเสร็จน้องน้ำโค๊กรีบเอาว่าวไปเล่นที่หน้าบ้านทันทีเลยคะ แต่ที่หน้าบ้านมีต้นไม้ใหญ่เเยอะมากแถมลมยังไม่แรงทำให้เล่นไม่ค่อยสนุก น้องเลยชวนคุณพ่อไปเล่นว่าวกันที่ชายหาดใกล้ๆบ้าน โชคดีมากที่มีบ้านค่อนค้างติดกับชายทะเลคะถึงจะไม่ใช้บ้านริมทะเลแต่ก็ยังสามารถพาน้องไปเล่นทะเลที่นั้นได้

พอไปถึงชายทะเลน้องก็ยังวิ่งดึงว่าวให้ลอย แต่ด้วยความที่น้องยังเป็นเด็กและไม่เคยเล่นว่าว เจ้าว่าวของน้องก็ยังไม่ลอยสักทีแอบมีบ่นเมย์ด้วยว่าไม่เห็นสนุกเลย เมย์เลยบอกใหเคุณพ่อของน้องชักว่าวขึ้นให้ คราวนี้พอน้องเห็นว่าวลอยขึ้นไปสูงความสนุกก็เริ่มมาแล้วคะ จะขอดึงว่าวเล่นเองบ้างแต่ด้วยแรงลมและความสูงจะปล่อยให้น้องจับเชือกคน้ดียวก็ไม่ได้ต้องให้คุณพ่อคอยช่วยจับที่กระป๋องเชือกไว้ด้วยคะ

การถ่ายรูปพ่อลูกสองคนนี้ภาพออกมาไม่ได้ดังใจคุณแม่อย่างเมย์สักเท่าไหร่ พอจะถ่ายสักภาพก็ดันอยู่ไม่นิ่งกันเลยละคะ ด้านน้องน้ำโค๊กนี้ถูกใจใหญ่กับการเล่นว่าวครั่งแรก และนี้ก็เป็นการเล่นว่าวครั่งแรกของเมย์คุณพ่อและน้องน้ำโค๊กวันนี้เรียกได้ว่าทั้งคุณพ่อคุณแม่และคุณลูกมีความสุขกันถ้วนหน้าเลยคะ

กล้องโทรสัพของเมย์ไม่ค่อยดีเท่าไหร่คะเลยถ่ายรูปว่าวได้ไม่ค่อยชัดเพราะว่าวของน้องน้ำโค๊กดันขึ้นไปติดลมบนสะแล้ว คุณพ่อของน้องน้ำโค๊กแอบมากินน้ำแล้วเอากระป๋องถูกกับเอวของน้องไว้ น้องตะโกนมาบอกว่า👉น้องจะลอยแล้วแม่คับช่วยน้องหน่อย👈ทำให้เมย์กับคุณพ่อหัวแระออกมาเสียงดังเชียวคะเพราะว่าวรั่งและกระตุกเสื้อของน้อง เล่นว่าวกันสัก2-3ชั่วโมงคะ นี้ก็เป็นครั่งแรกเหมือนกันที่น้องน้ำโค๊กเล่นของเล่นได้นานส่วนมากจะเล่นแค่แป๊ปๆแล้วก็ตั่งไว้ในตระกร้าเก็บของเล่นของน้อง

พอตะวันใกล้ตกดินก็พอกันกลับบ้านคะตอนแรกที่อยากเล่นก็พากันเดินไปที่ชายทะลแต่ตอนกลับมาบ้านนี้สิน้องขี้เกียจเดินกลับเอาสะอย่างงั้นต้องโทรให้พี่สาวของเมย์คือพี่บี @mayyy ขับรถมารับน้องน้ำโค๊กที่ชายทะเลคะ วันนี้ถือว่ามีความสุขมากคะ ใช้เวลาเล่นกับน้องน้ำโค๊กถึงจะมีเวลาแค่2-3ชั่วโมงแต่เห็นเด็กน้อยของแม่มีความสุขก็สบายใจแล้วคะ คิดขึ้นได้ว่าปัจุบันเมย์ใช้เวลากับการทำงานมากไปหรือเปล่าบางครั่งสิ่งที่ลูกต้องการไม่ใช้ของเล่นใหม่ๆหรือขนมแต่อาจจะเป็นความรักคอยดูแลเอาใจใส่การใช้เวลาเล่นร่วมกันกับเค้า บางทีสิ่งของรอบข้างอาจจะไม่สำคัญเท่าความรักที่พ่อกับแม่มีให้เค้าก็ได้

👶👶👶👶👶👶👶

ขอบคุณทุกการอัพโหวต คอมเม้น และกำลังใจ ของเพื่อนๆในsteemมุกคนนะคะ ภาษาที่เมย์เขียนอาจจะผิดๆถูกๆไปบ้างเพราะบางคำเมย์อาจจะลืมใช้คำภาษาใต้ลงไป พูดภาษาใต้จนเคยชินพอให้มาพิมภาษากลางก็จะมึนๆนิดนึงคะ