การทำเรือไฟเบอร์กลาส🐳🐳

สวัสดีพี่ๆน้องๆชาวsteemที่รักทุกคนคะ

วันนี้ที่เกาะพงันอากาศร้อนทั้งวันเลยคะ เมื่อวานอากาศหนาวแต่พอมาวันนี้ร้อนตับแทบแตก จนเมย์อยากนอนแช่ในอ่างอาบน้ำแบบไม่ต้องลุกขึ้นไปไหนเลยคะ แต่ว่าวันนี้มีงานต้องทำนี้สิคะ แล้วงานที่เมย์จะต้องทำเนี๊ยะก็จะต้องพึ่งเจ้าแดดร้อนๆแบบนี้ด้วย เริ่มสงสัยแล้วใช่ไหมคะว่างานอะไรที่ต้องทำตอนแดดร้อนๆแบบนี้ บอกให้ก็ได้คะงานนั้นก็คือ การทำเรือไฟเบอร์ คะ เมย์กับแฟนเริ่มต่อเรือกันได้สักพักหนึ่งแล้วละคะ แต่ทำกันแค่2คนก็จะใช่เวลาในการทำนานนิดหน่อยคะและอาทิตย์ที่แล้วฝนตกเกือบทุกวันทำให้การต่อเรือยิ่งช้าลงไปอีก

วันนี้เห็นว่าแดดดีทั้งวันเมจึงชวนแฟนไปช่วยกันทำเรือกันต่อคะ แต่ก่อนอื่นเมย์ก็ต้องไปซื้ออุปกรณ์ในการทำเรือเพิ่มอีกนิดหน่อยคะ เมย์ขับรถมอเตอร์ไซค์คู่ใจของเมย์ไปที่ร้านขายอุปกรณ์ต่อเรือ ซึ่งร้านก็จะอยู่ใกล้ๆกับโรงพยาบาลเกาะพงันคะที่นี้จะขายของอุปกรณ์ทุกอย่างในการทำเรือไฟเบอร์ และราคาถูกกว่าร้านอื่นๆในเกาะพงันด้วยคะ
จะเรียกร้านนี้ว่าโรงพยาบาลเรือไฟเบอร์ก็ว่าได้คะ เพราะไม่ว่าเรือของคุณจะมาในสภาพไหนที่นี้ซ่อมได้หมดคะ หรือถ้าต้องการสั่งเรือไฟเบอร์แบบสำเร็จร้านนี้ก็สามารถทำตามแบบและขนาดที่ลูกค้าต้องการได้คะ ตามที่เห็นในป้ายด้านล่างนะคะว่าร้านนี้มีทุกอย่างจริงๆคะตั่งแต่ น้ำยาไฟเบอร์ ใยแก้ว น้ำยาถอดแบบ และอุปกรณขัดต่างๆคะ
และนี้ก็เป็นเรือไฟเบอร์ที่ร้านนี้กำลังต่อคะ เหลือแค่ทาสีเพิ่มเติมอีกนิดหน่อยก็เสร็จแล้วละคะ ลำนี้จะเป็นเรือสำหรับออกวางอวนปูม้าคะเจ้าของเรือสั่งต่อใหม่ทั้งลำ ขนาดก็ใหญ่พอสมควรคะ ราคาก็อยู่ที่ประมาณ60000บาทคะแพงเอาเรื่องเลยนะคะ แต่ถ้าคุณได้ลองมาเรือไฟเบอร์แบบเมย์สักวันรับรองเลยคะว่าราคานี้อาจจะถูกมากๆถ้าเทียบกับการต้องมาตากแดดทั้งวันเพื่อทำเรือไฟเบอร์คะ
พอกลับมาจากซื้อของก็เกือบเที่ยงพอดีเลยคะ แดดร้อนมากๆเลยคะ ขั้นตอนที่ทำวันนี้คือการทำในส่วนของท้องเรือคะ อุปกรณ์ที่ใช้ก็มี ใยแก้ว น้ำยาไฟเบอร์ และลูกกลิ้งคะ วิธีทำก็แค่ ผสมน้ำยาไฟเบอร์เข้ากับตัวเร่ง แล้วเอาแผ่นใยแก้วมาแปะตรงท้องเรือ ใช้ลูกกลิ้งจุ่มลงไปในน้ำยาที่เราผสมเรียบร้อยแล้ว จากนั้นก็แค่กลิ้งให้แผ่นใยแก้วเข้าเป็นเนื้อเดียวกันคะ ขั้นตอนทำเนี๊ยะง่ายมากๆเลยใช่ไหมคะ แต่ขอบอกเลยนะคะว่าน้ำยาไฟเบอร์กับแผ่นใยแก้วทั้ง2อย่างนี้ถ้ามาโดนมือหรือส่วนต่างๆของร่างกายเราเนี๊ยะจะคันมากๆเลยคะ เหมือนกับเอาเข็บเป็นพันๆเล่มมาจิ้มบนตัวเราเลยละคะ ยิ่งเกาก็ยิ่งคัน ถ้ากับน้ำก็ไม่ออก ต้องระวังมากๆเลยคะ
น้ำยาไฟเบอร์กลาสที่ใช้ในการทำเรือมีหน้าที่ในการช่วยให้แผ่นใยแก้วติดยึดเป็นแผ่นเดียวกันคะ ส่วนผสมที่ใส่ในน้ำยาไฟเบอร์ก็มี น้ำยาไฟเบอร์10ลิตร+น้ำยาโมโน1ลิตร+ตัวแร่ง2ช้อนโต๊ะส่วนผสมอาจจะไม่ได้ตายตัวนะคะขึ้นอยู่กับความต้องการของชั่งทำเรือมากกว่า ว่าต้องการให้เรือแห้งเร็วหรือช้า ถ้าแดดจัดๆก็ใช้ตัวเร่งแค่1ช้อนโต๊ะหรืออาจจะน้อยกว่านั้นก็ได้คะ แต่ถ้าวันไหนที่ไม่มีแดดอากาศครึ้มๆฝนหน่อยวันนั้นทั้งวันก็ไม่สามารถทำเรือได้เลยคะ เพราะถ้าฝนตกขึ้นมาส่วนที่เราทำไว้จะเละไม่เป็นทรงเลยคะ จะแก้ก็ไม่ได้เพราะน้ำยาไฟเบอร์และใยแก้วกลายเป็นเนื้อเดียวกันแล้ว ต้องใช้ลูกหมูตัดทิ้งอย่างเดียวเลยคะ เห็นไหมคะว่าแดดเนี๊ยะมีส่วนสำคัญมากๆในการทำเรือไฟเบอร์ ถึงอากาศจะร้อนแค่ไหนก็ต้องอดทนคะ
รูปร่างเรือของเมย์ตอนนี้ก็จะประมาณนี้คะ ถือว่าเสร็จไปสัก60เปอร์เซนต์แล้วคะ เหลือแค่ส่วนของดาดฟ้าด้านบน ปิดรอยต่อเก็บรายละเอียดที่เหลือ แล้วก็ทาสีคะ เหลือเวลาอีกแค่ไม่นานเรือของเมย์ก็จะเสร็จละคะ ส่วนเเครื่องยนต์ที่ใช้ก็คือ เครื่องคูโบต้า6แรงม้า คราวนี้ก็จะได้ไปลอยล่องอยู่ในทะเลแบบสวยๆ และจะได้ออกทะเลวางอวนปูม้าได้แบบทั้งปีเต็มๆสักที โครงการของเมย์ต่อจากการทำเรือก็คือเก็บเงินสร้างอวนกุ้งกันต่อคะ ราคาการทำอวนกุ้งน่าจะอยู่ที่25000บาทคะเป็นการลงทุนเพื่ออนาคตที่ได้กำไรตอบแทนกลับมาสูงมากๆคะ

กว่าจะได้เรือมาสักลำนี้ลำบากมากๆเลยคะ ต้องทนตากแดดตัวดำ และต้องทนกับความคันที่ทำยังไงก็ไม่สายสักที ทั้งเหนื่อยทั้งเพลียแต่ทั้งหมดที่ทำก็เพื่ออนาคตของครอบครัวและน้องน้ำโค้กเจ้าลิงตัวแสบของเมย์นี้แหลาะคะ ตอนนี้เมย์กับแฟนใช้เงินลงทุนในการทำเรือลำนี้ไปประมาณ30000บาทแล้วคะส่วนใหญ่ก็หมดไปกับน้ำยาไฟเบอร์ ใยแก้ว และก็ท่อพีวีซี เงินส่วนหนึ่งในการทำเรือก็มาจากการโพสเรื่องราวต่างๆของเมย์ลงในsteemนี้แหลาะคะต้องขอบคุณsteemจริงๆเลยคะที่ช่วยสานบรรไดฝันของเมย์และแฟนให้สำเร็จไปอีกขั้นหนึ่ง มันอาจจะเป็นความสำเร็จเล็กๆของคนอื่น แต่สำหรับเมย์แล้วมันเป็นสิ่งที่จะทำให้เมย์ก้าวไปยังความสำเร็จได้รวดเร็วขึ้น ผู้หญิงตัวเล็กๆคนหนึ่งอายุเพิ่งจะ20ปีแต่สามารถมีอาชีพเป็นของตัวเอง ไม่ต้องเป็นมนุษเงินเดินรอรับเงินเดือนที่ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่จะเพิ่มขึ้นให้พอกับค่าครองชีพที่ดูเหมือนจะเพิ่มขึ้นทุกวัน เมื่อก่อนเมย์ก็เคยทำงานเป็นพนักงานเงินเดือนคะแต่พอมาถึงจุดหนึ่งก็เริ่มรู้สึกอิ่มตัวแต่ก็ทนทำงานนั้นมา4ปีเต็ม จนมาถึงเวลาต้องเลือกคือตอนนั้นคุณแม่ของเมย์ไม่สบายคะ แล้วตรงกับช่วงปีใหม่พอดี เมย์ขอลางานเพื่อจะไปดูแลคุณแม่ที่สุราษฎร์ธานี แต่ผู้จัดการไม่อนุมัตรให้ลาเพราะอยู่ในช่วงที่มีแขกมาพักที่บังกะโลและพนักงานก็ไม่พอ เมย์ตัดสินใจลาออกจากงานแล้วรีบกลับไปดูแลคุณแม่ทันทีคะ ตอนนั้นคิดอยู่อย่างเดียวว่าคนในครอบครัวสำคัญที่สุด จนตอนนี้เมย์ทำงานเป็นเจ้านายตัวเอง ถ้าวันไหนรู้สึกเหนื่อยก็สามารถหยุดพักผ่อน อยากไปเที่ยวที่ไหนก็ได้ไป หรือจะกลับบ้านไปหาคุณพ่อคุณแม่ก็สามารถไปได้ทันทีเมื่อต้องการจะไป เมย์มีเวลาว่างเพิ่มขึ้นจากการทำงานเอาเวลาส่วนใหญ่มาใช้กับคุณลูกและดูแลคนในครอบครัว แค่นี้เมย์ก็มีความสุขมากๆแล้วละคะ เพื่อนๆพี่ๆชาวsteemละคะมีความสุขกับการทำงานบ้างไหม แล้วมีเวลาว่างให้ครอบครัวมากน้อยแค่ไหนกันคะ....