ဒီေန႕ညေန အလုပ္ကေန စိတ္ေျပလက္ေပ်ာက္ အျပင္ထြက္ အကင္ေလးစားရင္း ဟုိျကည့္ဒီျကည့္လုပ္ေတာ့ ဆိုင္အျပင္အဆင္ေလးကိုေတာ္ေတာ္သေဘာက်မိတယ္။ ရိုးရိုးေလးနဲ႕ လူကိုဆြဲေဆာင္နိုင္ေအာင္ျပင္ဆင္ထားနုိင္တယ္။ အစားအေသာက္ကေတာ့ ရိုးရိုးရွင္းရွင္းအကင္ေလးနဲ႕ မီနူး သိပ္မမ်ားေပမဲ့ လူစိတ္ကိုစိတ္၀င္စားေအာင္ကိုေတာ့ ဖမ္းစား ထားနိုင္တယ္။ အဲ့ဒါနက္ ဗိုက္ဆာဆာနဲ႕ သုံးထပ္သားရယ္ ရုံးပတီသီးရယ္ ၀က္ေခါက္ရယ္မွာျပီး ဘီယာတစ္လုံးနက္ ေအးေဆးေလးထိုင္ရတဲ့ အရသာေလးကိုခံျပီး ဖုန္းေလးဖြင့္ မေဆာ့ဖြင့္တဲ့ဂိမ္းေလးဖြင့္ျပီးတစ္ပြဲနွစ္ပြဲေလာက္စားရင္ေသာက္ ရင္းနဲ႕ တြယ္လိုက္မွ လူက ေနသာထိုင္သာေလးရွိျပီး အလုပ္အေၾကာင္းကိုျပန္ေတြးမိကာ က်န္ေတာ္လုပ္ခဲ့တဲ့ တစ္ေလ်ာက္က အလုပ္ေတြကို ျပန္လည္သုံးသပ္ျကည့္မယ္ဆိုျပီး လုပ္ျပီးခဲ့တဲ့အလုပ္ေတြကိုျပန္လည္ကာေတြးေတာျပီး ေနရာခ်ေနမိပါတယ္။
ျပီးခဲ့တဲ့ 2017 ကစလုိ႕ ဖုန္းျပင္ဆိုင္ဖြင့္ဖို႕ဆိုျပီး ဖုန္းျပင္သင္တန္းသြားတက္ကာ အသိမိတ္ေဆြဖုန္းဆိုင္မွာ ၀င္ကူရင္း အေတြ႕အၾကဳံယူကာ ၀င္ေရာက္လုပ္ကိုင္ပါတယ္။ ၀င္ေရာက္လုပ္ကိုင္ရင္းနဲ႕ ဖုန္းနဲ႕ဆိုင္တဲ့ လက္ေတြ႕အေတြ႕အၾကဳံအေတာ္မ်ား၂ကိုက်န္ေတာ္ရလိုက္ပါတယ္။ က်န္ေတာ္ေနရတဲ့ဆိုင္က အစ္ကိုက အေတာ္ေလး သေဘာေကာင္းပါတယ္။ က်န္ေတာ္ေရာက္ေရာက္ျခင္းကိုပဲ(သင္တန္းမတက္ရေသးခင္) ဖုန္းေတြ ျဖဳတ္တာတက္တာ ဖုန္းနဲ႕ သက္ဆိုင္တာေတြကို အရင္ေလ့လာဖို႕နဲ႕ သင္တန္းတက္ရင္နားလည္ေအာင္လို႕ က်န္ေတာ့္ကို ဆိုင္မွာရွိတဲ့ သူ႕ညီကို သင္ေပးခိုင္းပါတယ္။ ဒီလိုနဲ႕ ေလ့လာရင္း တစ္ပတ္ျပည့္တဲ့အခ်ိန္မွာ ဖုန္းျပင္သင္တန္းကိုသြားတက္ရပါတယ္။
ဖုန္းျပင္သင္တန္းကိုေတာ့ မန္းေလးျမိဳ႕မွာနာမည္ၾကီးတဲ့ အာကာမိူဘိုင္းမွာသြားတက္ရပါတယ္။ အဲ့ဒီကိုေရာက္ေတာ့မွ ဖုန္းအေၾကာင္းကိုပိုျပီးေသခ်ာသိလာသလို ဖုန္းျပင္သမားလုိအပ္ခ်က္ျဖစ္တဲ့ IC ျဖဳတ္တပ္၊ Jumper ေက်ာ္၊ component ျဖဳတ္တပ္ေတြကို လက္ေတြ႕ေကာ စာေတြ႕ပါသင္ယူရပါတယ္။ သုံးလ သင္တန္းကိုစာေတြ႕လက္ေတြ႕ သင္ယူျပီးတဲ့ေနာက္မွာေတာ့က်န္ေတာ္ဟာ မိူဘိုင္းဖုန္း က်ပိုး ေပါက္စေလးျဖစ္လာပါတယ္။
ဒီလိုနဲ႕ သင္တန္းလည္းျပီးေတာ့ အေ၀းသင္ခ်ိန္လည္းနီးေနတာနဲ႕ က်န္ေတာ္ေနတဲ့ဆိုင္ကိုခြင့္ေတာင္းျပီး က်န္ေတာ့္အေမေနတဲ့ မူဆယ္ျမဳိ႕ကို အလည္ဆိုျပီးျပန္လာပါတယ္။ ျပန္လာျပီး သုံးရက္အၾကာမွာေတာ့ ကံစမ္းမဲအၾကီးစား ေပါက္ပါတယ္။ FUA (Federal Union Army) က မူဆယ္ျမဳိ႕ထဲက ရဲစခန္းကိုလာတိုက္တာပါ။ တိုက္တဲ့အခ်ိန္က ည 11 ၀န္းက်င္ေလာက္ပါ။ က်န္ေတာ္ကေတာ့ဖုန္းပြတ္လို႕ေကာင္းေနတုန္းအခ်ိန္ေပ့ါ။ အုံးခနဲ အသံေတြၾကားတာနဲ႕ လူလည္းခဏေတာ့ျပာသြားတယ္။ တကယ္ေတာ့ ျဖစ္တဲ့ေနရာနဲ႕ ေဘာလုံးကြင္း ေလးကြင္းစာေလာက္ကြာပါတယ္။ တူေလးကလည္း အခုမွ တစ္ႏွစ္ပဲရွိတာဆိုေတာ့ အေမ၊ အစ္မနဲ႕ တူေလးေတြအတြက္ပူျပီး ပစၥည္းေတြသိမ္းျပီး ကားေပၚတင္ထားကာ စစ္ပြဲအေျခအေနကိုေစာင့္ၾကည့္ပါတယ္။ အေျခအေနအရမ္းဆိုးရင္ တရုတ္ျပည္ဖက္ကိုသြားမယ္ေပါ့။ ဒါေပမဲ့ အခ်ိန္တစ္ခုပဲၾကာပါတယ္။ ၃ရက္ဆက္တိုက္ေတာ့ တိုက္ပြဲေတြ ဟိုနားဒီနားျဖစ္။ ဟိုမွာ ဗုံးခြဲ ဒီမွာ ဗုံးခြဲနဲ႕ လားရွိး မူဆယ္လမ္းလည္း တစ္လေလာက္က ရိုးရိုးလူေတြမသြားရဲေလာက္ေအာင္ကိုျဖစ္သြားျပီး အသြားအလာေတြက်ဲကုန္ပါတယ္။
ဒီလိုနဲ႕ က်န္ေတာ္လည္းမူဆယ္စစ္ပြဲအခ်ိန္ပိတ္မိေနတာနဲ႕ အိမ္ကိုလည္း မုန္႕ဖိုးမေတာင္းခ်င္ေတာ့တာရယ္ အလုပ္ရွာလုပ္ဖို႕ဖန္လာပါတယ္။ မူဆယ္ျမိဳ႕တြင္းကေတာ့ တိတ္ဆိတ္ျပီး သိပ္ျပီးမအိုေကေလာက္ဖူးဆိုျပီးေတာ့ တရုတ္ျပည္ထဲကို က်န္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္းအဆက္အသြယ္နဲ႕ ပိတ္လိပ္ဆိုင္မွာ ၀င္လုပ္ပါတယ္။ ပိတ္လိပ္ဆိုေပမဲ့ တကယ္တမ္းကေတာ့ လိုက္ကာေတြလိုက္တပ္ရတာပါ။ ဟိုတယ္လိုက္ကာေတြ အခန္းလိုက္ကာေတြ လိုက္တပ္ရတဲ့ဆိုင္ မွာ၀န္ထမ္းလုပ္ရတာပါ။
အရင္ဆုံး ပိုင္ရွင္ကိုသြားေတြ႕တဲ့အခ်ိန္မွာ အလုပ္ပိုင္ရွင္မိန္းမက ရွမ္းျဖစ္ေနေတာ့ ရွမ္းလိုေျပာျပီးအပ္တာအဆင္ အေတာ္ေျပပါတယ္။ က်န္ေတာ့္အတန္းပညာ၊ အသက္၊ အလုပ္အေတြ႕အၾကဳံေတြကိုေမးပါတယ္။ ေမးျပီးေတာ့ က်န္ေတာ့္ အသက္ကိုေျပာျပေတာ့ သူတို႕ေတြအံ့ၾသကုန္ပါတယ္။ ဒီအသက္အရြယ္နဲ႕ဘာလို႕ သူတို႕ဆီလာလုပ္ခ်င္တာလည္းတဲ့ က်န္ေတာ္လည္း တိုက္ပြဲျဖစ္ေတာ့ ဟိုဖက္မွာစိတ္သိပ္မခ်ရလို႕၊ ျပီးေတာ့ အိမ္ကအေမက ခရီးေပးမထြက္လို႕လာရတာပါ ဆိုျပီး အကုန္ရွင္းလင္းေျပာျပေတာ့မွ သူတို႕အေၾကာင္းရင္းကိုသိျပီး က်န္ေတာ့္ကိုအလုပ္လက္ခံပါတယ္။ တရုတ္ျပည္ဆိုေပမဲ့လည္း က်န္ေတာ္တို႕မူဆယ္ကေန မိနစ္ ၂၀ ပဲေမာင္းသြားရတဲ့ တရုတ္ျပည္ ေရြလီမွာသြားလုပ္တာပါ။ တရုတ္ၾကီးကလည္း ျမန္မာလိုတစ္ခြန္းတစ္ခြန္းေျပာျပီးခုိင္းပါတယ္။ ေရာက္ေရာက္ျခင္းကေတာ့ ပိတ္လိပ္ထမ္း၊ လိုက္ကာစေတြခ်ဳပ္ျပီးရင္ ခ်ိတ္ေတြလိုက္ထည့္၊ သြားတပ္ရင္အေနာက္ကေနလိုက္ကိုင္ေပးရတာေပ့ါ။ တရုတ္ၾကီးကလည္း သေဘာေကာင္းပါတယ္။ ျမန္မာလို မတတ္တစ္ေခါက္နဲ႕ က်န္ေတာ့္ကိုခိုင္းေတာ့ က်န္ေတာ္ထင္တာကတစ္မ်ဳိး သူယူခိုင္း တာကတစ္မ်ဳိးဆိုေတာ့ အစပိုင္းမွာ အေတာ္ေလးကို ရယ္ရပါတယ္။ မိသားစုပုံစံအလုပ္ေၾကာင့္ က်န္ေတာ္အဆူအဆဲမခံရတာပါ။ တကယ္လို႕သူမ်ားဆီ သြားလုပ္ျပီး သူတို႕ဆီမလုပ္မိရင္ အဆဲခံရလိမ့္မယ္ျဖစ္ျခင္း။ ဒီလိုနဲ႕ အခ်ိန္တစ္လျပည့္သြားပါတယ္။ အခ်ိန္တစ္လျပည့္ေတာ့ က်န္ေတာ့္လစာကို ထုတ္ေပးပါတယ္။ 500¥ ကိုလစာ အေနနဲ႕ရပါတယ္။ 500 ဆိုေပမဲ့ ျမန္မာေငြနဲ႕ ျပန္တြက္ရင္ တစ္သိန္းေက်ာ္ပါတယ္။ ကံေကာင္းခ်င္ေတာ့ တရုတ္နွစ္သစ္ကူးနဲ႕လာတိုးေတာ့ 100¥ ဟုံေပါင္းရပါတယ္။ ေဘာနပ္ေပါ့။ :P
က်န္ေတာ့္အေၾကာင္းေလးကိုထပ္ဆက္ပါဦးမယ္။ အခုေတာ့ ဘုံအေကာင့္မွာတင္ဖို႕ေရးသားရဦးမွာျဖစ္လို႕ ဒီေလာက္နဲ႕နားပါရေစေနာ္။ အားလုံးပဲ စိတ္ရွည္ရွည္နဲ႕ ဖတ္ေပးလို႕ေက်းဇူးအထူးတင္ရွိပါတယ္ဗ်ာ။
Photo credit to google
Author 
Msc-186