วันนี้ก็เป็นอีกหนึ่งวันที่ผมจะต้องออกทะเลเพื่อไปเก็บอวนปูม้าที่วางไว้ตั้งแต่เมื่อวาน วันนี้โชคไม่ค่อยดีเท่าไหร่ครับเพราะไ้้ปูมาแค่ไม่กี่กิโลส่วนใหญ่จะเป็นสกปรก(เป็นภาษาท้องถิ่นนะครับที่ชาวประมงเกาะพะงันจะเรียกกันจริงๆแล้วมันก็คอเศษหอยเศษไม้และขยะที่อยู่ในทะเลแล้วติดมากับอวนนั่นเองครับ) หลังจากทำอวนเสร็จเรียบร้อยแล้ว ผมก็ไปเดินเล่นและพูดคุยกับพี่ๆที่ทำออกเรือด้วยกัน นั่งคุยกันอยู่สักพักก็มีพี่คนนึงเดินไปเก็บลูกเม่าหรือมะเม่า มานั่งทานและบอกว่าต้นลูกเม่าที่อยู่ใกล้ๆกับท่าเรือ ตอนนี้ลูกของมันสุกเต็มต้นสามารถเก็บมาทานได้แล้ว
ลูกเม่าเป็นผลไม้ที่ผมชอบทานตอนเด็กๆ แต่มันเป็นต้นไม้ที่ยังคงมีอยู่ให้เห็นในปัจจุบันโดยเฉพาะในเกาะพงันไม่ว่าจะไปที่ไหนก็ยังคงพบเห็นต้นมั่งขึ้นตามป่าและทางข้างทางถนนอยู่เต็มไปหมด อาจจะเป็นเพราะว่าต้นเม่าสามารถเติบโตได้ในทุกสภาพอากาศจนทำให้มันยากที่จะสูญพันธ์ไปครับ รสชาติของลูกเม่าถ้าเป็นผมสีเขียวจะมีรสชาติเปรี้ยวอมฝาดถ้าเป็นผลสุกที่มีสีแดงเข้ารสชาติอมเปรี้ยวอมหวาน แต่ที่แปลกอยู่อย่างหนึ่งคือในลูกเม่า1พวงจะสุกไม่พร้อมกันมีทั้งผลสุกและผลแก่ในพวกเดียวกันครับ ผมคิดว่ารสชาติของลูกเม่ามันคล้ายกับผลไม้ตระกูลเบอร์รี่เลยครับ ให้ด้วยรสชาติหวานอม้้ยวของมันทำให้มีการคิดค้นการนำลูกเม่าไปหมักทำเป็นไวน์ แต่ผมยังไม่เคยลองชิมเลยครับรสชาติมันเป็นอย่างไรถ้ามีโอกาสจะต้องพามาชิมให้ได้เลยครับ
นอกจากผลสุกของลูกเม่าที่สามารถนำมาทานได้แล้ว ก็ยังมีผลอ่อนที่มีรสชาติเปรี้ยวจี๊ดส่วนใหญ่จะนำมันมาทำเป็นน้ำพริกคล้ายๆกับน้ำพริกกะปิเพียงแต่ไม่ใส่มะนาวลงไปแต่ใส่ลูกเม่าแทนครับ นอกจากนั้นแล้วยังนำยอดอ่อนๆมาทานเป็นผักแนมได้เลยครับ และมีข้อมูลมากมายที่วิ่งออกมาว่าลูกเม่าสามารถนำมาสกัดแล้วใช้เป็นยาบำรุงโรคหัวใจ ปรับลดความดัน ลดไขมันในเส้นเลือด และเป็นยาบำรุงกำลังสำหรับคนที่อ่อนเพลียได้ครับ
ผลิตภัณฑ์จากลูกเม่าหรือมะเมา มีให้เลือกอย่างมากมายแบบแคปซูลและเป็นน้ำมะเม่าสกัดที่มีขายอยู่ตามร้านสะดวกซื้อต่างๆ แม้จะเป็นการทานลูกเม่าแบบสดๆก็ได้ครับ ถ้าใครที่ได้อ่านโพสต์นี้ของผมผมหวังว่าคุณจะหันมาสนใจและให้ความสำคัญกับลูกเม่าผลไม้บ้านๆที่มีประโยชน์มากมายขนาดนี้ ได้ทั้งชาติที่อร่อยและได้สุขภาพที่ดีกลับมาด้วย อย่าลืมหาลูกเม้ามาทานกันนะครับ
