Jest tak popularna, że niestety nie brakuje chętnych, którzy chcą na niej zarobić, nawet jeśli oznacza to podszywanie się pod prawdziwą jakość. Problem podrabiania oliwy nie ogranicza się do jednego regionu – to globalna plaga, która zależy od lokalnych rynków, popytu i luk w nadzorze. Właśnie tam, gdzie oliwy się produkuje i konsumuje najwięcej – głównie w basenie Morza Śródziemnego – fałszerze mają pole do popisu.
Włochy
Kraj, gdzie oliwa jest niemalże narodowym skarbem, nie jest wolny od mrocznych zakamarków. Agromafia, czyli włoska mafia rolno-spożywcza, potrafi zmieszać najwyższej jakości extra virgin z tańszymi olejami, takimi jak słonecznikowy czy sojowy, albo nawet z gorszą oliwą lampante, i sprzedawać je jako oryginał. W 2023 roku włoskie służby skonfiskowały tysiące litrów podrabianej oliwy, a śledztwa w Rzymie przypominały scenariusz z kryminalnego filmu.
Hiszpania
Jako największy producent oliwy na świecie, Hiszpania również nie jest wolna od procederu. Nieuczciwi producenci rozcieńczają oliwę lub fałszują etykiety, szczególnie przy eksporcie, gdzie kontrola bywa utrudniona. Wspólne akcje hiszpańskich i włoskich służb w 2023 roku ujawniły ogromne ilości podróbek, które miały trafić na europejskie rynki.
Kraje spoza UE
W takich krajach jak Tunezja, Maroko czy Turcja, gdzie eksport oliwy do Europy jest na porządku dziennym, zdarza się, że tańsze oleje są mieszane z oliwą, aby sprzedać produkt premium. Słabsza regulacja i niższe koszty produkcji sprzyjają takim praktykom.
Chiny i inne kraje azjatyckie
Na rynkach, gdzie popyt na oliwę gwałtownie rośnie, pojawiają się podróbki z olejów roślinnych, które barwione są chlorofilem i karotenoidami, by naśladować prawdziwą oliwę. Niestety, efekt końcowy to często produkt niskiej jakości, sprzedawany pod fałszywymi etykietami.
Stany Zjednoczone
W USA, gdzie oliwa nie jest produkowana na dużą skalę, ale cieszy się ogromną popularnością, fałszowanie odbywa się przez import podróbek lub mieszanie z tańszymi olejami już na miejscu. Badania przeprowadzone w 2010 roku na Uniwersytecie Kalifornijskim w Davis wykazały, że wiele oliw oznaczonych jako "extra virgin" nie spełniało standardów jakościowych.
Produkcja autentycznej oliwy extra virgin to kosztowna sprawa – wymaga świeżych, najwyższej jakości oliwek i tradycyjnego tłoczenia na zimno. Podrabianie pozwala znacząco obniżyć koszty i zwiększyć zyski, szczególnie że przeciętny konsument często nie potrafi odróżnić prawdziwego smaku od podróbki. Wzrost cen oliwy w ostatnich latach, spowodowany suszami, pandemią i inflacją, tylko przyspieszył ten proceder.
Podróbki trafiają głównie na międzynarodowe rynki – do krajów UE (na przykład do Polski), USA, Kanady czy Azji. W Polsce oryginalna oliwa często nie pojawia się w zwykłych supermarketach, gdzie tanie produkty to zwykle mieszanki lub rafinowane oliwy, a nie prawdziwa extra virgin. Dlatego warto szukać jej w sklepach z importowaną żywnością, delikatesach lub u lokalnych dostawców posiadających certyfikaty (takie jak DOP czy IGP). Pamiętajmy – zbyt niska cena to często sygnał ostrzegawczy.
Oliwa z oliwek, będąca obiektem licznych podróbek, jest fałszowana tam, gdzie produkcja i konsumpcja są na najwyższym poziomie – głównie we Włoszech i Hiszpanii. To globalny problem wynikający z chęci osiągania większych zysków oraz niedoskonałości w systemach kontroli. Aby uniknąć fałszywego produktu, najlepiej kupować oliwę wyłącznie od sprawdzonych źródeł, zwracając uwagę na certyfikaty i nie dając się zwieść zbyt atrakcyjnej cenie.
Ciekaw jestem jakby wyszło badanie tych wszystkich EXTRA VIRGIN kupionych w naszych dyskontach po promocyjnych cenkach?
