Credit photo ; Original Source
မဂၤလာပါ steemit သံုးစြဲေနသူမ်ား
အခုမွစသံုးသည္ဆိုဘယ္မဲ့ ေရွ႕သူစြဲေနသူမ်ား၏အေရးအသားမ်ားကိုဖတ္ရေသာေၾကာင့္ အလြယ္တစ္ကူနားလည္ခြင့္ရခဲ့သည္။ ဘယ္လိုလုပ္လွ်င္အက်ိဳးအျမတ္ကပိုရွိသည္ကိုအစ အခ်ိန္တိုတိုႏွင့္သိခြင့္ရခဲ့သည္။ေရရွည္အတြက္ပါ ဘယ္လိုခရီးဆက္ရမည္ ေဆာင္ပါးရွည္ရွည္မေရးတတ္သူမ်ားအဖိုေတာ့ တေန႔တာလုပ္ငန္းေဆာင္တာမ်ားကိုေရးသားျခင္းျဖင့္လည္း မိမိ၏အေရးအသားကိုတိုးတက္ေကာင္းမြန္ေအာင္လုပ္က်င့္ႏိုင္သည္မဟုတ္ပါေလာ။မီမီကေတာ့ ပံုေလးေတြတင္ျခင္း တစ္ခါတရံေဆာင္းပါးမ်ားေရးျခင္းျဖင့္ ခရီးဆက္မည္ဟုဆံုးျဖတ္ထားသည္။ဒိေနေတာ့ပံုျပင္ေလးတစ္ပုဒ္ေရးတင္မွဘဲဟု မိမိစိတ္ကလည္းေရးခ်င္ေနေတာ့ေရးျဖစ္လ္ိုက္သည္။
သူငယ္ခ်င္းစိတ္ဓာတ္
စိတၱဇေဆးရံုးတြင္ စိတ္မနံသူမ်ားကို သူတို႔ရဲ႕အေျခေနကိုလိုက္ၿပီး သီးျခားထားသူကိုထား စုေပါင္းလိုထားလိုရသူကိုထားႏွင့္ သူတို႔ရဲ႕ ေရာဂါမ်ားအေျခေနကိုၿပီးလိုက္ထားရသည္။ သီးျခားထားသူမ်ားက အေျခေနအလြန္ဆိုးရြားသူမ်ားျဖစ္ေသာ္လည္း စုေပါင္းထားသူမ်ားက တစ္ေယာက္တည္းစကားသူေျပာ အေပါင္းေဖာ္ေတြႏွင့္ ေနသူကေန သူတို႔အခ်င္းခ်င္းအဆင္ေျပေနၾကသည္။ ဒိေန႔ ဒိလိုႏွင့္ စိတ္မႏွံသူႏွစ္ေယာက္ စားတူအိပ္တူႏွင့္ အလြန္ပင္ခင္မင္ၾကေလသည္။ သူတိုလည္း ေဆးရံုးကိုေရာက္တဲ့ေနကေနတစ္ခါမွအျပင္မထြက္ဘူးေတာ့
'ေဟး နံရံအျပင္ဘက္မွာ ဘာေတြရွိမယ္ ထင္လဲ'
သူ႔ သူငယ္ခ်င္းကိုေမးလိုက္ရာ
'မသိဘူးေလးထြက္ၾကည္မွာေပါ့'
သူတ္ိုႏွစ္ေယာက္ အေျခေနက ေရာဂါသက္သာေသာအေနထားကိုေရာက္ရွိလာၾကၿပီဆိုေတာ့
အေျခေနက္ိုသံုသတ္ႏိုင္လာၾကၿပီေလ။ထိုေၾကာင့္ဆရာဝန္ေတြကလည္း ေဆးရံုးဝင္းအတြင္း ေလ်ာက္လည္ခြင့္မ်ားမ်ားေပးထားေလသည္။
ပထမေမးတဲ့သူက
'မင္းေကာ အျပင္ထြက္မၾကည္ခ်င္ဘူးလား'
ခဏေလာက္ အေတာ္အတန္းစဥ္းစားၿပီးေတာ့
'ၾကည္ခ်င့္ဒါေပါ့ '
' ဘယ္လိုထြက္မလဲ မင္းကလည္း မျဖစ္ႏိုင္တာမေျပာပါႏွင့္
ေတာ္ၾကာ ေဆးေတြ အမ်ားႀကီးေသာက္ေနရအုန္းမယ္'
ဒိလိုႏွင့္ ရက္ေတြၾကလာေတာ့ အျပင္မွာဘာေတြရွိေနမလဲ စိတ္ကူယဥ္ေနၾကသည္မွာ ၂ေယာက္သား ထိန္မႏိုင္သိမ္းမရ အျပင္ထြက္ခ်င္စိတ္က
တစ္ရက္ေတာ့ vedio ကားၾကည့္ရာကေန
မင္းသားက ညဥ္နက္မွအိမ္ေရာက္ေတာ့ ျခံတံခါးလည္း ပိတ္ထားေတာ့ ျခံကိုေက်ာ္ၿပီးဝင္သြားတာျမင္ေတာ့
၂ေယာက္စလံုးထက္ခုန္ပါေလပါေရာ ၿပီးေတာ့ တစ္ေယာက္မ်က္နာတစ္ေယာက္ၾကည့္ၿပီးအေတြးေတြတူေနၾကၿပီေပါ့ ျပံဳးလွ်က္ ေပ်ာ္ရႊင္ေနေလသည္။ ညအိပ္ခါနီး အခ်င္းခ်င္းတိုင္ပင္ၾကေလသည္ ေနာက္ေနမနက္ ျခံစသည္းကိုေက်ာ္တက္ၿပီး ထြက္ေျပးရေအာင္ေပါ့
' အျပင္ေလာက ႏွစ္ေယာက္အတူမခြဲတမ္းေလွ်ာက္လည္ရေအာင္'
သူတိုႏွစ္ေယာက္ အခ်င္းခ်င္းေျပာဆိုေနၾကေလသည္။ တစ္ညလံုးအိပ္လိုမရေအာင္ပင္ ကိုယ္စိတ္ကူးႏွင့္ကိုယ့္ ဟုတ္ေနၾကေလသည္။ မနက္လင္းတာႏွင့္ အစိစဥ္ကိုအေကာင္းထည္ေဖၚၾကေလေတာ့သည္။ ျခံစည္း႐ိုးကလည္း ၇ေပ ေလာက္ျမင့္ေတာ့ ဒိတိုင္ေက်ာ္တက္လိုမရ ေအာက္ကတစ္ေယာက္ ပင့္ေပးမွေက်ာ္လိုရေလသည္။တစ္ေယာက္တက္ေတာ့ ေနာက္တစ္ေယာက္က ေအာက္ ပင့္ေပူ တစ္ေယာက္အေပၚေရာက္ေတာ့ ေနာက္တစ္ေယာက္တက္မယ္လဲလုပ္ေရာ ပင့္ေပးမဲ့သူမရွိ တက္လိုမရျဖစ္ျပန္ေရာ အေပၚကတစ္ေယာက္က ျပန္ဆင္း သူ႔သူငယ္ခ်င္းကို ထားမသြားလို ေတာ့ တက္လိုရေအာင္ကူညီေပးရျပန္ေလသည္။ သူငယ္ခ်င္းနံရံေပၚေရာက္သြားေတာ့ သူတက္မယ္ၾကံေရာ တက္လိုမရျပန္ေရာ အေပၚေရာက္ေနတဲ့တစ္ေယာက္က ငါကိုသူကူညီးေပးထားသည့္ ထားမသြား ျပန္ကူညီေပးရမွာဆိုၿပီး ျပန္ဆင္း ေအာက္ကေတတြန္းတင္ေပး ဒိလိုအခ်င္းသံသရာ လည္ေနၾကသည္မွာအေခါက္ေခါက္အခါခါ ႏွင့္ ေက်ာ္လိုမရေတာ့သည္။ ေအာ္ စိတ္မႏွံသူအခ်င္းခ်င္းေတာင္ သူငယ္ခ်င္းစိတ္ဓာတ္ေလးရွိေနပါလားးးးးးးးးးး
ဆက္လက္ႀကိဳးစားပါမည္ 
