(Part 3)
Six months ago, we spoke of Mandalay is an author and a teacher was talking. In fact the massive quake.
Most people who like writing 'do not read read read. Just did not read the others just a personal reading.
I'm frightened. She's sleeping tap consciousness waking up. I'm just quiet reading a weaker person. Then go slow. If the trouble is far from over privacy please read 'yes' in a row. You can try to read see weakness. Know Reading Service Lottery overnight fetch money from the group. Perennial plant like the long read fetch a much greater way. For us unique in the way of change. But if weaknesses are sure to appear.
Present keeper, for example, take two tries. He creates a biography of articles has been seriously studied. Reading is a perennial crop progress because I did not come to pass. But like medieval Europe, while your world is fine while they are wise to read the messages of mental inferiority The slide in the world that year. powder set somewhere, but was not accepted. 'Yes,' I went to see turned into a walk to stretch himself.
Continue to get out of the intersection and stared mope here.
အပုိင္း(၃)
လြန္ခဲ့ေသာေျခာက္လက က်ြန္ေတာ္နဲ႔ မႏၱေလးကစာေရးဆရာမ တစ္ေယာက္နဲ႔ စကားေျပာျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ဆရာမေျပာတဲ့စကားတစ္ခြန္းက က်ြန္ေတာ့္ကုိ အႀကီးအက်ယ္ တုန္လႈပ္ေစပါတယ္။
'စာေရးဝါသနာပါသူအမ်ားစုဟာ စာမဖတ္ႀကပါဘူး။ဖတ္တယ္ ဖတ္တယ္ဆုိတာကလဲ တျခားသူေတြေရးတာကုိမဖတ္ဘဲ ကုိယ္ေရးတဲ့စာ ကုိယ္ဖတ္ေနတာပါပဲ' တဲ့။
က်ြန္ေတာ့္အတြက္ေတာ့ ထိတ္လန္႔စရာပါ။ဆရာမရဲ႔စကားက အိပ္ေပ်ာ္ေနတဲ့အသိစိတ္ကုိ ပုတ္ႏႈိးလုိက္သလုိပါပဲ။က်ြန္ေတာ္က စာပဲေရးခ်င္တာ စာဖတ္အားနည္းတဲ့ လူတစ္ေယာက္ပါ။ျပီးေတာ့ စာအသြားလဲ ေႏွးပါတယ္။မရွက္တမ္းဝန္ခံရရင္ေတာ့ ကုိယ္ေရးတာကုိယ္ဖတ္ျပီး 'ဟုတ္လွျပီး'လုိ႔ ေက်နပ္ေနတဲ့ အတန္းစားထဲကပါ။အားနည္းခ်က္ကုိျမင္ရေတာ့ စာဖတ္ဖုိ႔ႀကဳိးစားရပါတယ္။သိတဲ့အတုိင္း စာဖတ္ျခင္းလုပ္ငန္းကလဲ ထီေပါက္သလုိ ေန႔ခ်င္းညခ်င္းအက်ူိးေပးတာမ်ဴိးမွ မဟုတ္ေလ။ႏွစ္ရွည္ပင္စုိက္ရသလုိ ကာလႀကာရွည္ဖတ္မွ အက်ဴိးထူးတာမ်ဴိးမဟုတ္ပါလား။က်ြန္ေတာ္တုိ႔အတြက္ ထူးျခားမႈေတာ့ သိပ္မရွိလွပါဘူး။ဒါေပမယ့္ အားနည္းခ်က္ကုိသိရင္ ေျပာင္းလဲဖုိ႔လမ္းစေတာ့ ေပၚလာျမဲျဖစ္ပါတယ္။
တင္ျပခဲ့တဲ့ ဂုိးသမားႏွစ္ေယာက္ကုိ ဥပမာယူလုိ႔ က်ြန္ေတာ္ႀကဳိးစားပါတယ္။ဆရာႀကီး ေတြရဲ႕ ေဆာင္းပါးေတြ အတၳဳပၸတၱိေတြ ဖန္တီးမႈေတြကုိအေလးထားေလ့လာျဖစ္ပါတယ္။စာဖတ္တာဟာႏွစ္ရွည္သီးႏွံျဖစ္လုိ႔ တုိးတက္လာမႈကုိ သိပ္မေတြ႔ရပါဘူး။ဒါေပမယ့္ ဥေရာပအလယ္ေခတ္က လူေတြလုိပဲ ကုိယ့္ကမာၻနဲ႔ကုိယ္ သာယာေနခုိက္မွာ ပညာရွိေတြရဲ႕စာေတြကုိဖတ္ရခ်ိန္မွာေတာ့ စိတ္ပုိင္းဆုိင္ရာသိမ္ငယ္မႈေတြေပၚလာခဲ့ပါတယ္။က်ြန္ေတာ့္ကမာၻေလးဟာ စႀကဝ႒ာမွာေတာ့ အမႈန္႔အမႊားကေလးဆုိတာ လက္မခံခ်င္ေပမယ့္ လက္ခံခဲ့ရပါတယ္။'ဟုတ္လွျပီး'လုိ႔ထင္ေနရာက ဆန့္က်င့္ဘက္ျဖစ္သြားတယ္ ဆုိတာကုိယ္တုိင္ျမင္သြားခဲ့ပါတယ္။
က်ြန္ေတာ္ ဆက္သြားမလား ရပ္မလားဆုိတဲ့ လမ္းဆုံမွာျခခ်လ်က္သား ေငးငုိင္လ်က္သားေပါ့ဗ်ာ။
Author by 