بیشیادآوری اختلالی است که در آن فرد تجربیات گذشتهی زندگی خود را بهصورت غیرعادی و بسیار دقیق به یاد میآورد.
این بیماران حافظهی تصویری دارند و بر خلاف بیمارانی که دچار سندروم ساوانت هستند، دچار درخودماندگی و اختلال ذهنی نیستند، ولی برخی از مهارتهای آنها را دارا هستند.
تا کنون موارد معدودی از افراد شناسایی شدهاند که حافظهی تصویری واقعی دارند. یکی از آنها یک مدیر مدرسه در لسآنجلس است. او میتواند بهخاطر آورد که در چند دههی گذشته، در هر روز خاص دقیقاً چه کاری انجام میداده است. البته او دوست دارد بعضی از خاطرات گذشته را فراموش کند، ولی متأسفانه نمیتواند این کار را بکند.
در حقیقت، به نظر میرسد که مغز او «روی خلبان خودکار گیر کرده است». او میگوید حافظهاش مثل تماشا کردن دنیا در یک صفحهی نمایش دوقسمتی است که در آن، گذشته و حال بهطور همزمان نمایش داده میشوند و توجه او مدام به آنها جلب میشود.