امروزه تحقیقات زیادی دربارهی رابط مغز-ماشین انجام میشود. هدف از آن این است که بتوانیم مستقیماً از طریق مغز با کامپیوتر و وسایل محیطی دیگر ارتباط برقرار کنیم. طبیعتاً یک چنین فناوری میتواند کاربردهای زیادی در زندگی روزمره داشته باشد. از طرف دیگر، برای بسیاری از معلولان و افراد دچار ناتوانی میتواند بسیار سودمند و حتی تحولآفرین باشد.
علاوه بر دانشمندان، کارآفرینان هم به رابط مغز-ماشین توجه خاصی دارند. آرزویشان این است که بسیاری از این اختراعات خیره کننده را بهعنوان یک بخش همیشگی در طرحهای بازرگانی خود به کار بگیرند. هماکنون رابط مغز-ماشین به بازار محصولات راه باز کرده است، بهطوریکه در برخی بازیهای ویدئویی و اسباببازیها به کمک حسگرهای الکتروآنسفالوگرافی میتوانید اشیا را، هم در واقعیت مجازی و هم در دنیای واقعی، با ذهنتان کنترل کنید.
شرکت نورواِسکای در سال ۲۰۰۹ یک اسباببازی به نام مایندفلِکس را به بازار عرضه کرد که در آن، برای اولین بار، بهطور اختصاصی از حسگرهای الکتروآنسفالوگرافی برای حرکت دادن توپ در درون یک ماز استفاده میشود. این را میتوان یکی از نخستین اسباببازیهایی دانست که از رابط مغز-ماشین برای کنترل اسباببازی استفاده میکنند.
انتظار میرود که در آیندهی نزدیک کاربرد رابط مغز-ماشین در تجهیزات مختلف افزایش چشمگیری پیدا کند.