تلسکوپ چهارصد سال پیش اختراع شد، و تقریباً بلافاصله، از این ابزار جدید معجزهآسا برای خیره شده به قلب اجرام سماوی استفاده شد.
تا آن زمان انسانها تنها میتوانستند با چشم غیرمسلح به آسمان خیره شوند و صورتهای فلکی را مورد مطالعه قرار دهند. اما اختراع تلسکوپ راه جدیدی را برای نگریستن به فضا و مطالعهی آن در اختیار انسانها قرار داد.
این یکی از انقلابیترین (و متحولکنندهترین) ابزارها در تمام تاریخ بود. به ناگاه، شما میتوانستید با دو چشم خودتان شاهد باشید که افسانهها و باورهای گذشته نقش بر آب میشوند.
ماه به جای آنکه نمونهای بی عیب و نقص از آفرینش باشد، دارای آتشفشانهایی ناهموار بود، خورشید لکههای سیاه داشت، مشتری ماه داشت، ناهید فاز داشت، و کیوان حلقه داشت.
در پانزده سالِ بعد از اختراع تلسکوپ، بیشتر از تمام طول تاریخ بشر در بارهی گیتی، دانش کسب شد.