حدود بیست سال پیش که مدتی در شیراز زندگی میکردم، کتاب «جزیرهی دکتر مورو» نوشتهی اچ.جی. ولز را ترجمه کردم. ترجمهی کتاب را به یک ناشر سپردم و پس از مدتی ناشر متن تایپ شدهی کتاب را به من داد تا اگر ویرایشی لازم بود، در آن اعمال کنم.
وقتی که متن تایپ شده را نگاه کردم، متأسفانه متوجه شدم که در تمام موارد قبل از ویرگول یا نقطه فاصله گذاشته است. حتی بدتر اینکه در برخی از موارد بعد از نقطه فاصله نگذاشته بود، بهطوریکه نقطهی جمله به جملهی بعد چسبیده بود.
من از ناشر خواستم تا فایل تایپ شدهی کتاب را به من بدهند تا برخی ایرادات نگارشی نقطهگذاری را بهصورت اتوماتیک اصلاح کنم. اما به من گفتند که امکان این کار وجود ندارد.
خلاصه اینکه بهقدری تعداد اشکالات ویرایشی زیاد بود که من از اصلاح متن تایپ شده در آن زمان صرفنظر کردم و تا جایی که میدانم، کتاب هرگز چاپ نشد.
نکتهای که در اینجا مورد نظر من است، این است که در فارسی، قبل از علایم نقطهگذاری مانند نقطه، ویرگول، ویرگولنقطه، دونقطه، علامت سؤال، و علامت تعجب نباید فاصله (space) گذاشته شود. البته در مورد پرانتز باز و گیومه باز بر عکس این است، یعنی قبل از آن باید فاصله داشته باشد و بعد از آن نباید داشته باشد. بر عکس، در مورد پرانتز بسته و گیومه بسته، قبل از آن نباید فاصله داشته باشد و بعد از آن باید در صورتی که جمله ادامه داشته باشد، فاصله گذاشته شود.