در آن سالها هنوز از اینترنت خبری نبود (فکر میکنم در سال ۱۳۷۳ کشور ایران از طریق مرکز تحقیقات فیزیک نظری و ریاضیات به اینترنت متصل شد)، و دسترسی به کتابها و منابع علمی در مقایسه با امروز بسیار دشوار بود.
اما کتابخانهی مرکزی دانشگاه تهران کتابهای خیلی زیادی داشت و یادم میآید که من هر روز تا آخر وقت در داخل کتابخانه مشغول مطالعه و تحقیق بودم.
یکی از چیزهایی که برایم جالب بود، این بود که بعضی از کتابهایی که بر اساس علاقهی خودم انتخاب میکردم، کتابهایی بود که بهطوریکه برگهی پشت کتاب نشان میداد، در طول چند دههی گذشته هیچ خوانندهای نداشته بود.
به هر حال، آن دورانها برای من خاطرات خیلی خوبی ایجاد کرد و این روزها که به راحتی از طریق اینترنت به منابع مختلف علمی دسترسی پیدا میکنم، مرتب به یاد آن سالها میافتم که دسترسی به مطالب اینقدر دشوار بود.