စကားအရာ ၂

လူသားတိုင္းစကားကို ခ်ိဳသာစြာ ေျပာရေပမည္။ စကားကို ခ်ိဳခ်ိဳသာသာ ေျပာရာတြင္လည္း မွန္မွန္ကန္ကန္လည္း လိုအပ္ေပသည္။ မွန္မွန္ကန္ကန္ ေျပာဆိုရာ
တြင္လည္း တိုက္႐ိုက္ေျပာသင့္သည့္ စကားကို တိုက္႐ိုက္ေျပာ၍ သြယ္ဝိုက္၍ ေျပာသင့္သည့္စကားမ်ားကို သြယ္ဝိုက္၍ ေျပာဆိုရန္ အေရးႀကီးေပသည္။ ထို႔အျပင္ စကားေျပာရာတြင္ ေျပာသင့္သည့္စကား မေျပာသင့့္သည့္စကားမ်ားကိုလည္း ကြဲျပားစြာ သိရေပမည္။ သိရန္လည္းအေရးႀကီးသည္။ ေျပာသင့္သည့္စကား မေျပာသင့္သည့္စကားကို မသိျခင္းေၾကာင့္ ဒုကၡေရာက္ တတ္သည္။ ေျပာသင့္သည့္စကားကို မေျပာဘဲ ေနျခင္း
လည္းမသင့္ မေျပာသင့္သည့္စကားကို ေျပာလွ်င္လည္း ကိုယ့္ေပါင္ကို လွန္ေထာင္းသလို ကိုယ္ကိုတိုင္ ျပသနာႏွင့္ ထိပ္တိုက္ေတြ႔ရတတ္သည္။အေျခအေနႏွင့္ အခ်ိန္အခါကိုလိုက္၍ ေျပာသင့္သည္ထင္လွ်င္
ခ်က္ခ်င္းေျပာလိုက္ပါ။ မေျပာသင့္သည့္စကား ျဖစ္ကာမူ မေျပာမိပါေစနဲ႔။ မျဖစ္မေန ေျပာရမည္ဆိုလွ်င္လည္း တိုက္႐ိုက္မေျပာဘဲ သြယ္ဝိုက္၍ ေျပာျခင္းသည္ ပို၍ေကာင္းသည္။

အခ်ိဳ႕စကားမ်ားသည္ ေျပာရန္သင့္ေသာ္လည္း အေျခအေနႏွင့္ အခ်ိန္အခါရ ခ်က္ခ်င္း
ေျပာရန္ မသင့္ေသးေသာ စကားမ်ားျဖစ္ေနတတ္သည္ကိုဂ႐ုျပဳရေပမည္။ ဥပမာ- ေကာင္ေလးႏွင့္ ေကာင္မေလး ခ်စ္သူႏွစ္ေယာက္ ရန္ျဖစ္ေလသည္။
ေကာင္မေလးကစိတ္ေကာက္သြားသည္။ အေၾကာင္း အရင္းက ေကာင္ကေလးက သူ႔သူငယ္ခ်င္း(မိန္းကေလး) နဲ႔ ႏွစ္ေယာက္သား မုန္႔ဆိုင္အတူစားေနသည္ကို ေကာင္မေလးက ျမင္သြားကာ အထင္လြဲၿပီး ရန္ျဖစ္ စိတ္ေကာက္ျခင္းျဖစ္သည္။ ထိုအေျခအေနမ်ိဳးတြင္
ေကာင္ေလးဘက္က မည္မွ်ပင္႐ွင္းျပေသာ္လည္း
လက္ခံလိမ့္မည္မဟုတ္ေပ။ လက္ခံလွ်င္လည္း သံသယ စိတ္ကကိုယ့္ေနာက္ လိုက္ပါေနေပလိမ့္မည္။ ဤအေျခအေနတြင္ ေျပာသင့္သည့္စကား ျဖစ္ေစကာမူ တစ္ခါတည္းမေျပာသင့္ေပ။ အခ်ိန္အတိုင္းအတာ တစ္ခုထိယူ၍ အေျခအေနေကာင္းပါမွ ေကာင္းစြာ ေျပာပါေလ။ သို႔မွသာ ထိေရာက္ေပမည္။

စကားကိုေကာင္းမြန္စြာ ေျပာႏိုင္ရန္ စာေကာင္းတစ္ပုဒ္ျဖစ္ဖို႔ စာတစ္ပုဒ္တြင္ပါဝင္ရမည့္ စကားလံုးမ်ားကို ေရြးခ်ယ္အသံုးျပဳ ရသကဲ့သို႔ စကားလံုးမ်ားကိုလည္း ေရြးခ်ယ္၍အသံုးျပဳရန္လည္း အေရးႀကီးေပသည္။ ႐ွင္း႐ွင္းေျပာရလွ်င္ စကားလံုးမ်ား ေရြးခ်ယ္စီကာ ေျပာရမည္။ စာတစ္လံုးသည္ အေၾကာင္းအရာ တစ္ခုအတြက္ အမ်ားႀကီးထိေရာက္ေသာေၾကာင့္ စကားလံုး တစ္လံုးသည္လည္း မိမိေျပာဆိုေနေသာ အေၾကာင္း အရာအေပၚ မ်ားစြာအက်ိဳးသက္ေရာက္မႈ ႐ွိသည္ကို သတိျပဳသင့္သည္။ တစ္ခါတစ္ရံ အေၾကာင္းအရာတစ္မ်ဳးတည္းကိုပင္ အေျခအေနကို လိုက္၍ စကားလံုးကို ေရြးခ်ယ္အသံုးျပဳရသည္မ်ား႐ွိတတ္သည္။ ဥပမာ- အဂၤလိပ္စကားလံုး Die ကို ျမန္မာလိုေသသည္ဟု အဓိပၸါယ္ရေသာ္လည္း ျမန္မာမႈနယ္ပယ္တြင္ ေသတာျခင္းအတူတူကိုပင္ လူပုဂၢိဳလ္ကိုလိုက္၍ စကားလံုးေရြးခ်ယ္၍ ေျပာဆိုရသည္။ ျမန္မာမႈနယ္ပယ္တြင္ ေသသည္ကို လူသာမန္ဆို ကြယ္လြန္သည္၊
သံဃာဆို ပ်ံလြန္ေတာ္မူသည္၊ ႐ွင္ဘုရင္ဆို နတ္ရြာစံ သည္၊ ဘုရား႐ွင္မူ ပရိနိဗၺာန္ျပဳေတာ္မူသည္ စသည္ျဖင့္ အေျခအေနအရပ္ရပ္ကို မူတည္၍ ေရြးခ်ယ္ေျပာဆိုရ သည္။ သို႔မဟုက္မူ စကားေျပာမတတ္သူဟု မွတ္ယူခံရတတ္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္စကားလံုးမ်ားကို ေရြးခ်ယ္အသံုးျပဳေျပာဆိုႏိုင္ရန္ အားထုတ္ေစခ်င္သည္။

စကားလံုးမ်ားကို ေရြးခ်ယ္အသံုးျပဳရန္ အေရးႀကီးသည့္ နည္းတူ မိမိေျပာဆိုမည့္ စကားအေပၚေလယူေလသိမ္း မွန္မွန္ အျဖတ္အေတာက္မွန္မွန္ ေျပာႏိုင္ရန္လည္း အဓိကၾကသည္။ ေလယူေလသိမ္းမွန္မွန္ဆိုရာတြင္ စကားေျပာသံ တိုးခ်င္းက်ယ္ျခင္းကို မဆိုေပ။ သို႔ေသာ္ စကားေျပာသံ အတိုးအက်ယ္သည္လည္း အေရးႀကီး သည္။စကားကို ဆြဲၿပီးေျပာမလား၊ ရတိျပတ္ ေျပာသင့္လား ဘယ္ေနရာကို ဘယ္လိုေလးေျပာလိုက္မယ္ စည္ျဖင့္ ေျပာရမည္။ အျဖတ္အေတာက္မွန္မွန္ ေျပာရန္အတြက္လည္း စာအုပ္စာေပမ်ားမ်ားဖတ္႐ႈ၍ ေျပာဆိုေလ့က်င့္ယူပါေလ။ စကားေျပာဆိုရာတြင္ ဆိုလိုရင္းကို မေရာက္ဘဲ တစ္ေကြ႔တစ္ပတ္ႀကီး ေျပာဆိုမိျခင္းလည္း မျဖစ္ေစရန္ဂ႐ုျပဳသင့္သည္။ ေျပာသင့္တန္ေျပာ ျဖတ္သင့္တန္ျဖတ္သင့္သည္။ သို႔မဟုက္ပါမူ နားေထာင္သူက စိတ္မ႐ွည္တ္ ျဖစ္တတ္သည္။ ဂ႐ုျပဳပါေလ။ စကားကိုတတ္ႏိုင္သေလာက္ ႀကိဳးစားၿပီးေကာင္းမြန္စြာ ေျပာပါ။လူ႔ရိပ္လူ႔ကဲၾကည့္ၿပီးမွ ေျပာလွ်င္သာ၍ေကာင္း သည္။ စကားေျပာျခင္းသည္ လူ႔အဖြဲ႔အစည္း အတြက္ အေရးႀကီးေသာ လူမႈေပါင္းကူးတံတားျဖစ္ေပသည္။