လိုအင္

ကမၻာႀကီးဟာ ႀကီးမားၿပီးက်ယ္ျပန္႔လွပါတယ္။ ႀကီးမား သည့္ကမၻာႀကီးမွာ သတၱဝါမ်ိဳးစံုေနထိုင္႐ွင္သန္ေနၾကေပသည္။ သတၱဝါဆိုသည့္အထဲမွာ လူသားေတြႏွင့္ တိရစၧာန္ မ်ိဳးစံုပါဝင္ၾကေပသည္။ ထို္အျပင္ သတၱဝါေတြအျပင္ အပင္မ်ားလည္း ေပါက္ေရာက္႐ွင္သန္ေနၾက ေပသည္။ သတၱဝါေတြထဲမွာျဖင့္ လူတို႔မွာ အသိဥာဏ္႐ွိဆံုးေသာ သတၱဝါပင္ျဖစ္ေပသည္။ အျခားသတၱဝါမ်ား မွာ အသိဥာဏ္မ႐ွိသေလာက္ကိုနည္းပါးလွေပသည္။ လူသားမ်ားဟာျဖင့္ အသိဥာဏ္႐ွိသလို ဆင္ျခင္ဥာဏ္ႏွင့္ဂ႐ုဏာတရား႐ွိေသာ သတၱဝါျဖစ္ေပသည္။ လူသားမ်ားက အျခားေသာသတၱဝါမ်ားကို ေစခိုင္းႏိုင္စြမ္းႏွင့္ အသံုးခ်ႏိုင္စြမ္း႐ွိေသာ သူပင္ျဖစ္ေပသည္။ အျခားေသာ သတၱဝါေတြ မည္မွ်ပင္ခနၶာကိုယ္ပင္ ႀကီးမားေသာသတၱဝါပင္ျဖစ္ေစ၊ ေသးငယ္ေသာသတၱဝါပင္ ျဖစ္ေစ အသိဥာဏ္ကျဖင့္ လူသားတို႔အသိဥာဏ္ကို မွီမည္မဟုက္ေပ။ ဥပမာ- ခႏၶာကိုယ္ႀကီးမားေသာ ဆင္သည္ အင္အားမည္မွ်ပင္ႀကီးမားပါေစ လူတို႔၏ေစခိုင္းျခင္းကိုသာ ခံရေပသည္။

ဥာဏ္အင္အားကို အသံုးျပဳၿပီး လူသားမ်ားက သတၱဝါမ်ားကို မိမိတို႔အက်ိဳးစီးပြားအတြက္ ေစခိုင္းႏိုင္စြမ္း႐ွိၾကေပသည္။ ထိုမွ်မက လူသားမ်ားက ဥာဏ္အင္အားကို အသံုးျပဳၿပီး တစ္စစ အင္အားႀကီးမားလာၾကေပသည္။ လူတို႔၏ လုပ္ႏိုင္စြမ္းက ခန္႔မွန္း၍မရေအာင္ ႀကီးမားပါေပသည္။ တိုးတက္လာေသာ နည္းပညာရပ္မ်ားကလည္းအင္မတန္ ေကာင္းမြန္ေသာပညာရပ္မ်ားျဖစ္လာေပသည္။ ပညာရပ္မ်ားတိုးတက္လာေသာလည္း လူတို႔၏ လိုအင္ဆႏၵမ်ားက တျဖည္းျဖည္း ႀကီးမားလာေပသည္။ လိုအင္ႏွင့္လိုအပ္ခ်က္မ်ားကလည္း ကုန္ဆံုး၍မသြားပဲ တစ္စစတိုး၍သာ လာေပသည္။ ေခတ္ပညာရပ္မ်ားကလည္း တိုးတက္လာသည္ႏွင့္အမွ် လူတို႔၏ လိုအင္ဆႏၵမ်ားကလည္း အေတာမသတ္ႏိုင္ေအာင္ႀကီးမားက်ယ္ျပန္႔လာေပသည္။ လူတို႔၏လိုအင္ဆႏၵသည္ ျပည့္စံုသည္ဟူ၍မ႐ွိေပ။ လိုအင္ႀကီးမားလာသည္ကမ်ားေပသည္။ႀကီးမားသည့္ လိုအင္မ်ားကိုျဖည့္ဆည္းရန္အတြက္ လူေတြက ႀကိဳးစားရျပန္သည္။

လူတို႔၏ လိုအင္ဆႏၵမ်ားက မ်ားျပားလွေသာေၾကာင့္ ျဖည့္ဆည္းရန္အတြက္လည္း မ်ားျပားေသာ အရင္းအျမစ္မ်ားကို သံုးစြဲေနၾကေပသည္။ လိုအင္မ်ားတြင္ စားဝတ္ေနေရး ေျပလည္ေစေရးအတြက္သာမက အျခားေသာ လိုအင္မ်ားကလည္းႀကီးမားလ်က္႐ွိေပသည္။ လူမႈုဆက္ဆံေရးလိုအင္ကလည္း ႐ိွသည့္အတြက္ ထိုလိုအင္ကို ျပည့္ရန္အတြက္ မိမိကိုယ္တိုင္ ေဆာင္ရြက္ရေပသည္။ အျခားမည္သူကမ်ွ ေဆာင္ရြက္ေသာ္လည္း မရႏိုင္ေပ။ ယေန႔ေခတ္တြင္ လူမႈဆက္ဆံေရးကို သိပ္၍အေလးထားမႈနည္းပါးလာသည္ကိုေတြ႔ရေပသည္။ အမွန္တကယ္လည္း ေလာကတြင္ျဖစ္ပ်က္လ်က္႐ွိေပသည္။ အထူးသျဖင့္ ၿမိဳ႕ျပႏွင့္ၿမိဳ႕ႀကီးမ်ားတြင္ အဓိကေတြ႔ေနရသည္။ အခ်ိဳ႕ကျဖင့္ လူမႈဆက္ဆံေရးကိုေတာင္ ဘာမွန္းမသိေသာသူမ်ားက မ်ား၍လာေပသည္။ ေက်းလက္ေဒသမ်ားကေတာ့ ၿမိဳ႕မ်ားေလာက္ေတာ့မဟုက္ေပ။ ေက်းလက္ေဒသမ်ား တြင္ယခုအခ်ိန္ထိ အလႉအတန္းမ်ားတြင္ ဝိုင္းဝန္းကူၫီ ေဆာင္ရြက္ ေနၾကဆဲျဖစ္ေပသည္။ ၿမိဳ႕ႀကီးမ်ားမဆိုထား ႏွင ့္ၿမိဳ႕ုျပေလးေတြမွာျဖင့္ ထိုကဲ့သို႔မဟုက္ေတာ့ေပ။ ကိစၥအဝဝကို အခေၾကးေငြႏွင့္သာ ေဆာင္ရြက္ၾကရေတာ့သည္။

လူအမ်ားစုက လူမႈဆက္ဆံေရးကို အေလးထားၾက သည္။ အခ်ိဳ႕ကေတာ့ အေလးမထားေပ။ နည္းပညာမ်ားတိုးတက္လာသည္ႏွင့္အတူ လူမႈဆက္ဆံေရးက ထင္သလိုမဟုက္ဘဲ တျဖည္းျဖည္း ဆုတ္ေလ်ာ့၍သာလာေပသည္။ ေခတ္နည္းပညာေတြ တိုးတက္လာသျဖင့္ နည္းပညာမ်ားးကို အသံုးခ်ၿပီး လကမၻာေပၚထိသြားေရာက္ႏိုင္ေသာ္လည္း မိမိအိမ္ေဘးတြင္႐ွိေသာ အိမ္နီးခ်င္းက မည္သူမည္ဝါေတာင္ မသိေတာ့ေပ။ ဂ႐ုေတာင္မစိုက္ေတာ့ေပ။ social media ကိုအသံုးျပဳ၍ ဆက္သြယ္ဆက္ဆံမႈရကာ social media ေပၚသူငယ္ခ်င္းမ်ားစြာ႐ွိေသာ္လည္း လက္ေတြ႔မိမိပတ္ဝန္းက်င္မွာျဖင့္ သူငယ္ခ်င္းဆိုသျဖင့္ လက္ခ်ိဳးယူ၍ မျပည့္ေသာသူငယ္ခ်င္းမွ်သာ႐ွိေပသည္။ အျခားေသာကိစၥမ်ားကိုမဆိုထားႏွင့္ သူငယ္ခ်င္း္ေကာင္းတစ္ေယာက္မ်ွပင္ ရရန္ခက္ခဲေသာ ေခတ္ျဖစ္ေနေပသည္။ သူငယ္ခ်င္းေကာင္းတစ္ေယာက္ရရန္အဖို႔ အလြန္႔အလြန္ ခက္ခဲေသာ ကိစၥတစ္ရပ္ျဖစ္လာေပသည္။ သူငယ္ခ်င္းေကာင္းတစ္ေယာက္ရရန္အတြက္ လူမႈဆက္ဆံေရးက အေရးႀကီးေသာ အရာျဖစ္ေပသည္။ သို႔ေၾကာင့္ လူျဖစ္လာလ်င္ လူမႈဆက္ဆံေရးေကာင္းမြန္ေသာ လူတစ္ေယာက္ျဖစ္ရန္ ႀကိဳးစားသင့္ေပသည္။