BeşiktAŞK

Küçüklüğümden politik bir insan olacağım belliymiş. Hangi takımlısın diye sorduklarında Bahçetaş’lıyım dermişim. Annem Fenerbahçeli, babam Beşiktaşlı da. : )

Tam olarak Beşiktaşlı olmam 10-0 yendiğimiz Adana Demirspor maçına denk geliyor. Sadece bizim aile değil, tüm mahalle Beşiktaşlı. Hepsinde deli cesareti var, Kadıköy’de oturuyorsun taşlarlar adamı. Mahalleli her maçta başka bir evde toplanıp, açıyor radyoyu. Yer, gök inliyor gol sesiyle. O atmosferde Beşiktaşlı olmamak mümkün değil zaten.

İki Adanalı İstanbul’da bulduk birbirimizi. Takımlar da tamam. Hayat eşime güzel, maçları birlikte seyredebildiği, kaçan golde ondan önce mekân fark etmeksizin küfürler saydırmaya başlayan, derbilerde mekânda yerini 2 hafta önceden ayırtan sevgilisi var. Yetinmedi tabii, insanoğlu işte hep daha fazlası olsun istiyor… Beşiktaş’ın maçı olduğu günler evin içi stada dönüp, oğlanı her eline verdiğimde marşlarla uyutup, sevgi sözcükleri marşlara bağlanmaya başlayınca takımdan soğuttu beni. : ) Kolay vazgeçilmiyor ama öyle bir aşk ki anlatılmıyor yaşanıyor cinsinden.

Şampiyonluk kutlaması için doktorumun bak oralarda doğurursun otur kıçının üzerinde demesine bile “ ne var canım stadda doğurursam, ömür boyu kombine veriyorlarmış” diyerek herkesten önce düşmüşlüğüm var yollara.

Kendimi bu durumdan soyutlamaya çalışıyorum ama olmuyor, olmuyor, ol-mu-yor! Eşimin her sene bak kombine alıyorum sonra maça giderken vıdı vıdı yapma sorusuna karşılık, ay olur mu sevgilim, tek sosyal aktiviten o zaten neden vıdı vıdı yapayım al al diye ısrar edip, her maça gitmesini içten içe kıskandığımdan söylenmekten kendimi alamıyorum. Arada uyuturken pişşş pişş sesini uzattım mı 1-2-3 diye saymaya başlayıp alkış kıyamet koparan oğlumu kaldırıp yatakta zıplatıp Beşiktaş marşı söyleme kısmını engelleyemiyorum. Deplasman maçları evde izlenecekse, ben mısır patlatayım da oğlunla izle diyerekten, herkesten önce koltuğa yerleşme kısmını çözemiyorum maalesef. Önemli bir maç olduğundan, karaborsadan ucuz bilet var mıdır diye aranmaktan kendimi almıyorum. Her maçta hava durumu kontrolü yapıp, ya oğlanı maça mı götürsek çok mutlu oluyor bahanesi arkasına sığınarak kendime yer yapmadan duramıyorum.

Bugün Beşiktaşın maçı var. Mısırlar patlatılacak, maç izlenecek, dünya 90 dakikalığına güzelleşecek. : )