Toen de fotografie nog niet bestond, waren er de meesters van de schilderkunst. Selfie heette toen nog een zelfportret. Duurde even, maar dan had je ook wat. Wel een gedoe natuurlijk, overal die schildersezel, het palet, de kwasten en het verf mee naar toe te nemen. "Even wachten, wil hier even een zelfportret maken." Kon weken duren, schilders waren dan ook meestal ietwat aainzaalms in die tijd.
Familie portret, evenement, of het ongeluk op de hoek vastleggen, allemaal werk van weken. Er zijn verhalen van die tijd bekend dat er mensen van het paard gevallen waren en die er gewoon weer opklommen. Sta je dan met je meesterschap in schilderen maar een zwaar gebrek aan fotografisch geheugen.
Was er op de maandelijkse nieuws expositie weer een werk van een leeg landschap te zien. "Ja, men wilde geen weken wachten." Zo zijn heel wat meesters bekend geworden als landschapsschilder. Daarom dus... Ja, er was toen enen Zoon van Reijn die nog opperde om kadavers te gaan schilderen, had je alle tijd. Maar men kon zich in deze vakwereld niet voorstellen dat er mensen waren die verderf en dood zouden willen aanschouwen. "Ter vermake Rembrandt? Gij zijdt gelijk enen fantast, overigens uwen werken beschikken over enen te grooten kontrascht." Ook nooit weer iets van die kladskilder vernomen. Tja, wie wil nou in vredesnaam gruwel aanschouwen.
Nog iemand die moeite had met photo-realistisch schilderen was ene Van Gogh. "Ooh nee, meester Van Gogh, dezen portret van een groep paupers die aardappelen uit enen pan eten. Zij zien er niet uit, Gij mist een stuk sociaal realisme." Schijnt dat deze meester ooit een oorring wilde gaan dragen en een revolver ging gebruiken om een gat in zijn oorlel te krijgen. Inventief, dat zeker, maar waarschijnlijk had hij een andere wijze van werkelijkheid beleven. Ook van deze aainzaalm werd nooit meer iets vernomen.
Hadden zij anno nu geleefd dan hadden ze geen joekel van een spiegelreflex camera meegedragen. Nee, gewoon een vette mobiel. Een met vele Megapixels in de camera voor en achter. En met 'Snep', want een zelfportret met oren van enen dier toegevoegd zou ook Andy Warhol nog hebben doen verbleken.
Het gemak dient den mensch. Er zijn zoveel foto's digitaal beschikbaar dat een avondje vakantie foto's bekijken al een dingetje van het verleden is geworden. Het wachten is nog op een apparaat die ons kan laten zien en beleven hoe parallele werkelijkheden zouden zijn. "Quatum, toon mij het hier en nu als ik toch die keuze toen had gemaakt." En je kunt de afbeeldingen dan in real-time streamen, vanzelf. Betalen gaat dan in Litecoin of een andere crypto.
Zo combineer ik de laatste tijd de snelheid van het digitaal fotografisch medium met de filters van een of andere ep. Die dan weer iets nieuws opleveren. Want je moet toch wat in deze tijd van vooruitgang, voor je het weet ben je voltooid verleden tijd. Dat herinnert mij er aan dat ik nog een bekup mag maken. Of wellicht kan ik het in de klaut stooren, decentraal met aaipee efes vanzelf. Betaal ik dan wel met Stiem. Dan kan ik het net zo goed gelijk op de blokketting zetten.
Ja, ik heb ook met potlood en papier gewerkt. Met verf en canvas. Geëxperimenteerd met materiaal, zo ontstond bijvoorbeeld ooit een drieluikje genaamd 'Oaldamster Zummer'. Maar al snel begon ik gebruik te maken van digitaal gemak. Drukgevoelig tekentablet en een realistisch teken programma. Wel de verf, niet de rommel. Maar ook dan duurt het soms jaren voor het af is, al kan het altijd beter. Bovendien vinden velen het vaak geen kunst.
Nee, geef mij maar een mobieltje met de nodige Mega-Pixels en een epje vol filters. Want wie heeft er tegenwoordig nou nog de tijd om zich iets te meesteren?
Lijkt mij geweldig als er een apparaat komt die je dingen kan laten ervaren alsof ze echt zijn. Zoals de zee die aan komt golven. Het strand onder je voeten, de brandende zon op je kruin. Leg dat maar eens vast in een kunstwerk, lijkt me geweldig.
En tot die tijd maar genieten van het echte werk. Waterdichte mobiel bij de hand, gefilterde live-stream via het G5 netwerk. Dat meteen opgeslagen wordt op de blockchain, betaald met cryptos.
Soms mis ik 'Control-Z' wel eens in het realisme van iedere dag. Of het nog eens afspelen. Denk dat ik binnenkort maar weer eens kwast en canvas ter hand neem. Even in alle rust mijn tijd wat verdoen. Ergens op Rottumeroog of zo.
Dit werk 'Schiermonnikoog' van 
