Kalp kırmak ne kadar da basit, iki söz söyle yeter karşıdaki insanı kırmak için. Neden insan o anının tadını çıkartmıyor da kendi kendini de karşıdakini de mutsuz ediyor anlamıyorum. Bu kadar mı basit herşey soruyorum size. Kalp kırılınca hemen düzelir mi sanıyorlar? Kalp bu ya başka hiç birşeye benzemez. Söz ağızdan çıksın yeter ki gideceği yer hava değil kalptir kalp. Otur da düzelt sonra o kadar basit mi?
Hayatın tadını çıkar, o anın keyfine var, mutlu ol, olumlu ol boş boş işlerle uğraşacağına, gereksiz takıntılara odaklanacağına...
Sonra da, ben ne dedim ki? Çok büyütüyorsun, bunda büyütecek ne var? Derler ya, gel de sinir olma. Bu kadar basit olabilir mi? Soruyorum size. Hangi mantıkla bir insan, o anın huzurunu, mutluluğunu, büyüsünü bozar?
Karşındaki kişi tekrar sana nasıl gülsün, nasıl silsin onu üzdüğün o anı?
Kalbini kırıyorsan hemen düzelir diye de bekleme en azından. Düzeltmek için bir çaba harca da, ondan sonra bekle hiç olmazsa. Belki bir nebze de olsa düzelir.
Karşındaki dediğim, bir arkadaşın olabilir, evladın olabilir, sevgilin olabilir yada hayat arkadaşın olabilir. Siz kim veya kimler için yorumlarsınız onu size bırakıyorum.
Hep mutluluk diyorum belki yazılarımda ve ne kadar çok kullanıyorum "mutluluk" kelimesini
İnsan hayatta ne yapıyorsa mutlu olmak için yapmıyor mu? Bir işte başarılı olmaya çalışıyorsunuz. Niye? Çünkü başarılı olunca "mutlu"oluyorsunuz. Arkadaşlarınla biraraya geliyorsun. Niye? Çünkü "mutlu" oluyorsun. Sevdiğin kişiyle olmak istiyorsun. Niye? Çünkü "mutlu" oluyorsun... Ben buraya ne yazarsam yazayım sebep hep mutlu olmak için olacaktır.
Karşınızdaki kişiyi kırmak istemiyorsanız, ne söyleyeceğinizi lütfen bir kez daha düşünün. O üzülmezse siz de üzülmezsiniz.
Mutlu olmak hiç de zor değil, mutluluğun ne olduğunu bilene...
Picture source: https://pixabay.com/tr/bo%C5%9Fanma-ayr%C4%B1l%C4%B1k-ili%C5%9Fki-908743/
