ဆင္းရဲျခင္းႏွင့္ ခ်မ္းသာျခင္း။ဒီစကားလုံးေလးႏွစ္လုံး ဟာဆိုရင္ ေတာ္ေတာ္ေလးကုိအဓိပၸာယ္ျခားနားႏိူင္မယ္ဆိုတာ စာဖတ္သူေတြအေနနဲ႔လည္း သိမွာပါ။ဆင္းရဲျခင္းဆိုေသာ အဓိပၸါယ္ကေတာ့ ႐ိုး႐ွင္းပါတယ္။ဘာပိုင္ဆိုင္မႈမွမရိွေသာဘဝ။ၾကမ္းၾကမ္းတမ္းတမ္းနဲ႔ လုပ္ကိုင္စားရတဲ့ဘဝလို႔ျမင္မိၾကမွာအမွန္ပါ။မွန္ပါတယ္။ဆင္းရဲျခင္းဆိုတာ ၾကမ္းတမ္းေသာ ဘဝလို႔ပဲ အမ်ားက ျမင္ေနမွာေသခ်ာပါတယ္။သို႔ေပမဲ့ ကြၽန္ေတာ့္အျမင္မွာေတာ့ ဆင္းရဲျခင္းဆိုတာ ေအးခ်မ္းေသာ ဘဝေလးတစ္ခုပါ။ဥပမာ ဆိုၾကပါစို႔ ကြၽန္ေတာ့္မွာ ေငြတစ္ေထာင္ရိွတယ္ဆိုရင္ ထိုေငြတစ္ေထာင္အတြက္ ပူပန္ရေတာ့မယ္။မရိွမဲ့ရိွမဲ့ေငြေလးေပ်ာက္မွာစိုးတာကုိ။ထိုနည္းတူစြာပဲ တကယ့္ခ်မ္းသာေသာသူေတြလည္း ကားရိွတယ္ဆို ကားေလးတစ္ခုခုျဖစ္မွာစိုးရိမ္ရစတာေတြနဲ႔ ပူပန္ေနရမွာပဲမဟုတ္လား။သို႔ေပမဲ့မည္သူမဆို ဆင္းရဲျခင္းဘဝေတာ့ ဘယ္ေရာက္ခ်င္။စာဖတ္သူေတြေရာ ေရာက္ခ်င္လား။ႏိူး ႏိူး ဘယ္သူမွေရာက္ခ်င္မွာမဟုတ္ဘူး။လူတိုင္းတိုင္းက ခ်မ္းသာ ျခင္းကုိလိုလားၾကတယ္။ခ်မ္းသာျခင္းကုိ ခ်စ္ျမတ္ႏိူးၾကတယ္။ခ်မ္းသာတဲ့လူဟာ ဆင္းရဲမွာကုိ အလြန္ေၾကာက္ရြ႔ံၾကတယ္။
ခ်မ္းသာတဲ့လူေတြဟာ ေလာဘေတြႀကီးလာတတ္ၾကတယ္။ေလာဘပါရင္ေတာ့ အမွား (သို႔)မေကာင္းမႈဆိုတာ ပါတတ္စျမဲပဲ။ဒီအရာေတြပါလာရင္ေတာ့ ခ်မ္းသာျခင္းဆိုတာ ဘယ္ေကာင္းေတာ့မလဲ။(အားလုံးကုိေတာ့ မဆိုလိုပါ။)သမာအာဇီဝ ဘယ္က်ေတာ့မလဲ။ေလာဘေတြနဲ႔ျပည့္ႏွက္ေနတဲ့ ခ်မ္းသာမႈအတုအေယာင္ေတြတာ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။အဓိကအက်ဆုံး အခ်က္တစ္ခုကေတာ့ ခ်မ္းသာလာလ်ွင္ ခ်မ္းသာသည့္ဒဏ္ကုိခံႏိူင္ရမယ္ဆိုတာပါပဲ။ဆင္းရဲတဲ့ဒဏ္ကုိလူတိုင္းခံႏိူင္ပါတယ္။သို႔ေပမဲ့ ခ်မ္းသာေသာဒဏ္ကုိ လူတိုင္းမခံႏိူင္ၾကပါဘူး။ပစၥည္းဥစၥာေတြေပါမ်ားလာေလေလ သတိထားရေလေလပါပဲ။အေၾကာင္းအရင္းကေတာ့ ပ်က္စီးဖို႔လြယ္ကူလို႔ပါ။ပ်က္စီး႐ုံတင္မက မိမိအသက္ပါ ဆုံးရံႉးတတ္ပါတယ္။ခ်မ္းသာတဲ့ဒဏ္နဲ႔ပတ္သတ္လို႔ ကြၽန္ေတာ့္အေတြ႔အၾကံဳျဖစ္ရပ္မွန္လးတစ္ခု ေျပာျပခ်င္ပါတယ္။
ကြၽန္ေတာ္ ဆယ္တန္းႏွစ္ေလာက္က ျဖစ္မယ္ထင္ပါသည္။အိမ္ေဘး တစ္အိမ္ေက်ာ္က အေဒၚႀကီးတစ္ေယာက္အေၾကာင္းေပါ့။သူက တစ္ျခားဇာတိက။ကြၽန္ေတာ္တို႔ရႊာက လူနဲ႔ နဖူးစာရႊာလည္ၿပီး အိမ္ေထာင္က်ပါေလေရာ။အိမ္ေထာင္စက်တဲ့အခ်ိန္တုန္းကေတာ့ အေတာ္ေလး ဆင္းရဲ႐ွာတယ္။တစ္ေန႔ေတာ့ သူတိ့ုအိမ္ကုိ ဧည့္သည္ေရာက္လာတယ္။ကုိယ္ဝန္အရင့့္အမာနဲ႔ဧည့္သည္ေပါ့။အဲ့မွာ ကုိယ္ဝန္သည္က ႐ုတ္တရက္ဆိုသလို ဗိုက္နာပါေရာ။ျပန္ရမွာက အေဝးႂကီး။မေအာင့္ႏိူင္တဲ့အဆုံး အဲ့အိမ္မွာပဲ ေမြးရေတာ့တာေပါ့။အခုကြၽန္ေတာ္ေျပာျပတဲ့ မီးဖြားတဲ့အေၾကာင္းကေတာ့ ဇာတ္လမ္းနဲ႔ေတာ့မဆိုင္ပါဘူး။ဗဟုသုတရလိုရငွါပါ။ဆိုေတာ့ ဧည့္သည္လည္း သူ႔တို႔အိမ္ေလးမွာ မီးဖြားၿပီးတဲ့ေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ သူ႔တို႔စီးပြားေရးဟာ ခ်က္ခ်င္းဆိုသလိုတိုးတက္လာခဲ့တယ္။တစ္ခ်ိဴ႕က်အယူရိွတယ္။မိမိအိမ္မွာ တိရစၧာန္ ျဖစ္ျဖစ္၊လူျဖစ္ျဖစ္ ကေလးလာေမြးရင္ တိုးပြားတယ္ဆိုၿပီး အယူရိွၾကတယ္ေလ။ခုလည္း ထိုသို႔ျဖစ္မယ္ထင္ပါတယ္။ေ႐ွးတုန္းက အယူအဆတစ္ခုေပါ့။တိုက္ဆိုင္မႈတစ္ခုလို႔ပဲဆိုရမလားပဲေလ။သူေယာက်္ားကလည္း လုပ္သမ်ွ အလုပ္ေတြ ျဖစ္ေနေတာ့ စီးပြားျဖစ္ျမန္တာေပါ့။သူက အိမ္မွာ အိမ္ဆိုင္ေလးဖြင့္ အေျခာက္အျခမ္းေလးေတြ ေရာင္းရင္း ဝင္ေငြထပ္႐ွာတာေပါ့။
ၾကာလာေတာ့ စုမိေဆာင္းမိလာတယ္။အိမ္ဆိုင္ေလးကလည္း အရမ္းေရာင္းရတာေပါ့။အိမ္ေတြဘာေတြေဆာက္ ဆိုင္ကယ္ေတြဘာေတြဝယ္ေပါ့။အဲ့ေခတ္ကလည္း ဆိုင္ကယ္ဝယ္ႏိူင္ရင္ အေကာင္ပဲ။စက္ဘီးဆိုလည္း ၃..၄စီးေတာင္ေပါ့။ခက္သည္က အဲ့အေဒၚႀကီးက အရင္နဲ႔မတူ သူ႔စ်တ္ေတြေျပာင္းလဲလာတာကုိပဲ။႐ွင္း႐ွင္းေျပာရရင္ ခ်မ္းသာသည့္ဒဏ္ကုိမခံႏိူင္တာေပါ့။မာနေတြရိွၾကသည္။ဆင္းရဲေသာသူေတြကုိ မတူသလိုဆက္ဆံလာသည္။တစ္ခါက ကြၽန္ေတာ့္မရီး (ဆရာမ)အစည္းအေဝးတစ္ခုကို သြားဖို႔ စက္ဘီးခဏငွါးတာကုိစက္ဘီးက ေရေဆးၿပီးသားမို႔ မငွါးႏိူင္ဘူးတဲ့။မိုးတြင္းႀကီးဆိုေတာ့ရြ႕ံေပမွာစိုးတယ္ေပါ့။မိမိကလည္းစီးၿပီးရင္ ျပန္ေဆးေပးရမယ္ဆိုတာ သိပါတယ္။သို႔ေပမဲ့ သူ႔စိတ္ဓာတ္အမွန္ကုိ သိသြားခဲ့တယ္။သူနဲ႔ကြၽန္ေတာ္တို႔ဆိုတာအိမ္နီးခ်င္းျဖစ္သလိုအရမ္းခင္ၾကတဲ့ သူေတြပါ။မိသားစုလိုေနလာခဲ့တာ။ကြၽန္ေတာ့္စိတ္ထဲေတာ့ ေျသာ္ လူေတြလူေတြ ေငြေလးရိွလာေတာ့ ဘဝင္ေတြျမင့္လာၾကတယ္။မာနေတြႀကီးလာၾကတယ္။ဒီလိုေျပာတယ္ဆိုတာကလည္း သူ ကုိယ့္ကုိစက္ဘီးမငွါးလို႔မဟုတ္ပါဘူး။တျခား သူ႔ထက္ မရိွတဲ့ေသာသူေတြကုိလည္း မတူသလိုမတန္သလိုဆက္ဆံလာတယ္။ေနာက္ပိုင္း သူတို႔အိမ္ေဟာင္းကုိ ဖ်က္ၿပီး အိမ္အႀကီးႀကီး ေဆာက္လိုက္ေတာ့တယ္။ေယာက်္ားျဖစ္သူကလည္း ဝင္ေငြေလး အရမ္းေကာင္းေတာ့ ေဆာက္ႏိူင္တာေပါ့။ေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ သူ႔ေယာက်္ားလည္းေျခလွမ္းေတြပ်က္လာတယ္။အေၾကာင္းကေတာ့အိမ္ေထာင္ေရးေဖာက္ျပန္ခ်င္လာတာေပါ့။မိန္းမျဖစ္သူကလည္း ႏွစ္လုံးထီေတြ ဘာေတြထိုးတတ္လာတယ္။ေငြေၾကာင့္လမ္းမွားေတြေရာက္တယ္ဆိုရမလား။
သိပ္မၾကာပါဘူး သူ႔ေယာက်္ားက ေနာက္မိန္းမနဲ႔ ခိုးေျပးပါေရာ။အေဒၚႀကီးခဗ်ာ အိမ္ဦးနတ္ေပ်ာက္တဲ့ဘဝကုိေရာက္သြားတာေပါ့။အဲ့အခ်ိန္ကစၿပီးသူတို႔စီးပြားေရးလည္း တျဖည္းျဖည္းက်လာေတာ့တယ္။ေနာက္ဆံုး ရိွသမ်ွပစၥည္းေတြေရာင္းခ်ရသည့္အထိေပါ့။အခုေတာ့ အေဒၚႀကီးလည္း ေစ်းသည္ဘဝႏွင့္ပဲ ပင္ပင္ပန္းပန္း႐ုန္းကန္ေနရပါေတာ့တယ္။
အခုကြၽန္ေတာ္ေျပာျပတဲ့အေၾကာင္းအရာေတြဟာ တကယ့္ျဖစ္ရပ္မွန္ေလးပါ။မည္သူမျပဳ မိမိမႈ လို႔ပဲဆိုရမလား။အဓိကေျပာခ်င္တာေတာ့ ခ်မ္းသာလာေလေလ သတိထားရေလေလပါပဲ။လူအမ်ားစုကဆင္းရဲတဲ့ဒဏ္ကုိခံႏိူင္ၾကေပမဲ့ ခ်မ္းသာၾကယ္ဝတဲ့ဒဏ္ကုိ ခံႏိူင္ရည္ နည္းပါးၾကပါတယ္။ထို႔ေၾကာင့္ကြၽန္ေတာ့္ရဲ႕ steemitညီကိုေမာင္ႏွမမ်ားလည္း သတိထားဆင္ျခင္ႏိူင္ၾကရန္ ေရးသားလိုက္ျခင္းပဲျဖစ္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ။
Author by @nandasai(MSC.076)
Photos from Google image