ဘဝတစ္ဆစ္ခ်ိဴးအပိုင္း(၁)
ဘဝတစ္ဆစ္ခ်ိဴးအပိုင္း(၂)
ဘဝတစ္ဆစ္ခ်ိဴးအပိုင္း(၃)
ဘဝတစ္ဆစ္ခ်ိဴးအပိုင္း(၄)
ဘဝတစ္ဆစ္ခ်ိဴးအပိုင္း(၅)
ဘဝတစ္ဆစ္ခ်ိဴးအပိုင္း(၆)
ဘဝတစ္ဆစ္ခ်ိဴးအပိုင္း(၇)
ဘဝတစ္ဆစ္ခ်ိဴးအပိုင္း(၈)
ဘဝတစ္ဆစ္ခ်ိဴး အပိုင္း(၉)
ဘဝတစ္ဆစ္ခ်ိဴး အပိုင္း(၁၀)
ယခင္ အပိုင္း (၁၀) မွအဆက္
"ေဟ့ေရာင္ ေဟ့ေရာင္ ေနေသာ္ ေနေသာ္"ေဘးမွ သူငယ္ခ်င္းျဖစ္သူမိုးထက္ ေနေသာ္အားလႈပ္ႏိႉးလိုက္ျခင္းပင္။ထိုအခါမွ ေခြၽးသီးေခြၽးလုံးမ်ားျဖင့္ အိပ္မက္မွေနေသာ္ လန္႔ႏိူးလာခဲ့ေလသည္။
credit imagehttps://oer-wout.deviantart.com/art/A-Dream-Upon-Waking-420621897
ထိုအခါ မိုးထက္မွ
"ငါမင္းကုိလႈပ္ႏိူးေနတာၾကာၿပီ ႏြယ္ ႏြယ္ ႏြယ္နဲ႔တစ္ႏြယ္ထဲ ႏြယ္ေနတာလဲကြာ အိပ္မရေတာ့ဘူး ဒါနဲ႔ မင္းဘာအိပ္မက္ေတြမက္ေနတာလဲ"
"ငါ ငါ ႏြယ့္ကုိ အိပ္မက္ မက္လို႔ကြ ႏြယ္ငါ့ဆီျပန္လာမယ္တဲ့ ၿပီးေတာ့ေပ်ာက္သြားတယ္ကြာ"
"ဟာ မင္းအိပ္မက္ကမျဖစ္ႏိူင္တာၿပီးေတာ့ ႏြယ္ကေသႃပီေလကြာ ဘယ္လုိလုပ္ျပန္လာမွာလဲ"
"မသိေတာ့ဘူးကြာ အိပ္မက္ ထဲမွာေတာ့ အတိအက်ေျပာေနတာပဲ တစ္ခုထူးဆန္းတာကတစ္ခါမွ ငါ ႏြယ့္ကုိအိပ္မက္မမက္ဖူးဘူးကြ ဒာပထမဦးဆုံးပဲၿပီးေတာ့ တိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္မေန႔က ႏြယ့္ ႏွစ္ပတ္လည္ေန္႔ျဖစ္ေနတာပဲ"
"ေအးကြာ ငါကေတာ့ အိပ္မက္ေတြကုိသိပ္အယုံအၾကည္မရိွဘူးကြ ေအး ဒါေပမဲ့တစ္ခါတစ္ရံ အိပ္မက္နဲ႔ လက္ေတြ႔က တိုက္ဆိုင္ေနတာေတြေတာ့ ၾကဳံဖူးတယ္"
"မင္းတို႔ႏွစ္ေယာက္ ဘာေတြတီးတိုးတီးတိုးေျပာေနတာလဲကြာ ငါအိပ္လို႔မရေတာ့ဘူး"
ထိုအခါမွ ေဘးတြင္ အိပ္ေနေသာ သူငယ္ခ်င္းထဲမွတစ္ေယာက္ျဖစ္တဲ့ ရဲယံက ဝူးတူးဝါးတားျဖင့္ ညည္းညဴေတာ့သည္။
"မင္းကအခုမွလာၿပီး နားလာညည္းေနတယ္ ေစာနက်အိပ္ေနတာ အေသေကာင္ႀကီးအတိုင္းပဲ ဟိုေကာင္ဆိုပိုဆိုး"မိုးထက္ကေတာ့ အိပ္ေရးႀကီးေသာ ရဲယံႏွင့္ ရဲထက္တို႔ႏွစ္ေယာက္ကုိအျပစ္တင္ပစ္လိုက္သည္။
"ေအးကြ ငါညက အိပ္ယာဝင္ေနာက္က်သြားလို႔ ဟီး ဟိုေကာင္ေလာက္ငါက မဆိုးေသးပါဘူးကြာ ဟိုေကာင္ျဖင့္ `မ´ သြားၿပီးကားလမ္းမွာ သြားထားေတာင္ႏိူးမဲ့ေကာင္မဟုတ္ဘူး ဒါနဲ႔မင္းတို႔ႏွစ္ေယာက္ ဘာအေၾကာင္းတိုင္ပင္ေနၾကတာလဲ?"
ရဲထက္ေမးလိုက္ေတာ့မွ ေနေသာ္ မ်က္ႏွာတစ္ခ်က္ပ်က္သြားၿပီး
"ငါ ႏြယ့္ကုိအိပ္မက္မက္လို႔ကြ"
"ေျသာ္ မင္းစိတ္စဲြလို႔ေနမွာပါကြာ"ရဲယံ ေခါင္းေလး တစ္ငု႔ံငု႔ံျဖင့္ ေနေသာ္စိတ္စဲြ၍ မက္သည္ဟု စိတ္လြယ္ကိုယ္လြယ္ယူဆေနၾကသည္။ေနေသာ္အေနျဖင့္ေတာ့ ႏြယ္ တကယ္ပျဲပန္လာေတာ့မည္လားဟု စိတ္ထဲေတြးရင္း တဖန္ရင္ခုန္ေနသည္ေတာ့အမွန္။
"ငါ့တူတို႔ မ်က္ႏွာသစ္ ကုိယ္လက္သန္႔စင္ၿပီးရင္ မနက္စာ ေကာ္ဖီ ေသာက္လို႔ရၿပီေနာ္"မ်က္ႏွာသစ္ၿပီး ေရခ်ိဴးခန္းထဲမွထြက္လာေသာ အ အိပ္ႀကီးသူ ရဲထက္အား ဦးသကၠ ေကာ္ဖီေသာက္ရန္ ေခၚလိုက္သည္။
"ဟုတ္ကဲ့ ဦးသကၠ ေနေသာ္တို႔ကုိ သြားေခၚၿပီး ဆင္းလာခဲ့ပါ့မယ္"
"လာ လာတူေလးတို႔ ေကာ္ဖီ နဲ႔မုန္႔နဲ႔ စားလိုက္ဦး"အိမ္ေပၚမွဆင္းလာေသာ ေနေသာ္တို႔ေလးေယာက္အား အရီးျမမွထမင္းစားပဲြေပၚတြင္ ေကာ္ဖီႏွင္မုန္႔ျပင္ဆင္ေပးလိုက္သည္။
မနက္စာစားေသာက္ၾကၿပီး ေနေသာ္မွ အဝတ္စားလဲလွယ္ကာ
"မင္းတို႔သုံးေယာက္ အဝတ္စားလဲခ်င္တဲ့သူလဲ မလဲခ်င္တဲ့သူ ကားသြားထုတ္ထား ငါတို႔ေဆး႐ုံသြားၾကမယ္ ဟိုေကာင္မေလးအေျခအေနဘယ္လိုေနလဲ သြားၾကည့္ရဦးမယ္"
"ေျသာ္ ေအး ငါတို႔လည္းေမ့ေနတာ သြားၾကည့့္ၾကတာေပါ့"ရဲထက္မွေမ့ေနသေယာင္ျဖစ္ေနေသာ သူငယ္ခ်င္းအစားဝင္ေျဖေပးလိုက္သည္။သို႔ႏွင့္ သူငယ္ခ်င္းေလးေယာက္သား ေဆး႐ုံသို႔ ဦးတည္လိုက္ေတာ့သည္။
´တူ တူ တူ".... ေဘာင္းဘီအိတ္ကပ္ထဲမွ ဖုန္းလာေနေသာအသံ။
"ဟဲလို အမိန္႔ရိွပါ ေနေသာ္ပါခင္ဗ်ာ"
"ဟဲလို အေဒၚပါကြယ္ သူဇာအေဒၚပါ သူဇာေလးသတိရလာလို႔ ဖုန္းဆက္တာပါ"
"ဟုတ္လား အန္တီ ဝမ္းသာစရာပဲေပါ့ ကြၽန္ေတာ္တို႔လည္း အခုေလးတင္ထြက္လာမလို့္ ျပင္ဆင္ေနတာ"
"ဒါနဲ႔ေလ ေမာင္ေနေသာ္ အေဒၚ့တူမေလးအေျခအေနကေလ ......"တစ္ဖက္မွ သူဇာ၏ အန္တီျဖစ္သူ ေဒၚခ်ိဴေလးအသံမွ ေခတၱ စကားစပ်က္သြားသည္။ေနေသာ္လည္း စိုးရိမ္ႀကီးစြာျဖင့္
အေဒၚ္တူမေလး ဘာျဖစ္လို႔လဲဟင္!!"
"အေဒၚမေျပာျပတတ္ဘူးကြယ္ ေဆး႐ုံေရာက္မွ အကဲခတ္ၾကည့္ပါေနာ္ အေဒၚဘယ္လိုနားလည္ရမွန္းမသိေတာ့လို႔ပါ"
"ဟုတ္ကဲ့ပါ ေဒၚေဒၚ ဒါဆို ကြၽန္ေတာ္ဖုန္းခ်လိုက္ေတာ့မယ္ေနာ္"
"ေအး ေအး"
ေနေသာ္ သိခ်င္စိတ္မ်ားလြန္ကဲျပန္ေနသည္။ေဒၚခ်ိဴေလးကေတာ့ ေျပာမျပတတ္ေအာင္ ျဖစ္သြားသည့္အေၾကာင္းရင္းက ဘာျဖစ္ႏိူင္မည္လဲ။
:ဘာတဲ့လဲ ေနေသာ္"ေဘးမွ နားစြင့္ၿပီးနားေထာင္ေနေသာ သူငယ္ခ်င္းသုံးေယာက္ သား သိခ်င္ေဇာျဖင့္ ဝင္ေမးလိုက္သည္။
"အခုေတာ့ ငါလည္းမသိေသးဘူး ေဆး႐ုံေရာက္မွ သိလိမ့္မယ္ သြားမယ္ ျမန္ျမန္လုပ္"ထိုအခါမွေလးေယာက္သား ေလာေလာႏွင့္ ကားထဲ ဝင္ၾကေတာ့သည္။
သည္ေန႔က ယခင္ေန႔ႏွင့္မတူ တမူထူးျခားေနသည္ဟု ေနေသာ္ခံစားမိသည္။မေန႔ကဆိုလ်ွင္ ေဆး႐ုံႀကီးတြင္ လူနာမ်ား၊လူနာေစာင့္မ်ားျဖင့္႐ႈပ္ယွက္ခတ္လို႔ေနသည္။ယခု ထိုသို႔မဟုတ္ ႐ွင္းလင္းလ်ွက္။
ဆက္လက္ေရးသားပါဦးမည္။
Author by 
