ستاره شناسان حرفهای برای اثبات نظریههای خود و انجام محاسبات و حل فرمولهای پیچیدهی ریاضی از رایانههای بسیار پیشرفته و تلسکوپهای بسیار بزرگ استفاده می کنند.
علاوه بر تلسکوپهای که برای مشاهدهی نور ساطع شده از اجرام آسمانی و ستارهها مورد استفاده قرار میگیرند و جزوه ابزارهای نوری محسوب میشوند، روش دیگری نیز برای مطالعه فضا وجود دارد.
امواج رادیویی و دیگر انواع موجها حوزه نوینی را در علم ستارهشناسی ایجاد کردند. طبق این امواج بسیاری از تلسکوپها برای بررسی امواج رادیویی ساطع شده از مکانهای بسیار دور کیهان که شاید میلیونها سال را برای رسیدن به زمین طی کرده باشند، مورد استفاده قرار میگیرد. با این شاخه جدید علم ستاره ستاره شناسی که به آن ستاره شناسی از طریق امواج رادیویی نیز می گویند، امکان دستیابی به نقاط دورتر فضا برای کارشناسان و دانشمندان بیشتر از زمان به کاربردن تلسکوپهای نوری وجود دارد.