Excuus voor deze late blog, de laatste anderhalve week was een beetje druk. Erg leuk, daardoor echter geen tijd om te schrijven. Dus nu als eerste mijn bezoek aan Parijs vorige week, waar ik mijn vriendinnen Esther (uit Denemarken) en Annette (uit NL) ontmoette. De voorspelling was alle dagen tussen de 33 en 35 graden, dus dat beloofde wat zo in de stad.
We ontmoetten elkaar in 'ons' appartement 7e arrondissement, want we kwamen op verschillende plekken aan (Gare du Nord, Charles de Gaulle en Gare de Lyon). Het 7e arr. bleek de 'ambassadewijk' te zijn, vlak bij de Eiffeltoren en de Dôme des Invalides, mooie plek om te zitten! Op het laatste moment nog geboekt, want we bleken eerder een loft te hebben geboekt zonder koeling. De eigenaar berichtte Esther 'of we dat wel wilden met die hitte?'. Achteraf gezien was het wel wijs, ik ben zeker geen fan van airco, maar zo in de stad was het een welkome koeling.
Begin van de avond wandelden we naar Montparnasse, waar we een leuk restaurantje vonden en heerlijk hebben gegeten. Wat heeft Parijs toch veel restaurantjes overal op de hoek van de straat.
Donderdagochtend startten we met een georganiseerde fietstocht langs de highlights van Parijs. We waren allen lang niet in Parijs geweest, dus hebben we onze kennis even opgefrist met deze fietstocht. De ochtenden waren qua temperatuur nog het beste te doen, en fietsen brengt toch een verfrissend windje met zich mee. Gids Lex nam ons mee naar de Dôme des Invalides en de militaire school, Place de la Concorde, het Louvre, het Grand en Petit Palais, de Pont d'Alexandre III, de Champs Elysées, de oevers van de Seine en als letterlijk hoogtepunt de Eiffeltoren. Ook legde hij uit hoe de arrondissementen (wijken) van Parijs zijn opgebouwd, handig om te weten. Erg leuk om de fietstocht te doen en we hebben weer leuke wetenswaardigheden over Parijs en zijn gebouwen gehoord. Hij wist alle schaduwplekken en water-tappunten te vinden, dus het was met de warmte goed te doen.
Na de fietstocht lunchten we vlakbij de fietsverhuur bij Aux Cérises, een leuk lunchrestaurantje in zo'n typische franse straat onder de platanen. De lunch was heerlijk, maar ook een beetje veel. We besloten toch maar even een siesta te gaan houden na de inspanning van de ochtend en onze volle buikjes.
Eind van de middag gingen we met de metro richting de wijk Le Marais, Esther had daar herinneringen aan omdat een vroegere vriendin in die wijk heeft gewoond. Ik had een wandeling door die wijk meegenomen die we redelijk goed konden maken zo in de warmte. Een broodje aan de oevers van de Seine was voor ons genoeg avondeten (na die uitgebreide lunch). De wandeling door Le Marais was mooi, leuke tussendoorstraatjes met vele levendige pleintjes, maar ook het grote Place des Vosges was mooi en lekker druk, iedereen zocht de koelte op in de parken.
Tijdens de wandeling kwamen we langs een ijssalon, waar wij ons in de rij stortten om op een heerlijk ijsje te wachten.
Vrijdag waren we in het kasteel en de tuinen van Versailles. Eerst drie kwartier met de trein vanuit Parijs en vervolgens in grote drommen naar de entree waar heel veel - en dan ook écht heel veel - mensen per tijdslot binnen werden gelaten. In dikke drommen liepen we door het kasteel, een iets andere route lopen was gewoonweg niet mogelijk. Dat was wel jammer, want zó druk en dan met die warmte... mag best een tikkie minder.
Foto's maken zonder mensen erop is nagenoeg niet mogelijk... De zalen en slaapkamers zijn indrukwekkend, hierboven de slaapkamer van Josephine (als ik het goed onthouden heb). Een grote vleugel werd gerestaureerd, dus we hebben niet alles kunnen zien.
De spiegelzaal was gelukkig wel open, wat is daar een hoop te zien. Zeker boven je hoofd, je krijgt er gewoon pijn in je nek van, haha!
Aan het einde van de spiegelzaal nog een fraai tableau met de tekst "La Hollande accepte la paix et se detache de l'Allemagne et de l'Espagne 1678", ofwel Holland aanvaardt de vrede en maakt zich los van Duitsland en Spanje 1678.
Nadat we al sjokkend achter de meute aan alle kamers van het paleis hadden gezien, gingen we naar de tuinen. Nog even een selfie met het paleis en de tuin. Het park en de tuinen van Versailles zijn enorm, je kan er heerlijk wandelen. Alleen met 34 graden ga je wel heel gauw de schaduw van de bomen opzoeken.
Die bomen zijn er gelukkig genoeg, dat zorgde voor de broodnodige verkoeling. Op een schaduwrijk plekje met bankje hebben we onze lunch opgepeuzeld. Ook de benen moeten af en toe rust hebben, we zagen achteraf dat we zo'n 14.000 stappen per dag hebben gezet. In een groot deel van het park werd muziek gedraaid, je voelt je meteen in een sfeer van zeker 150 jaar geleden!
Langs een van de grote allee's stond deze enorme vaas. Wij hebben ook twee van dit soort vazen naast onze trap staan die al best groot zijn, maar deze waren toch echt nóg een maatje groter.
Het enige jammere was dat geen van de fonteinen het deed, waarschijnlijk moesten ze door de hittegolf worden uitgezet. Die fonteinen en watervallen geven de tuinen toch nét wat meer cachet. Via de paadjes met de meeste schaduw liepen we ook nog rustig naar de Trianon paleizen, twee buitenverblijven waar de eigenaars soms naartoe vluchtten om aan de drukte van het grote paleis te ontkomen. Die waren eigenlijk minstens zo mooi. Inmiddels was het ver in de middag en waren we best moe, dus besloten we om met het Versaille treintje terug te rijden naar het paleis. Vandaaruit moesten we weer naar de trein lopen. Helaas was er een storing bij de treinen en iedereen werd het station uit gebonjourd. En dan...? We vonden een bus die naar Parijs zou moeten gaan, maar die reed voor ons neus weg en de volgende zou pas na een uur gaan. Ook vanwege de warmte besloten we om maar even luxe te doen en met een taxi naar 'huis' te rijden, heerlijk koel. En als je de kosten met zijn drieen kan delen, valt het weer best mee.
Zaterdagochtend stond de Dôme des Invalides op het programma. Van onze fiets-tour-gids hadden we al het een en ander over het hotel des invalides, de dôme met de graftombe van Napoleon en het legermuseum gehoord. Veel kan je nalezen op de wikipediapagina (zie link hierboven). Het is een imposant en indrukwekkend pand. Er wonen nog steeds zo'n 1600 invalide personen in een deel van het pand, die door hun werk in het Franse leger gehandicapt zijn geraakt.
De graftombe van Napoleon moest natuurlijk ook even worden bewonderd. Deze staat in de koepelkerk (dôme), ook dat is een indrukwekkend pand met de fraaiste materialen gemaakt. En buiten de koepel van goud. In de kerk was het heerlijk koel, we hebben er even op de traptreden zitten genieten. Blote voetjes op de koele marmeren vloer, dat is heerlijk met die hitte.
Het viel ons wel op dat nagenoeg alle belangrijke panden van de stad er heel erg gerestaureerd / opgeknapt uitzagen, dat is waarschijnlijk nog te danken aan de Olymische Spelen van 2024.
Na de Dôme fietsen we naar het Petit Palais, een gratis kunstmuseum met aangename binnentuin met theehuis. Die tip kregen we van onze fiets-toer-gids Lex. Inderdaad een fraai gebouw met een binnentuin, we besloten daar wat kleins te lunchen. Daarna de collectie bekeken, wat een verademing qua drukte ten opzichte van Versailles zeg... heerlijk rustig. Een aanrader voor diegene die een keer naar Parijs willen gaan!
Ondertussen zagen en hoorden we steeds meer politie om ons heen, wat bleek: Paris Saint Germain -de Parijse voetbalclub- speelde die avond de finale van de Champions League. Gelukkig niet in Parijs, desalniettemin verwachtten ze bij winst een groot feest en bij verlies een wat minder groot feest. 8000 politieagenten op de been, Champs Elysee afgezet, alles dichtgetimmerd, poeh ze verwachtten wel het een en ander.
Vanaf het Petit Palais fietsen we een stukje over de Champs Elysees -wat dus nog net kon- richting de Arc de Triomphe. Overal gasten in PSG t-shirts en overal sirenes, wát een drukte en herrie. We moesten helaas aan de 'zonzijde' van de weg fietsen... volop in de zon. Dat was niet zo fijn, dus we besloten om niet verder naar de Arc de Triomphe te fietsen, maar linksaf te slaan en richting ons appartement te fietsen en even een korte siesta te gaan houden. Potverdorie, breekt de trapas van mijn fiets, dus moesten we nog een stuk lopen naar de fietsenstalling om de fiets om te wisselen. De late siesta was een heel welkome pauze met dat warme weer, ook om weer even op temperatuur te komen met een koude plens water op je lijf.
Ons afscheidsdiner deden we vlakbij ons appartement bij Le Coucou. Een leuk restaurantje waar we heerlijk aten. Wel binnen en gekoeld, want buiten was het nog steeds snikheet. Het was heerlijk om al die dagen zo met mijn vriendinnen door te brengen en goed bij te kletsen. En supertof om dat zo 'halverwege' onze woonplaatsen af te spreken.
Rond negenen stapten we het restaurant uit om langzaam naar huis te lopen, toen Annette op haar telefoon keek voor de stand van de voetbalwedstrijd. Ze zag dat er penalties werden genomen en dat het dus nog niet klaar was. We hadden nog geen twee minuten gelopen en toen barstte de hele stad toch in een enorm gejuich uit, erg grappig om dat mee te maken: overal gejuich, gejoel, muziek, vuurwerk: dat was het gezellige deel van het feest.
We liepen nog even langs de Nederlandse ambassade, die bleek 150 meter bij ons appartement vandaan te zitten. In ons appartement zetten we de ramen open bij ons Franse balkonnetje en keken en luisterden naar alle geluiden van de stad. Joelende fietsers op weg naar de Champs Elysees, sirenes van politie en ambulances, vuurwerk in de verte.
We hebben niets meegekregen van de vernielingen, al hebben we nog tot diep in de nacht sirenes gehoord.
Zondag vertrokken we allemaal weer. Annette vertrok als eerste uit het appartement, haar trein ging al om half elf. Es en ik vertrokken later en ruimden daardoor het appartement op. We vertrokken rond elven naar het centrum voor een kleine wandeling.
Met de metro richting de Notre Dame, die moesten we toch ook even gezien hebben van dichtbij.
We vervolgden onze wandeling over de Pont au Change, waar we een goed zicht hadden op de Pont Neuf, waar een kunstenaar bezig is een grote hommage te maken aan Christo, de kunstenaar die veertig jaar geleden de Pont Neuf inpakte. Hij heeft een soort opgeblazen grot gemaakt, waar je vanaf 6 juni doorheen zou moeten kunnen lopen. Ik heb inmiddels gelezen dat de opening is uitgesteld... het gaat blijkbaar niet helemaal goed met de opbouw. Van de buitenkant zag je daar niets van.
Na deze kleine wandeling aten Es en ik nog een croissantje met een koffie, waarna ik Es op de trein naar het vliegveld afzette. We gaven nog een dikke knuffel met selfie en toen was ons heerlijke tripje weer voorbij!
Ik had nog iets tijd over voordat ik mijn trein moest nemen, dus ik wandelde nog even langs het Institut du Monde Arabe. Een museum ontworpen door de franse architect Jean Nouvel, waar ik in mijn afstudeerverslag over heb geschreven.
Het pand heeft aan de zuidgevel allemaal diafragma's die al naar gelang de zon schijnt, open of dicht gaan. Tijd om even naar binnen te gaan had ik niet, want ik zou op Gare du Nord mijn collega Jaco van bouwbedrijf Koers ophalen. Die ging namelijk met mij mee naar Sintipo voor een kleine week vakantie en wat klusjes bij ons thuis. Daarover in de volgende blog meer!
Rond half acht waren we thuis, waar Bart heerlijk eten klaar had. Zalig. Koud biertje erbij (of was het wijn?), heerlijk. Uiteindelijk na een lekkere douche toch wel vroeg naar bed, zo'n druk en warm weekje hakt er toch wel in.
