En zo kwam de laatste week van Bleu et Vert in Le Phaux voor schilderdocent Gerrit. Hij gaat met pensioen. Het hele jaar heb ik mijn mond moeten houden in de blog, want Gerrit leest mee. Met vele cursisten hadden we een prachtig afscheidscadeau gemaakt, daarover later meer.
Het welkom was weer warm en vertrouwd! Er waren vele bekende en vertrouwde cursisten, familie van Gerrit en aanhang. Eén grote dolle boel, zo met 34 personen. Ik had de mazzel dat ik, ondanks dat ik geen privé-kamer had geboekt, wel een privé-groepskamer met vier bedden tot mijn beschikking had. Heerlijk rustig op de tweede verdieping van het huis, ook heel fijn om je af en toe uit de drukte even terug te trekken. Iedere ochtend vroeg op, ik had 'ontbijt-dienst' samen met Iris. Fijn om zo lekker rustig met haar alles klaar te zetten, een welkome afwisseling met alle drukte.
Deze week wilde ik rustig aan doen met hakken, en had een 'oud' beeld meegenomen waar ik vier jaar geleden mee gestart was, maar nog niet af. Ik hou ervan om uit de rechthoekige blokken een mooie vorm met ronde en zachte lijnen te krijgen. Het beeld van vier jaar terug was nog erg lomp en zwaar. Dus ben ik hem slanker en ranker gaan maken. Ook de boven en onderzijde waren nog plat, die nu beiden hollingen hebben gekregen.
Tijdens een bespreking aan het einde van de maandag barstte er een enorme hoosbui los, waardoor we moesten schuilen onder de partytenten. De regen kwam redelijk horizontaal voorbij, dus zelfs onder de partytent schuilden we met een parasol, om niet helemaal drijfnat te worden... haha. We hadden grote pret.
Op woensdag had ik een 'petit accident'. Ondanks dat ik probeerde de punten/hoeken goed te beschermen, brak er een punt vanaf. Balen... wat nu? De punten gaan afronden, of lijmen? Er was één heel stuk afgevallen, dat redelijk goed te lijmen leek. Dus met tweecomponentenlijm de binnenzijde gelijmd, ondertussen gruis van het hakken gespaard en fijn gemalen, om vervolgens de naden met transparante secondelijm te vullen en daarin het gruis te strooien. Leuk om te doen, zeker als vervolgens de breuknaad niet meer zichtbaar is.
Leuke foto van Roos van mijn beeld, met op de achtergrond het mooie werk van onze lieve vriendin Irma.
Het resultaat van onze week werk: een grote diversiteit aan beeldhouwwerken:
V.l.n.r. de werken van Peter (1), Elke, Iris, Jos, Irma, Marjolein, Andrea, Corine, Roos, Peter (2), Marja en Frank.
*een heuse groepsfoto! Jos, Corine, Frank, Irma, Marja, Andrea, opvolgster Anke, Elke, Iris, Roos, Evert (man van Anke), Marjolein en Peter, en op de voorgrond Marije met hond Skye, beeldhouwdocent Henk en beeldhouw-hulp Frans
De hele week gonsde het, met gesmoes alom. Wie o wie gaat er allemaal iets 'doen' voor het afscheid van Gerrit en wanneer? Velen vroegen door de week heen hoe het afscheidsboek voor Gerrit was geworden, de nieuwsgierigheid was groot. In het boek over veertig jaar Bleu et Vert zijn 130 verhalen, herinneringen en anekdotes van cursisten, docenten en aanhang over Le Phaux verzameld, met vele fotos van dien. Irma, Marije en ik waren er al sinds november vorig jaar in het geheim mee bezig geweest. We hadden besloten het boek al op donderdag te geven in plaats van op de bonte vrijdagavond, zodat ook de cursisten nog tijd hadden om het boek door te bladeren voordat iedereen weer zou vertrekken.
de voorkant van het boek met de o zo bekende boerderij van Hélène en Jean-Paul
Voor het geven van het boek moest natuurlijk iets van een speech worden gehouden en iedereen vond dat ik dat moest doen. Eén van de inzendingen voor het boek was zó treffend, dat ik de schrijver ervan heb gevraagd of ik zijn verhaal mocht voorlezen. Het was een verhaaltje à la Simon Carmiggelt. Nu moeten jullie weten dat Gerrit regemmatig verhaaltjes voordroeg van Carmiggelt. In het ingezonden 'Carmiggeltje' werden de kenmerken van Gerrit haarfijn getroffen en ook 'het boek' werd genoemd. Een mooi bruggetje om het verhaal voor te lezen en aansluitend het boek te geven.
Maar 'doe' het maar even, zo'n verhaaltje goed voorlezen.. Donderdagmiddag heb ik met Marije even geoefend en zij had nog een paar goede tips, want ze is ook regisseur. Ik geloof toch dat ik een paar tips vergeten ben, vergat mijn haar los te doen en mijn tasje af te doen...(echt heel stom om jezelf terug te zien op film...). Toch kwam het verhaal goed over en Gerrit was ontroerd verrast. Gelukkig, dat was de bedoeling.
Susan leest haar bijdrage voor -ze was ooit één keer cursist en is daarna met Gerrit getrouwd- aan Gerrit en dochters Marthe en Jasmijn, een ontroerend moment
Hierbij het verhaaltje à la Carmiggelt geschreven door Albert van der Poll, die ik als verre achterneef van Carmiggelt introduceerde om dit verhaal voor te dragen en aansluitend het boek te geven.
Tijdens mijn omzwervingen door ons mooie land belandde ik op zeker moment in een ietwat verzakt etablissement, dat zich lusteloos had neergevlijd aan de oever van de Waal.
In de hoop op goede koffie betrad ik het gelaglokaal.
Achter de bar politoerde een man, met het doorgroefd gelaat van iemand die alle ellende van de wereld in de late uurtjes al honderd keer had aangehoord,zorgvuldig een jeneverkelkje.
Naar ik aannam was dat bedoeld voor de man, die ondanks het vroege uur, al aan de bar zat.
.
Hij was gesierd met een zwierige, artistiek bedoelde lok, gehuld in een colbert met uitpuilende zakken, over een bijzonder kleurrijk overhemd.
Aan zijn voeten het soort sandalen waarvan je weet dat echtgenotes en kinderen gegeneerd zeggen; doe dat nou maar niet.
Zijn handen beefden licht, zijn blik dwaalde steeds naar het grote raam vanwaar de trage rivier zichtbaar was in een helder voorjaarszonnetje.
.
Ik verzocht om een kop koffie, waarop de barman tot mijn medebezoeker sprak: voor jou het vaste recept Gerrit?
Mijn koffie werd vers gezet, en in de tijd die verstreek verwachtte ik het kelkje voornoemd te zien worden gevuld met Schiedamse troost.
Tot mijn niet geringe verbazing kreeg de man een heldergele mok met 2e WO achtige chicorei aangereikt.
Een bijzondere keuze, sprak ik, vanwege lange ervaring wel wetende dat dit aanleiding kon zijn tot een bijzonder gesprek.
.
Ja, wat zal ik zeggen, sprak de man.
Ik gaf jarenlang schildercursussen in Frankrijk.
Dat was behoorlijk intens, dan kon ik geen hoofdpijn gebruiken.
Vandaar deze Bambu drank: nooit hoofdpijn.
.
Honderden mensen heb ik met mijn grote roze bril enthousiasme voor het schilderen bijgebracht.
Uit mindere pogingen haalde ik met mijn hulpje Dr. Stanley en beide assistentes Ellen toch vaak een verrassend leuk werk.
Bij menigeen heb ik een duurzaam creatief vuur doen ontbranden.
Voor velen was hun verblijf bij mij een heilzame, bijna therapeutische ervaring.
Ze kwamen vaak met regelmaat terug.
.
Maar dat is voorbij.
Ik heb mijzelf met pensioen gestuurd.
Ik vind het water eindeloos fascinerend, met al haar beweging, kleuren en schittering, ik denk bijna dagelijks “lekker gewerkt”.
Maar af en toe mis ik het ritme van een dag schetsen, een dag inkt, een dag kleurenleer, een schildermiddag in een dorpje, de donderdag-zon-onderdag, schilderexpeditie, en het vaste vrijdagse bezoek aan Cervieres.
Het zijn zulke bijzondere jaren geweest.
Ik denk er met veel plezier aan terug.
.
Weet u, mijn trouwe cursisten hebben zelfs een boek voor me samengesteld.
Ik was vereerd en getroffen door dit bijzondere gebaar,
ik kijk het boek nog regelmatig even in.
.
Beste Gerrit, zei ik, je hebt het geluk gehad dat je je werk kon laten samenvallen met wat je in je hart het liefste wilde doen,
je naasten hebben daarin kunnen meedoen en meeleven,
en jouw creativiteit maakt de wereld een mooiere en betere plek.
“t kon minder”, zeggen ze bij ons in het Oosten.
Blijf vooral “lekker werken”, dan gaat het je goed.
De vier trouwe metgezellen van Gerrit -Henk, Marthe, Jasmijn en Susan- werden met een 'spoken word' van Marije in het zonnetje gezet.
Wijs
En zo wijst
Op wijze wijze
Alles naar die ene
Dat ene
Maar kijk
Kijk nu eens goed
Want als wij wijzen
Wijzen wij wellicht
Veel verder
Veel verder dan dat ene
Want bij één alleen
Is menigeen onthand
12345
Zijn de vingers op een hand
Die tot stand kan
Laten komen
Menig dromen
Dromen dan
Dromen nu
Dromen van een tijd
Waar kunst en kleur
In groen en blauw
Vertrouwd
Vol trouw en rouw
In blauw en groen
Het doen
Een zoen
Het maakt
En brengt
En haalt
En huilt
En schuilt
En is
Want hier
Is
Hier
Is
Kunst
De kunst
De kunstenaar
kijkt
Kijkt kunst
En kijkt
En wijst
Met die ene vinger
Naar het einde
Of is het nu het begin
Teneinde tot een begin te komen
Zie ik niet die ene wijzen
Op een wijze eigenwijze
En een enkele kant verrijzen
Juist de vingers op mijn hand
Wijzen enkel eenmaal heen
En vier maal weer
.
Zo tikt
Klopt
En hakt
schaaft
Schuurt
En stoft
Er één
Vol passie
Vol humor
Volledig
Volkomen
Volleerd
Volhouden
Voltooien
Volvic
.
En dan is daar
Nog
Nummer 2
Beweegt van hier
Naar
Daar
En altijd
Op haar
Eigen
Pas
Gepast
Verrast
Alvast
Met antwoord klaar
Ze houdt het vast
Totdat het past
En raakt
Met woorden
Op papier
Altijd de juiste snaar
.
En direct daarnaast
geurt
Kleurt
En klinkt
Kruid
Bruist
En druist
Vol temperament
De temperatuur getemperd
Tot
Een geniaal gerecht
Gesticht
Dat recht doet
Aan het innerlijke
Het Beminnelijke
Het Bezinnelijke
Zinderende
Schaterende
Zijn
En schept
Met ontglooiende lach
De dag
.
Dan rest nog één
De kracht
De kracht
Die grond
Doorboort
En stut
En basis
Vormt
Geeft vorm
Beleeft
Beeft
Bedreven
Gedreven
Beleven
Belevend
Levendig
straalt
En streelt
En staat
En menigeen
Omarmt
Maar bovenal
Als alles is
En alles weet
En alles voelt
En alles ziet
En alles voed
Toch ongezien
Geniet
Van alles wat geschiet
.
Nu kan ik vol van zekerheid
De vingers naast elkaar gespreid
De dag gedag zien gaan
Dag
Dag
Dag
Blauw
Dag
Groen
Dag
Dag
Dag
Voor Jasmijn en Susan - de keukenprinsessen - een B&V keukenschort
Voor Marthe en Henk de 'warme deken' van Bleu et Vert.
En zo werd het vrijdag, de laatste dag van Bleu et Vert en Gerrit in Le Phaux. Na de beeldhouwexpo, het diner en de schildersexpositie, werden we allemaal naar buiten gelokt waar een grote verrassing op Gerrit stond te wachten.
Hélène en Jean-Paul, de eigenaren van de boerderij waar we in Le Phaux verblijven, hebben samen met de inwoners van Le Phaux ook veertig jaar Gerrit en Bleu et Vert meegemaakt. Voor hen dus ook een afscheid van Gerrit. Ze hadden een rap geschreven en die met zo'n twintig fransen in 'onze' oranje voetbalt-shirts opgevoerd. Geniaal!
| LE PHAUX... RENOUVEAU | LE PHAUX ... NIEUWE FLOW |
|---|---|
| Premier été débarque un hollandais | Eerste zomer komt een Nederlander aan |
| Super ! le gîte de Gaby était prêt | Super! De gîte van Gaby was klaar |
| Pas comme chez nous, 2 ans plus tard | Niet zoals bij ons, twee jaar later pas |
| On n’avait même pas fini le dortoir | We hadden zelfs de slaapzaal nog niet af |
| Pauvre Gerrit, un vrai cauchemard | Arme Gerrit, een echte nachtmerrie |
| Pauvre Gerrit, un vrai cauchemard | Arme Gerrit, een echte nachtmerrie |
| Pour lui ici c’était l’Afrique | Voor hem was het hier Afrika |
| Mais non Gerrit, c’est que la Loire | Maar nee Gerrit, het is gewoon de Loire |
| . | . |
| Mais c’est ici qu’il a trouvé | Maar hier heeft hij gevonden |
| Susan sa stagiaire préférée | Susan, zijn favoriete cursiste |
| Et c’est ici qu’il l’a mariée | En hier is hij met haar getrouwd |
| Gaby en maire, nous invités | Gaby als burgemeester, wij uitgenodigd |
| Des hollandais en quantité | Nederlanders in grote getale |
| Et tous ensemble on a défilé | Allemaal samen zijn we opgetrokken |
| Le Phaux en fête, Gerrit en tête | Le Phaux viert feest, met Gerrit voorop |
| Une super fête, une super fête | Een super feest, een super feest |
| . | . |
| Marthe et Jasmine sont arrivées | Marthe en Jasmijn werden geboren |
| Sont revenues tous les étés | Ze zijn iedere zomer teruggekomen |
| Susan au volant du camion | Susan achter het stuur van het busje |
| Le Phaux c’est leur 2ème maison | Le Phaux is hun tweede huis |
| . | . |
| De l’énergie il lui faut | Energie, dat heeft hij nodig |
| Pour son business ici au Phaux | Voor zijn business hier in Le Phaux |
| Plein de stagiaires, un tas de bazar | Vol met cursisten, een hele hoop rommel |
| Pour les gens ici, vraiment bizarre | Voor de mensen hier: echt heel vreemd |
| . | . |
| Dans les villages à l’aventure | In de dorpen op avontuur |
| Plein de sujets pour la peinture | Vol onderwerpen voor de schilderkunst |
| Des supers profs pour la sculpture | Topdocenten voor beeldhouwkunst |
| Exposition : tous ils assurent | Expositie: iedereen levert topwerk |
| . | . |
| Avec Gerrit tout est programmé | Met Gerrit is alles gepland |
| Match de foot, coucher de soleil | Voetbalwedstrijd, zonsondergang |
| Cuisine au top pour régaler | Topkeuken om iedereen te verwennen |
| Soirée festive… gare aux bouteilles ! | Feestelijke avond… pas op voor de flessen! |
| . | . |
| Début de saison faut installer | Begin van het seizoen wordt alles opgebouwd |
| Barnums et tables faut disposer | Partytenten en tafels worden neergezet |
| Recherche pour ça des bras musclés | Zoeken daarvoor naar gespierde armen |
| Pas de problème on va assurer | Geen probleem, dat fixen we wel |
| . | . |
| Finis les stages faut tout ranger | Aan ’t einde van de cursus alles weer opgeruimd |
| Charger le camion, direction nord | Het busje laden, richting het noorden |
| Car des stagiaires y’en a encore | Want er zijn nog steeds cursisten |
| Des jeunes des vieux et des séniors | Jongeren, ouderen en senioren |
| . | . |
| Et ça fait 40 ans qu’ça dure | En dat duurt nu al 40 jaar |
| Chant, théâtre, peinture sculpture | Zang, theater, schilderen, beeldhouwen |
| Espérons qu’ça s’arrête pas là | Laten we hopen dat het hier niet ophoudt |
| et que relève bientot y’aura | dat er nieuwe opvolgers zullen komen |
| Merci Gerrit pour l’aventure | Bedankt Gerrit voor dit avontuur |
| Merci Gerrit pour l’aventure | Bedankt Gerrit voor dit avontuur |
Jasmijn en Sanne hadden bedacht om bij de bonte avond iedere aanwezige een lange grijze haarlok met speldje te geven. De artistiek bedoelde grijze haarlok die de achterneef van Carmiggelt zo typerend beschreef. Daarom tooiden wij ons allen na de Franse rap, met grijze haarlok en kleurrijke bloesjes, om een dansje 'op zijn Gerrits' te doen. Ook redelijk hilarisch, en geniaal om te zien hoe de dansgenen van Gerrit op Jasmijn zijn overgedragen.
Vervolgens volgde een toneelstuk van Sanne, Jasmijn, Philomeen, Emke, Loes en Merel. Dit om aan de opvolgster van Gerrit - Anke - enige 'Gerrit-ismes' over te brengen. Ook weer zeer treffend uitgebeeld met natuurlijk grijze haarlok, bevende handen en de nodige humor werd de kunst van het cursus geven en grote groepen leiden overgebracht. Merel -alias Anke- noteerde alles vakkundig, zodat zij het volgend jaar zélf kan gaan overbrengen.
Gerrit zong zelf ook een afscheidslied 'Er is leven na Le Phaux', op het nummer van Freek de Jonge 'leven na de dood'.
Jobje en Johan Havelaar waren speciaal voor deze avond naar Le Phaux afgereisd en zongen samen een lied.
Als laatste kwam de familie Van Meurs, in grote getale aanwezig, samen met Jos met zijn gitaar en Henk aan bod met een fraai lied waarin de zussen, de kinderen en zwagers en vrienden een couplet voor hun rekening namen.
Met een hoop gelach, taart, bubbels, muziek en dans werd er nog lang nagezwierd met de grijze haarlok. Al met al een geslaagde afscheidsavond, denk ik zo!
Velen zijn benieuwd hoe Anke en Evert Bleu et Vert vanaf volgend jaar gaan overnemen.
Haarlokken met Gerrit en Coranne
Genoeg geschreven voor nu, de rest van de vakantie volgt in de volgende blog!
