Na weken verzamelen en drogen was het dit weekeinde eindelijk zover: ik ben gestart met het maken van het droog-bloemstuk voor op de grote eettafel. De takjes had ik al wat voorbereid en zoveel als mogelijk van stekels en doorns ontdaan. Alles klaargelegd en voor de zekerheid nog even het filmpje bekeken wat ik van (bloemist) Iris heb gemaakt in Le Phaux, waar ze uitleg gaf hoe zo'n tafelstuk op te bouwen.
Je moet dus beginnen met het grijze steekschuim weg te werken. Dat heb ik als eerste met mos bekleed en dat met krammetjes vastgezet. Vervolgens onderaan allerlei blad geprikt, en daar leerde ik meteen dat je dat met droogbloemen/planten heel voorzichtig moet doen, want voor je het weet knakt het takje of breekt er een blaadje af. Bovenop heb ik de gedroogde hortensias uit de tuin naast elkaar geplaatst, omdat die een goeie basis geven om de rest in te steken.
Onze eettafel is nogal groot, dus kon het stuk ook wel wat 'lengte' krijgen, daarvoor heb ik grote donkerroodpaarse gedroogde peulen van de -volgens mij- acacia gebruikt. Dat was nog niet eenvoudig om die door het mos en in het steekschuim te krijgen, met een mes heb ik maar even geholpen om een snede te maken. Die peulen zijn heel leuk gedraaid gedroogd, dat geeft bij het stuk een leuke 'schwung'.
Vervolgens dan maar de rest van alle verzamelde takjes voorzichtig erin prikken. Een beetje hier, een beetje daar, merde breekt er toch weer een takje of een blaadje af, ander takje ervoor in de plaats. Zo ben je lekker een tijdje bezig. Af en toe de handschoenen aan, want de blauwe distels, kaardenbollen en katoendistels prikken enorm. Zodra die erin zitten, moet je blijven uitkijken dat je je niet alsnog aan die stekels prikt. Een gevaarlijke bezigheid, haha.
Een van de lessen van Iris was om de takken of bloemen in drievoud of vijfvoud te gebruiken, dat zou voor een mooi evenwicht zorgen. Ondanks dat de zilveren schaal best groot is, kwam ik er al snel achter dat ik het bij drie moest houden. Vijf stuks van alles zou veel te veel zijn!
Op een gegeven moment had ik alle belangrijke takken wel geprikt. Toen bleek dat je nog goed rondom de schaal moet kijken, want er zaten nog best wat open plekjes. Die ben ik als laatste gaan vol steken met de judaspenning. Et voilá, het resultaat!
Ik ben vooral verrast door de enorme hoeveelheid kleur die erin zit! Echt heel blij met het resultaat. Bart gelukkig ook, hij vind het mooi dat zijn mooie zilveren schaal nu gevuld is en nog mooier op tafel staat!
Nadat het grote tafelstuk klaar was, was het nog een behoorlijke bende op tafel. Best nog redelijk wat takken over, dus ook maar meteen een 'jardinière' gevuld. Die is een stuk kleiner en staat naast een muur. Dat brengt weer een andere vormgeving met zich mee. Wat platter aan de achterkant en meer naar de zij- en voorkant uitstekend. Ook die is niet onaardig geworden, toch?
Wat een leuk experiment dit! Het grote enthousiasme van Iris is op mij overgeslagen. Mochten jullie ooit in Maasland zijn, gaan jullie dan een bloemetje bij haar kopen - Roots Flowers and Plants - ? Ook nog een bedankje aan Sylvia van Meurs die zo lief was de judaspenning voor mij te plukken. En natuurlijk aan Bart voor zijn geduld met mijn verzamelwoede. Een deel van het huis is weken 'ontploft' geweest met takjes en bladeren die te drogen hingen. Nu is het in de eetkamer in ieder geval weer een beetje aan kant!
Gebeurde er nog meer deze week? Jazeker! Afgelopen donderdag zijn we met Hélène en Justine naar de 'Jeudi du Buisson' geweest. Hameau du Buisson is een gehuchtje zo'n tien kilometer de Cevennen in. Via een flink bochtige weg en een paar stevige haarspelden verder ben je dan wel op een prachtige plek met fraai uitzicht over de bergen, een typisch Cevennens landschap.
In de zomer organiseren ze iedere donderdag een diner met lokale producten en wijnproeverij van een wijndomein uit de buurt. Je zit er aan grote tafels bij elkaar en het eten wordt in grote schalen opgediend, waarbij je dat met je tafel zelf mag verdelen/uitdelen. Heel gezellig. De foto hierboven is van hun eigen website, want toen wij er waren, was het behoorlijk bewolkt en misschien zou er ook wel wat regen gaan vallen. De wijnproeverij xxxxxxxx
We hebben dus niet buiten in de tuin gegeten, maar in de feestzaal binnen. We hebben lekker met Hélène en Justine bijgekletst, aten zoete uientaart met goed gevulde salade, een heerlijke saucisse -worst- die in spiraalvorm was gebakken met aligot en toe een mirabellen-myrtille crumble. Miam miam, zeggen ze hier, niet mjam mjam zoals wij in NL zeggen.
Bart had het met Justine over zijn glas-in-lood werk en daar was ze heel enthousiast over. In haar huis heeft ze een raampje waar ze iets van glas in lood zou willen hebben. Daar gaat ze nu over nadenken, Bart heeft aangeboden haar te helpen of les te geven als ze het zelf zou willen maken. Vrijdag is ze meteen na de markt even langsgekomen om ons atelier te bewonderen.
Bart maakte deze week nog veel meer tekeningen van deuren in Sintipo. Wil je ze allemaal zien, kijk dan in de NFTshowroom van Bart.
En ik ben de laatste paar keer gaan zwemmen - morgen sluit het zwembad helaas al weer -.
Zaterdag was het 'forum des associations' in Sintipo, dat is de dag waar alle verenigingen van het dorp zich presenteren in de sporthal. Je kan je daar voor nieuwe sporten of hobbies gaan inschrijven. Jaarlijks terugkerend festijn is de inschrijving voor de gym: daar staat 's ochtends vroeg al een lange rij om in te schrijven, zelfs al voordat het Forum officieel is geopend. Die lange rij heeft ook wel wat gezelligs, je staat met je buren in de rij te kletsen en zo leerde ik een leuke dame kennen die de naam Neige heeft (= sneeuw).
Na het Forum bij de Pradet met Jeannet -hee, dat rijmt- nog een koffie gedronken en even bijgekletst. 's Avonds aten we de fameuze 'Régis-pizza'. En vandaag... lekker rustig thuis en niks.
